Αξιούμε!!!

Κάνε δική σου τη σελίδα μας.

Κύρια Σελίδα.

Εμείς...
Χάρτης
Ομιλίες
Έγραψαν...

Τα Σχολεία μας

Εκπαίδευση
Ενημέρωση
Δημοτικό & Νηπιαγωγείο
Γυμνάσιο
Τα παιδιά μας γράφουν

Δημογραφικά Στοιχεία
Κάτοικοι, Κοινοτικό Συμβούλιο, Σχολική Εφορεία

Μαθητές
Ιστορία
Ασχολίες Κατοίκων

Καταστροφή Πολιτιστικής μας κληρονομιάς

Οι "Δικοί" μας Άγιοι
Χερσόνησος Αγίων

Απόστολος Ανδρέας (1)
Απόστολος Ανδρέας (2)

Άγιος Φίλωνας (1)
Άγιος Φίλων (2)
Άγιος Συνέσιος (1)
Αγ. Συνέσιος (2)
Αγία Φωτεινή
Μονή και Θαύματα του Απ. Ανδρέα
H Eπισκοπή Καρπασίας

Εγκλωβισμένοι
Το δράμα των εγκλωβισμένων
Οι εγκλωβισμένοι μας
Δολοφονίες, Ξυλοδαρμοί, Κλοπές
ΚΑΡΠΑΣΙΑ: Οι τελευταίοι των Ευρωπαίων εγκλωβισμένων
Μηνύματα Εγκλωβισμένων
Στο ευρωπαϊκό δικαστήριο οδήγησαν οι Ριζοκαρπασίτες τους Τούρκους

Τα δικά μας
Ριζοκαρπασίτικες Συνταγές
Συντυχάννετε (ομιλείτε) ριζοκαρπασίτικα;
Το χωρκόν μου
Ο καιρός στο Ριζοκάρπασον

Το Ριζοκάρπασον στη μνήμη μας
Σωματεία

Ιστορία
Γεωγραφία
Τοπωνυμία
Παραλίες
Μνήμες

Πρόσωπα
Οι Ριζοκαρπασίτες γράφουν
Χερσόνησος Ηρώων
Αγνοούμενοι
Γιάννης Μανιταράς

Το Μαρίν
Νάσα Παταπίου
Πάρις Αθανασιάδης
Γιάννης/Μαρία


Φωτογραφίες
Φωτογραφίες του χθες  (1)
Νέες ανέκδοτες μαθητικές φωτογραφίες  (2)
Νέες Ανέκδοτες φωτογραφίες  (3)
Ανέκδοτες φωτογραφίες  (4)
Νέες Φωτογραφίες  (5)
Νέες μαθητικές φωτογραφίες  (6)
Φωτογραφίες σήμερα (7)
Φωτογραφίες σήμερα (8)

Μαθητικές (9)

Εφημερίδα Ριζοκαρπάσου
Τεύχος 1
Τεύχος 2
Τεύχος 3

Τεύχος 4
Τεύχος 5

Τεύχος 6
Τεύχος 7
Τεύχος 8

Τεύχος 9


Άλλες ενδιαφέρουσες σελίδες
Τα κατεχόμενα μνημεία μας

Υπουργείο Παιδείας
Κώμα Γιαλού
Νέτα
Επισκοπή Καρπασίας
Lobby for Cyprus
Cypriot Federation

Nepomak
Rizokarpasso fc
Κατωκοπιά



Τηλεφωνικοί κατάλογοι:

ΑΤΗΚ (Κύπρου)

Ο.Τ.Ε (Ελλάδας)

Αρχείο

Διαβήματα για το Ριζοκάρπασον
Για την επαναλειτουργία του κατεχόμενου Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Τάσσος Παπαδόπουλος, ανέφερε πως το ζήτημα έχει τεθεί ήδη προς τα Ηνωμένα Έθνη και μέσω άλλων φιλικών χωρών, προς την τουρκική πλευρά εδώ και 6 εβδομάδες και προφορικώς και γραπτώς. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο, μέχρι στιγμής, υπάρχει απόλυτη άρνηση της τουρκικής πλευράς να επιτρέψει μετάβαση καθηγητών και επαναλειτουργία του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου. Συνεχίζουμε τις προσπάθειές μας, αλλά γίνεται αντιληπτό ότι αυτό δεν είναι θέμα που εξαρτάται από εμάς.

Φιλελεύθερος 23 Ιουνίου 2003
(Πίσω στην κύρια σελίδα) 

Έριδες προκαλεί η περιουσία του Απ. Ανδρέα
Πάφου: Επαναρχίζουν οι εργασίες, δεν ακούω κανένα
Δικαστική απόφαση του έτους 1896 καθώς και το καταστατικό της Διαχειριστικής Επιτροπής του Αποστόλου Ανδρέα επικαλούνται μέλη της, με σκοπό να ανακόψουν τις «επεκτατικές» βλέψεις μελών της Ιεράς Συνόδου, ύστερα από χθεσινή δήλωση του Μητροπολίτη Πάφου ότι τον πρώτο λόγο στη διαχείριση της περιουσίας της Μονής έχει η Εκκλησία της Κύπρου.
Σύμφωνα με το καταστατικό, ύστερα από αγωγή που καταχωρήθηκε το 1896 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, επήλθε μεταξύ του και των κατοίκων Ριζοκαρπάσου συμβιβασμός, σύμφωνα με τον οποίο η διαχείριση της περιουσίας του Αποστόλου Ανδρέα γίνεται από εξαμελή επιτροπή Ριζοκαρπασιτών που εκλέγονται ανά τριετία. Με βάση το καταστατικό, τα λογιστικά βιβλία της Μονής μπορούν να ελέγχονται ανά πάσα στιγμή από εντεταλμένο από την Αρχιεπισκοπή πρόσωπο. Το καταστατικό συνετάχθη το έτος 1898. Ο πρόεδρος της διαχειριστικής επιτροπής Αποστόλου Ανδρέα, κ. Φαλάς, ανέφερε στον «Φ» ότι η επιτροπή δεν μπορεί να πουλήσει περιουσία της Μονής χωρίς να ενημερώσει την Αρχιεπισκοπή, η οποία μπορεί να απορρίψει μια εισήγηση της επιτροπής, αλλά όχι να αποφασίσει η ίδια (η Αρχιεπισκοπή) να πουλήσει οτιδήποτε.
Η Μονή Αποστόλου Ανδρέα διαθέτει περιουσία σε αρκετές περιοχές της Κύπρου, αλλά οι μεγαλύτερες εκτάσεις (εκατοντάδες ή σύμφωνα με άλλους χιλιάδες στρέμματα) βρίσκονται δυτικά του Ριζοκαρπάσου.
Ο Μητροπολίτης Πάφου με χθεσινές δηλώσεις του σχολιάζοντας το ποιος θα διαχειρίζεται την περιουσία της Μονής σε περίπτωση επίλυσης του κυπριακού, ανέφερε: «Υπάρχει διαχειριστική επιτροπή αλλά κατά την άποψή μου τον πρώτο λόγο πρέπει να έχει η Εκκλησία και όχι η διαχειριστική επιτροπή, διότι μέσα στο πλαίσιο του νοικοκυρέματος της Εκκλησίας πρέπει να σταματήσουν και αυτά».
Κληθείς να σχολιάσει τους φόβους Kαρπασιτών ότι πιθανώς η Εκκλησία να πωλήσει περιουσία της Μονής, παρατήρησε ότι η Εκκλησία μελετά τα ζητήματα και ύστερα αποφασίζει αν θα πουλήσει περιουσία. Δεν γίνεται ό,τι αποφασίσει ο Μητροπολίτης από μόνος του, είπε, για να προσθέσει: «Ανταλλάσσονται απόψεις, ζητούνται γνωματεύσεις ειδικών και έπειτα λαμβάνονται οι αποφάσεις».
Όσον αφορά τις εργασίες αναστήλωσης της Μονής, ο Μητροπολίτης Πάφου είπε ότι εντός των ημερών θα δώσει οδηγίες να επαναρχίσουν οι εργασίες.
Παρατήρησε ωστόσο, ότι «υπάρχουν κτισμένα στο ιερό της νεότερης εκκλησίας τέσσερα μεγάλα δωμάτια τα οποία κακώς κτίστηκαν πάνω στην εκκλησία και τα οποία θα πρέπει να κατεδαφιστούν και δεν θα ακούσω σε κανένα». Το μοναστήρι, είπε, ανήκει πρώτα στην Εκκλησία και ύστερα στους επιτρόπους, οι οποίοι δεν είναι και ειδικοί. «Θα δώσω εντολή εντός των ημερών να προχωρήσουν αλλά προηγουμένως θα μελετήσω το σχέδιο με τη βοήθεια αρχιτέκτονα για να μου πει την άποψή του», συμπλήρωσε.
Βάσος Βασιλείου (Φιλελεύθερος 22 Ιουνίου 2003)

Όλη η αλήθεια για την κατεδάφιση της Μονής του Απ. Ανδρέα
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Δικαίωμα στη μόρφωση για τα παιδιά των ελεύθερων πολιορκημένων
ΧΡΕΟΣ ΟΛΩΝ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΤΟΥ ΡΙΖΟΚΑΡΠΑΣΟΥ
Του Παντελή Παντελή*
H ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αναμφισβήτητα ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της ιστορίας του τόπου μας. Απόδειξη ότι είχε άμεση επιρροή στην πολιτική κατάσταση στην Κύπρο. Οι Τουρκοκύπριοι με πρωτοφανή πίεση για τα δεδομένα και τις καταστάσεις που επικρατούν στο βόρειο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, ζήτησαν τα δικαιώματά τους. Έτσι σε μια νύκτα κατέρρευσαν πολιτικές που για χρόνια γινόταν προσπάθεια να επιβληθούν. Είναι πλέον φανερό, ότι ο απλός ο κόσμος δεν έχει τίποτα να χωρίσει και οι Τουρκοκύπριοι μαζί με τους Ελληνοκύπριους μπορούν να ζήσουν μαζί, όπως και τόσες άλλες εθνότητες σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Με αυτές λοιπόν τις συνθήκες και τα δεδομένα αποκτά πολύ μεγαλύτερη σημασία η προσπάθεια να επαναλειτουργήσει το Γυμνάσιο στο Ριζοκάρπασο, ένα από τα αρχαιότερα γυμνάσια της κυπριακής επικράτειας (ιδρύθηκε το 1917).
Σήμερα στο ανατολικότερο άκρο της Ε.Ε., σε μια κωμόπολη που πριν την εισβολή είχε αμιγή ελληνικό πληθυσμό, και που οι κάτοικοι της περιοχής μετά την εισβολή παρέμειναν εκεί διαλέγοντας με τη θέλησή τους να γίνουν οι νέοι σύγχρονοι Μεσολογγίτες. Εκεί λοιπόν στο Ριζοκάρπασο υπάρχουν δωδεκάχρονα παιδιά που τελειώνουν το Δημοτικό Σχολείο, αλλά για να συνεχίσουν τη μόρφωση τους πρέπει να χωρίσουν από τις οικογένειές τους και να πάνε μόνα τους στο ελεγχόμενο από την Κυπριακή Δημοκρατία μέρος.
Φέτος στο Δημοτικό Σχολείο Ριζοκαρπάσου, που αδιάλειπτα λειτουργεί όλα αυτά τα χρόνια, μετά την τουρκική εισβολή, φοιτούν 23 παιδιά. Τα εννέα από αυτά είναι στην τελευταία τάξη και θα αποφοιτήσουν. Με τις υπάρχουσες συνθήκες αν θα θελήσουν να συνεχίσουν τη φοίτησή τους στην Α΄ γυμνασίου, θα πρέπει να έλθουν στις ελεύθερες περιοχές. Ακούγεται ψεύτικο, είναι όμως αληθινό. Φυσικά θα πείτε για τους Καρπασίτες δεν είναι κάτι το πρωτόγνωρο, είναι πλέον κάτι το συνηθισμένο, 29 χρόνια τώρα η ίδια ιστορία γίνεται, χωρισμένες οικογένειες, μοναχικά παιδιά, διαβάτες της ζωής και κατά τα άλλα οι γιορτές και τα πανηγύρια για τα εγκλωβισμένα παιδιά καλά κρατούν.
Μερικοί μάλιστα είχαν το θάρρος να το πουν, τους θυμόμαστε περιστασιακά όποτε ψάχνουμε κάποιο δικό μας άλλοθι, οι εγκλωβισμένοι δεν είναι στις προτεραιότητές μας. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τις συνομιλίες και το σχέδιο Ανάν, τότε που η εναλλαγή του χάρτη με την Καρπασία «έπαιζε στα ΜΜΕ» καθημερινά, τότε που έλαμψε με την απουσία της και η δική μας επίσημη πλευρά, τότε που οι άνθρωποι που θυσίασαν ό,τι είχαν και δεν είχαν για να κρατήσουν την ελληνικότητα της περιοχής, για να κρατήσουν λειτουργημένες τις εκκλησιές και τα δημοτικά σχολεία, περίμεναν την ηθική και ουσιαστική στήριξη του αγώνα τους. Το αποτέλεσμα και η ανταπόδοση των θυσιών και των αγώνων αυτών των ανθρώπων φάνηκε στην πράξη και για μια ακόμη φορά έγιναν τα θύματα της πολιτικής της πλευράς μας. Αυτοί όμως δεν το βάζουν κάτω, ενάντια σε όλα, παραμένουν στις πατρογονικές τους εστίες, αντιστέκονται με κάθε τρόπο στους ξενόφερτους και περιμένουν να έλθει και η δική τους δικαίωση.
Σήμερα οι εγκλωβισμένοι ζητούν την επαναλειτουργία του Γυμνασίου τους, ζητούν τα παιδιά τους να έχουν το δικαίωμα της μόρφωσης, ζητούν να σταματήσουν οι διακρίσεις σε βάρος των παιδιών τους, ζητούν και για τα παιδιά τους ένα καλύτερο μέλλον. Αυτό που όλοι έχουν ως πρωταρχικό σκοπό, να αποκαταστήσουν τα παιδιά τους, προσπαθώντας να δώσουν σε αυτά όσο το δυνατόν περισσότερα εφόδια, είναι δικαίωμα και των Καρπασιτών, ανεξάρτητα αν και το στερούνται τα τελευταία 29 χρόνια. Ζητούν οι παππούδες να δουν τα εγγόνια τους να μεγαλώνουν μαζί τους και να πάρουν τη μόρφωση που στερήθηκαν τα παιδιά τους.
Τα μέτρα επαναπροσέγγισης των δυο κοινοτήτων, που είναι στην ημερήσια διάταξη τον τελευταίο καιρό, δοκιμάζονται από τη λειτουργία ή μη του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου. Τι είδους επαναπροσέγγιση θα νοείται αν ένα από τα βασικότερα ανθρώπινα δικαιώματα, αυτό της εκπαίδευσης, στερείται από μια ομάδα ανθρώπων; Οι ηγέτες των δύο πλευρών υπέγραψαν στις 2 Αυγούστου 1975, στην παρουσία του Γενικού Γραμματέα των Η.Ε. τη συμφωνία της 3ης Βιέννης, η οποία προνοούσε μεταξύ άλλων την επανένωση των οικογενειών και το δικαίωμα της ελεύθερης εκπαίδευσης.
Είναι χρέος όλων μας, όποιο πόστο και αν κατέχουμε, να αγωνιστούμε για την επαναλειτουργία του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου. Για ποια επαναπροσέγγιση θα μιλούμε, όταν τα παιδιά των εγκλωβισμένων θα αναγκαστούν να ξεσπιτωθούν για να συνεχίσουν τη μόρφωσή τους; Το θέμα πρέπει να τίθεται σε όλες τις συναντήσεις με τους συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριους.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει επίσημα να πάρει θέση και αποφάσεις για το θέμα αυτό. Είναι ενθαρρυντικό ότι αρκετοί Ευρωβουλευτές έχουν υποβάλει σχετικές ερωτήσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τον τρόπο που προτίθεται να αντιμετωπίσει το θέμα. Ελπίζουμε ότι η ελληνική αλλά και πολύ περισσότερο η κυπριακή κυβέρνηση θα θέσουν το θέμα της επαναλειτουργίας του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου ψηλά στις προτεραιότητές τους και θα προσπαθήσουν με κάθε μέσο και εξαντλώντας όλες τις δυνατότητες ώστε να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα, που δεν είναι άλλο από τη λειτουργία του Γυμνασίου και το σταμάτημα του ξεριζωμού των Καρπασιτών. Είναι χρέος όλων μας, το οφείλουμε στους ανθρώπους που 29 ολόκληρα χρόνια με θυσίες και αγώνες, κάτω από δύσκολες και αντίξοες συνθήκες, έμειναν στον τόπο που γεννήθηκαν και αγωνίζονται ώστε η ανατολικότερη άκρη της Ε.Ε., εκεί όπου είναι το πέρασμα των τριών Ηπείρων, η Χερσόνησος των Αγίων να παραμείνει ελληνική.
Επίσης πρέπει να τονισθεί ότι η μη λειτουργία του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου θα επηρεάσει αρνητικά και τη λειτουργία του Δημοτικού μια και τα παιδιά θα μειωθούν κατά πολύ. Συγκεκριμένα με τα παιδιά που θα αποφοιτήσουν φέτος και την πιθανή μεταστέγασή τους στο ελεύθερο τμήμα, θα μετακινηθούν και μερικά από τα αδέλφια τους τα οποία φοιτούν σε μικρότερες τάξεις. Αυτό θα αποψιλώσει το Δημοτικό Σχολείο Ριζοκαρπάσου και θα τίθεται πλέον σε κίνδυνο και η λειτουργία του Δημοτικού Σχολείου, που 29 χρόνια κάτω από τις γνωστές αντίξοες συνθήκες λειτουργεί ακατάπαυστα, συμβάλλοντας στη διατήρηση της ελληνικότητας της περιοχής.
Πρέπει λοιπόν η πλευρά μας να εντείνει τις προσπάθειές της και να μην παραμείνει σε καθαρά τυπικές διαδικασίες. Το προσωπικό ενδιαφέρον του Προέδρου της Δημοκρατίας θα πρέπει να εκδηλωθεί για να έχουμε αποτέλεσμα, διαφορετικά αν παραμείνουμε στις διακηρύξεις και στις διαμαρτυρίες το αποτέλεσμα είναι προκαθορισμένο, οι εγκλωβισμένοι θα αποτελούνται αποκλειστικά από υπέργηρους και ο ελληνισμός της περιοχής θα είναι προς εξαφάνιση.
Όλοι αντιλαμβανόμαστε το κατεπείγον του θέματος αλλά και ότι το θέμα αυτή τη φορά δεν πρέπει να εξαντληθεί σε καθαρά τυπικές διαδικασίες αλλά τάχιστα σε ουσιαστικές και με περιεχόμενο συντονισμένες ενέργειες.
Παράλληλα πρέπει να διαβεβαιώσει τους Καρπασίτες ότι η εκπαίδευση που θα παρέχεται θα είναι ισότιμη και ποιοτική.
Αξίζει να αναφερθεί ότι το θέμα αντιμετωπίζεται θετικά από όλους στους οποίους έχει τεθεί. Ακόμη και ο ίδιος ο Σερντάρ Ντενκτάς ανέφερε ότι το θέμα τον έχει απασχολήσει και ότι θα πρέπει να βρεθεί λύση.
Περιμένουμε λοιπόν από την πλευρά μας να κάνει όλες εκείνες τις ενέργειες που θα φέρουν αποτέλεσμα και όχι μια νέα άρνηση, μια νέα θυματοποίηση των εγκλωβισμένων και τη δημιουργία νέων προσφύγων.
Περιμένουμε τη νέα χρονιά με την επαναλειτουργία του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου οι τελειόφοιτοι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Ριζοκαρπάσου να παραμείνουν μαζί με τις οικογένειές τους και ακόμη προσδοκούμε στην επανένωση με τις οικογένειές τους των παιδιών που αποφοίτησαν τις περασμένες χρονιές από το Δημοτικό Σχολείο Ριζοκαρπάσου και φοιτούν τώρα σε σχολεία στις ελεύθερες περιοχές.
Οι εγκλωβισμένοι, οι ελεύθεροι πολιορκημένοι, οι άνθρωποι που με τη θέλησή τους αποφάσισαν ότι πρωταρχικό τους καθήκον είναι και ήταν η παραμονή τους στους τόπους που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν περιμένουν. Τώρα ζητούν την επαναλειτουργία του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου.
«Γιατί έμεινα τόσα χρόνια εδώ, τι νόημα έχει η παραμονή αν τώρα που μεγάλωσαν τα εγγόνια μου θα σηκωθούν να φύγουν», είναι μια κραυγή που ακούγεται από τους εγκλωβισμένους. Οφείλει η πλευρά μας με τις κατάλληλες ενέργειες, όχι για να δείξει ότι ενδιαφέρεται, αλλά να προσπαθήσει να δώσει έστω και κάτι σε αυτούς τους ανθρώπους, τους το οφείλουμε.
Όλα αυτά μέχρι την τελική δικαίωση των αγώνων των εγκλωβισμένων που θα έλθει με τη λύση του Κυπριακού, την επανένωση της Κύπρου, και τη διατήρηση της ελληνικότητας της περιοχής της Καρπασίας.

*O Παντελή Παντελής είναι εκπαιδευτικός από το Ριζοκάρπασο
(Πίσω στην κύρια σελίδα) 

Aπό τη σκλαβιά στην προσφυγιά
ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ-ΜΕΓΑΛΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΚΡΥΦΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΑΚΡΙΤΙΚΟΥ ΡΙΖΟΚΑΡΠΑΣΟΥ.
Του Γιάννη Αντωνίου (Φιλελεύθερος 22 Ιουνίου 2003)
ΑΝ πρέπει να σας περιγράψω μονολεκτικά όλα τα συναισθήματα που με κυρίευσαν μετά που έζησα αυτή τη μοναδική εμπειρία στο Ριζοκάρπασο, θα χρησιμοποιούσα χωρίς δισταγμό τη λέξη συγκλονισμός. Και πιστέψτε το, όταν επιστρέφεις από την ακριτική Καρπασία, δεν έχεις καμιά ενοχή ότι έδειξες το διαβατήριό σου στον ψευδοαστυνομικό για να δεις, έστω ως επισκέπτης, το υπόλοιπο μισό της πατρίδας μας. Οι μόνες ενοχές που σε κυνηγούν, είναι αυτές που σου καρφώνουν την καρδιά όταν βλέπεις στα μάτια 23 παιδιών, τι σημαίνει να γεννηθείς στη σκλαβιά και να τη βιώνεις, καθημερινά, σαν ελεύθερος πολιορκημένος. Εδώ το «Δεν ξεχνώ» δεν είναι σύνθημα. Είναι τρόπος ζωής.
AΠΟΓΕΥΜΑ της Πέμπτης το αυτοκίνητο σταμάτησε έξω από το ιστορικό δημοτικό σχολείο του Ριζοκαρπάσου. Οι 23 μαθητές μαζί με τους τρεις δασκάλους τους, ετοίμασαν τα πάντα για την τελική γιορτή με την ευκαιρία της λήξης των μαθημάτων. Με ένα γαλάζιο ρούχο δημιούργησαν ένα διάδρομο που οδηγούσε στη σκηνή όπου θα παρουσίαζαν το πρόγραμμα της γιορτής. Και από πάνω, τοποθέτησαν ένα χαρτόνι με την επιγραφή «Οδός ελευθερίας».
Ήταν όλα τόσο χαρούμενα. Ντύθηκαν, στολίστηκαν. Ήταν η πρώτη φορά που θα έρχονταν τόσοι πολλοί για να τους θαυμάσουν. Και τους υποδέκτηκαν με ενθουσιασμό.
Μεταξύ αυτών και τον Μητροπολίτη Μόρφου, ο οποίος τήρησε την υπόσχεση που έδωσε στα παιδιά την περασμένη βδομάδα. Κι όταν τον είδαν να μπαίνει στην αυλή με τον ιερέα Ζαχαρία του Ριζοκαρπάσου, άρχισαν να τραγουδούν «καρτερούμεν μέρα νύχτα, να φυσήσει ένας αέρας, σ' τουν' τον τόπον πον καμένος τζιαιν θωρεί ποττέ δροσιάν».
Ολα είναι έτοιμα για τη μεγάλη γιορτή των μικρών ηρώων του Ριζοκαρπάσου. Το κλίμα όμως είναι βαρύ και η ατμόσφαιρα φορτισμένη. Οι εννιά που αποφοιτούν θα πρέπει να εγκαταλείψουν οικογενειακώς το ακριτικό χωριό για τις ελεύθερες περιοχές, γιατί δεν υπάρχει γυμνάσιο. Κι αν γίνει κάτι τέτοιο, σημαίνει ότι από τους 14 μαθητές του δημοτικού, ελάχιστοι θα απομείνουν στο χωριό. Και τότε, το ιστορικό σχολείο με παράδοση 100 χρόνων, κινδυνεύει να κλείσει για πάντα. Η Πολιτεία υπόσχεται. Χρόνια τώρα υπόσχεται, ξανά και ξανά.
Βαρύ είναι το κλίμα και για τους τρεις δασκάλους του σχολείου, οι οποίοι το εγκαταλείπουν μετά από έξι χρόνια δουλειάς. Η διευθύντρια Αλεξία Κουλία-Κουκότσικα, ο σύζυγός της Γρηγόριος και ο Γιάννης Οικονομίδης. Είναι και οι τρεις συγκινημένοι, στεναχωρημένοι, θλιμμένοι.
«Κάνουμε ό,τι μπορούμε. Η μόνη λύση είναι να λειτουργήσει ξανά το Γυμνάσιο του Ριζοκαρπάσου» μάς δήλωσε η διευθύντρια. «Είναι κρίμα να φύγουν αυτά τα παιδιά, γιατί θα φύγουν και τα αδελφάκια τους, οι γονείς τους...», προσθέτει.
«Ευελπιστούμε ότι με τη συνεργασία Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων τα παιδιά αυτά θα μπορέσουν να συνεχίσουν τη φοίτησή τους στο Ριζοκάρπασο» ευχήθηκε ο δάσκαλος Γρηγόρης Κουκότσικας, κηρύσσοντας την έναρξη της γιορτής. Κατασυγκινημένος ευχαρίστησε ιδιαίτερα τους γονείς των παιδιών, οι οποίοι, όπως είπε, αποτελούν το στήριγμα όλων.
Η μικρή Έλλη θέλει να γίνει δασκάλα. Είναι μια από τους εννιά μαθητές που θα πρέπει να φύγουν. «Αν φύγω εγώ θα φύγει και ο αδελφός μου, ο Στέλιος, δεν μπορούμε να χωρίσουμε», μας λέει καθώς ετοιμάζεται για τη γιορτή. Δίπλα της ο Στέλιος, ντυμένος σαν ιερέας για την αναπαράσταση του κυπριακού γάμου. «Θα πάμε μαζί στη Λευκωσία, δεν θέλουμε, αλλά δεν μπορούμε» προσθέτει ο Στέλιος, μαθητής της δεύτερης τάξης του δημοτικού. «Τι θα κάνουμε; Θέλουμε να μορφώσουμε τα παιδιά μας, είναι κρίμα να μείνουν εδώ και να μην μπορούν να μάθουν γράμματα» λέει η μητέρα τους, Ευαγγελία Γιωργαλλή. «Θα πάω με τα παιδιά στη Λευκωσία, μου βρήκε σπίτι η κυβέρνηση στο Πλατύ. Δεν μπορούμε να χωρίσουμε τα μωρά, θα πάμε στη Λευκωσία, ο άντρας μου θα μείνει εδώ και θα ερχόμαστε να τον βλέπουμε», λέει.
Ακόμη πιο θλιμμένη και η Έλλη Γιωργαλλή, γιαγιά της μικρής: «Πώς να ζήσουμε χωρίς τα μωρά; Δεν θέλουμε να φύγουν. Τι να κάνουμε, όμως; Πρέπει να μάθουν γράμματα. Θα καεί η ψυχή μας, θα μας λείψουν, πρέπει όμως να μάθουν γράμματα, να προκόψουν, να γίνουν καλοί άνθρωποι στην κοινωνία», λέει η κυρά Έλλη και θαυμάζει τον μικρό εγγονό της, Στέλιο, ο οποίος παριστάνει τον παπά στην αναπαράσταση του κυπριακού γάμου.
Πίσω στα «παρασκήνια», η διευθύντρια Αλεξία, δίδει οδηγίες στα παιδιά. Πώς θα βγουν στη σκηνή, τι θα κάνουν, τους εξηγεί, τους δίνει θάρρος, τους εμψυχώνει. Είναι η πρώτη φορά που έχουν τόσους θεατές. Οι περισσότεροι δακρύζουν όταν ακούν τα μωρά να απαγγέλλουν απλούς στίχους που μοιάζουν περισσότερο με προσευχή: «Παρακαλούμε να μας βοηθήσετε να μείνουμε στο χωριό μας, να λειτουργήσει ξανά το σχολείο...».
Ένα παράπονο έβγαινε από την ψυχή αυτών των παιδιών. Ένα παράπονο πικρό. Γεννήθηκαν εδώ, μεγάλωσαν δίπλα στον κατακτητή, έμαθαν την κατοχή από την πρώτη μέρα που είδαν το φως. Και τώρα θέλουν να δουν το φως της γνώσης και της μάθησης. Εκεί, στο ακριτικό Ριζοκάρπασο με τη μεγάλη παράδοση. Το ιστορικό σχολείο φθίνει. Το 1977 είχε πέντε δασκάλους και 200 μαθητές. Ένα χρόνο μετά απέμειναν 164 μαθητές και τρεις δάσκαλοι. Στα χρόνια που πέρασαν, οι ακρίτες του Ριζοκαρπάσου κράτησαν με νύχια και με δόντια το σχολείο τους. Δεν το άφησαν να κλείσει ούτε μια μέρα. Ήταν γι' αυτό που οι μαθητές κρατούσαν με καμάρι το λάβαρο του σχολείου τους. «Δημοτικό Ριζοκαρπάσου-1840» έγραφε το λάβαρο, το οποίο κρατούσε μια μαθήτρια που περπατούσε ρυθμικά μαζί με τα υπόλοιπα 22 παιδιά, υπό τους ήχους του τραγουδιού «Των αθανάτων».
Κανείς δεν έμεινε ασυγκίνητος. Τα παιδιά έπαιξαν, χόρεψαν και τραγούδησαν. Μια ανάσα δίπλα τους, οι ψευδοαστυνομικοί του κατοχικού καθεστώτος που βρίσκονταν έξω από την αυλή, παρακολουθούσαν κι αυτοί περίεργα.
Η αναπαράσταση του γάμου ήταν συμβολική. Ήταν ο γάμος των παιδιών με τον τόπο τους για να κρατήσουν ζωντανή (με κάθε θυσία) την παράδοση των γονιών τους, οι οποίοι έμειναν εκεί από συνειδητή επιλογή κι όχι από ανάγκη, μεγαλώνοντας με χίλιες δυο στερήσεις.
«Εύχομαι να με αξιώσει ο Θεός κάποτε να έρθω από τη Μόρφου να τελέσω εδώ έναν αληθινό γάμο, να παντρέψω δύο από αυτά τα παιδιά» είπε ο Μητροπολίτης Νεόφυτος εμφανώς συγκινημένος. «Αν θέλουμε να χωρέσουμε σ' αυτό τον τόπο, πρέπει Τούρκοι και Ρωμιοί να συγχωρέσουμε πρώτα ο ένας τον άλλο, να μάθουμε να συγχωρούμε για να χωρούμε σ' αυτό τον ευλογημένο τόπο» είπε.
Βράδιασε όταν πήραμε το δρόμο της επιστροφής με μισή καρδιά. Ο ένας κοιτούσε τον άλλο παράξενα. Δεν είναι λίγο να βλέπεις στα μάτια 23 παιδιά να ζητούν το στοιχειώδες: «Θέλω να μείνω στο σπίτι μου». Κι άντε τώρα να τα πείσεις ότι εκεί που θα τα στείλουν θα είναι" ελεύθερα. Προφανώς το «Δεν ξεχνώ» θα είναι γι' αυτά ένα κούφιο σύνθημα, τόσο επιτηδευμένο, όσο ψεύτικες ήταν και οι υποσχέσεις που άκουσαν και οι γονείς τους από την Πολιτεία, η οποία θυμάται τους εγκλωβισμένους πού και πού, έτσι για να μην ξεχνά το «Δεν ξεχνώ»...

Oι 23 μικροί ήρωες
Οι εννιά μαθητές που αποφοίτησαν είναι οι ακόλουθοι: Χρυσοβαλάντη Κ. Αχιλλέα, Ανδρούλλα Α. Ηλία, Δημήτρης Κ. Αχιλλέα, Κατερίνα Μ. Σώττου, Γεώργιος Α. Προδρόμου, Ερατώ Γ. Κουκότσικα, Βασίλης Γ. Σώττου και Έλλη Γιωργαλλή. Οι υπόλοιποι μαθητές είναι οι: Στέλιος Γ. Γιωργαλλή, Γιαννάκης Π. Χάρπα, Νικόλας Γ. Σώττου, Κυριακούλλα Π. Μιχάηλου, Ανδρέας Π. Χάρπα, Κρυστάλλω Γ. Κουκότσικα, Ανδρούλλα Μ. Σώττου, Ελένη Α. Χατζηγιάννη, Νικόλας Ι. Σιναϊνού, Παναγιώτης Α. Προδρόμου, Κυριακούλα Α. Ηλία, Μιχαέλλα Ι. Σιναϊνού, Βασούλα Α. Προδρόμου και Μιχάλης Α. Ηλία.

(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Ράγισαν καρδιές στην αυλή του κατεχόμενου σχολείου
ΔAKPY πόνου και συγκίνησης πότισε την αυλή του Δημοτικού σχολείου του Ριζοκαρπάσου στη γιορτή για τη λήξη της χρονιάς, που πραγματοποιήθηκε αργά το απόγευμα της Πέμπτης. Δάκρυ πόνου έρεε από τα μάτια των τριών δασκάλων που αποχαιρετούν το σχολείο και από τα μάτια των γονιών των 23 μαθητών. Δάκρυ συγκίνησης κύλησε στα μάγουλα όσων παρακολούθησαν την παιδική γιορτή, η οποία ήταν έντονα φορτισμένη.
«Καρτερούμεν μέρα νύχτα, να φυσήσει ένας αέρας, στουν τον τόπον πον καμένος τσι' εν θωρεί ποττέ δροσιάν»... τραγουδούσαν τα παιδιά καλωσορίζοντας τον Μητροπολίτη Μόρφου και τον Ιερέα του Ριζοκαρπάσου, Ζαχαρία, στην αυλή του σχολείου, αργά το απόγευμα της Πέμπτης.
Το κλίμα ήταν ιδιαίτερα βαρύ για εννιά μικρούς μαθητές και για τους γονείς τους. Είναι τα παιδιά που αποφοίτησαν από το Δημοτικό και θα πρέπει να εγκαταλείψουν το σκλαβωμένο Ριζοκάρπασο αν δεν καρποφορήσουν οι προσπάθειες για επαναλειτουργία του Γυμνασίου, το οποίο έκλεισε τις πόρτες του λίγο μετά την εισβολή.
«Ευελπιστούμε ότι με τη συνεργασία Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων τα παιδιά αυτά θα μπορέσουν να συνεχίσουν τη φοίτησή τους στο Ριζοκάρπασο» ευχήθηκε ο δάσκαλος Γρηγόριος Κουκότσικας κηρύσσοντας την έναρξη της γιορτής. Κατασυγκινημένος ευχαρίστησε ιδιαίτερα όσους στήριξαν το σχολείο αυτά τα τελευταία έξι χρόνια και αποχαιρέτησε τα παιδιά, αφού φέτος, μαζί με τη σύζυγό του, διευθύντρια του σχολείου, Αλεξία Κουλία-Κουκότσικα και τον τρίτο δάσκαλο, Γιάννη Οικονομίδη, παραδίδουν τη σκυτάλη σε άλλους εκπαιδευτικούς.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες απηύθυνε προς τους γονείς των παιδιών «που αποτελούν το στήριγμα όλων» όπως είπε.
Τη διαβεβαίωση ότι η Πολιτεία θα στηρίξει με κάθε τρόπο το Δημοτικό Σχολείο εξέφρασε εκ μέρους του υπουργού Παιδείας ο Βασίλης Πρωτοπαπάς, ο οποίος ανέφερε ότι παρέστη υπό την προσωπική του ιδιότητα. Μετέφερε τις ευχές και την αγάπη του Πεύκιου Γεωργιάδη και διατύπωσε την προσδοκία ότι με συνεργασία και καλή θέληση, «Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι μπορούν να ζήσουν αρμονικά σε μια κοινή πατρίδα». Τη βεβαιότητα ότι οι προσπάθειες για επαναλειτουργία του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου εξέφρασαν στη συνέχεια εκ μέρους της Συντονιστικής Επιτροπής Καρπασίας, ο αντιπρόεδρός της, Πέτρος Παπαπέτρου και ο Χάρης Φαλάς.
Tο πρόγραμμα της γιορτής περιελάμβανε και αναπαράσταση του κυπριακού παραδοσιακού γάμου. Οι... νεόνυμφοι (Παναγιώτης Προδρόμου και Μιχαέλλα Σιναϊνού) χόρεψαν τα προικιά, το κρεβάτι και φυσικά, επειδή κυπριακός γάμος χωρίς πλούμισμα δεν γίνεται, ακολούθησε η... κατάθεση των χρημάτων, με καρφίτσωμα από τους ώμους μέχρι τα άκρα του... αντρογύνου.

Προσευχόταν ο Δεσπότης, προσευχόταν και ο Xότζας
Mόλις άρχισε η γιορτή, ο δάσκαλος Κουκότσικας, ζήτησε από τους παρισταμένους να σταθούν όρθιοι για προσευχή. Και κατά ειρωνεία της τύχης, την ώρα που ο Μητροπολίτης Μόρφου προσευχόταν, από τα μεγάφωνα του γειτονικού μιναρέ ακουγόταν και η προσευχή του Χότζα. «Εύχομαι να με αξιώσει ο Θεός κάποτε να έρθω από τη Μόρφου να τελέσω εδώ έναν αληθινό γάμο, να παντρέψω δύο από αυτά τα παιδιά», είπε ο Μητροπολίτης Νεόφυτος εμφανώς συγκινημένος. Και ευχήθηκε στους μαθητές, να συνεχίσουν τις σπουδές τους και να επιστρέψουν στον τόπο που τους γέννησε. «Και τότε, και μόνον τότε τα όνειρα θα πάρουνε εκδίκηση», κατέληξε ο Μητροπολίτης, επικαλούμενος απόσπασμα από το «Προφητικόν» του Οδυσσέα Ελύτη, καθώς τα παιδιά, κρατώντας μια ζωγραφιά με την Κύπρο να δακρύζει, τραγουδούσαν μαζί με όλους τους παρισταμένους το τραγούδι «να φωτίσει καρτερούμεν, το φως τσιείνης της μέρας, πον να φέρει στον καθένα τσιαι δροσιάν τσιαι ποσπασιάν...»
Γιάννης Αντωνίου (Φιλελεύθερος 22 Ιουνίου 2003)
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Παρέμβαση της Ε.Ε. για Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου
Ερώτηση Χατζηδάκη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την επαναλειτουργία του Γυμνασίου του κατεχόμενου Ριζοκαρπάσου ζήτησε ο Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Κωστής Χατζηδάκης. Μετά από επικοινωνία του προέδρου του ΔΗΣΥ Νίκο Αναστασιάδη με την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας, ο Ευρωβουλευτής κ. Χατζηδάκης κατέθεσε ερώτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την οποία καλεί την Επιτροπή να συμβάλει ώστε να εξασφαλιστούν τα εκπαιδευτικά δικαιώματα των εγκλωβισμένων παιδιών για τα οποία έχει δεσμευθεί η τουρκοκυπριακή πλευρά με τη συμφωνία της Τρίτης Βιέννης.
Ο Ευρωβουλευτής της ΝΔ ζήτησε από την Επιτροπή να ενημερώσει την Ευρωβουλή τι προτίθεται να πράξει ώστε να επιτευχθεί η επαναλειτουργία του Γυμνασίου στην κατεχόμενη Καρπασία δεδομένων των νέων μέτρων που εξήγγειλε πρόσφατα για την προσέγγιση των Τουρκοκυπρίων με την Ε.Ε. και την επαναπροσέγγιση των δύο κοινοτήτων.
Ο κ. Χατζηδάκης υπενθύμισε πως η λειτουργία του ελληνικού Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου έχει διακοπεί μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Από τότε μέχρι σήμερα, πρόσθεσε, τα παιδιά των εγκλωβισμένων οικογενειών που αποφοιτούν από το Δημοτικό Σχολείο της περιοχής υποχρεώνονται εφόσον επιθυμούν να συνεχίσουν τη γυμνασιακή τους εκπαίδευση να εγκατασταθούν στις μη κατεχόμενες περιοχές του νησιού.
Ο κ. Χατζηδάκης σημείωσε πως αυτό έχει ως αποτέλεσμα την μετεγκατάσταση των εγκλωβισμένων οικογενειών από τα σπίτια τους και τη συρρίκνωση του ελληνικού πληθυσμού στην Καρπασία.
(Φιλελεύθερος 11 Ιουνίου 2003)
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Για το Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου
7 ΜΕΡΕΣ
Του Γιάννη Κατσούρη
Σ' ένα ταξίδι στην Αίγυπτο, πριν μερικά χρόνια, επισκέφθηκα το ελληνικό σχολείο, όλων των βαθμίδων, της Αλεξάνδρειας. Το κτίριο μεγαλοπρεπές και άνετο, θύμιζε την παλιά δόξα, οικονομική και πνευματική της ελληνικής παροικίας της πόλης του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Σήμερα η παροικία σκόρπισε στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και μαζί της η ακμή!
Ομως το σχολείο υπάρχει, και το δημοτικό και το γυμνάσιο και το λύκειο, για να υπηρετεί τις μερικές εκατοντάδες των Αλεξανδρινών που παρέμειναν ως θλιβερά κατάλοιπα ενός πολιτισμού που έχασε τη δύναμη και τη λάμψη του.
Εντύπωση μου έκαναν οι πλατιοί διάδρομοι του σχολείου, οι πανύψηλες αίθουσες με τα ξύλινα ταβάνια, τα άδεια θρανία, και σε μια γωνιά τους τα δυο-τρία παιδιά κάθε τάξης με τον δάσκαλό τους να μαθαίνουν γράμματα. Κάτι σαν κρυφό σχολειό, χωρίς βέβαια τους κινδύνους του κρυφού σχολειού. Μ' άλλα λόγια η ελληνική κυβέρνηση φρόντισε να κρατήσει αυτό το φάρο της ελληνικής παιδείας ακόμα και με τα δόντια, που λένε...
Αυτά όλα τα θυμήθηκα τις τελευταίες μέρες με την ίδια συγκίνηση που είχα και τότε που κυκλοφορούσα στους διαδρόμους του σχολείου όταν διάβασα στις εφημερίδες για την προσπάθεια που γίνεται από τους Καρπασίτες για να ιδρυθεί, ή μάλλον να επανιδρυθεί σχολή Μέσης Παιδείας στο Ριζοκάρπασο.
Πιστεύω ακράδαντα, ότι μια τέτοια προσπάθεια πρέπει να αντιμετωπισθεί με πολλή σοβαρότητα και πολλή πίστη από το υπουργείο Παιδείας.
Μεθοδικά και με τη διεθνή βοήθεια όλων των οργανισμών που έχουν να κάνουν με παιδεία και πολιτισμό και αφού εξουδετερωθούν οι ενδεχόμενες αντιρρήσεις του κατοχικού καθεστώτος, μπορεί να φτάσει στην επιτυχία του σκοπού.
Δεν είναι μόνο γιατί ένα σχολείο Μέσης Παιδείας θα συγκρατήσει μερικές οικογένειες του Ριζοκαρπάσου στην πατρώα γη. Αλλά γιατί εκεί στη χειμαζόμενη ανατολική άκρη της Κύπρου θα υπάρχει μια μορφωτική εστία, που στελεχωμένη σωστά θα μπορεί να στηρίξει μορφωτικά και πολιτικά ολόκληρη την ελληνική κοινότητα της περιοχής.
Μπορεί, μ' άλλα λόγια, να γίνει μια εστία φωτός που να διαπερνά τα οποιαδήποτε σκοτεινά πέπλα, που εγκατέστησε η κατοχή. Σε τέτοιους τόπους σχολεία πρέπει να υπάρχουν ακόμα κι όταν δεν υπάρχουν μαθητές...
Και ως εν κατακλείδι. Ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι ο ξεριζωμός μιας οικογένειας από το σπίτι της, γιατί το δωδεκάχρονο παιδί της θέλει να πάει στο ανώτερο σχολείο. Και επ' αυτού η Ευρωπαϊκή Ένωση μ' όλες τις βαρύγδουπες αρχές της και τα άλλα τα ωραία και σπουδαία που μας σερβίρει πού είναι;
(Φιλελεύθερος 10 Ιουνίου 2003)
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Στο πλευρό των Καρπασιτών
Στο πλευρό του Συνδέσμου Ριζοκαρπάσου και της Εκπαιδευτικής Επιτροπής Καρπασίας, τάχθηκε το Κίνημα Πατριωτικής Ενότητας, στον αγώνα που δίνουν για την επαναλειτουργία του γυμνασίου Καρπασίας. Σε συνάντηση του Συνδέσμου, της Εκπαιδευτικής Επιτροπής Καρπασίας και των Ελληνοκυπριακών Οργανώσεων Πολιτών με αντιπροσωπεία του Κινήματος Πατριωτικής Ενότητας, ο γραμματέας εξωτερικών σχέσεων του ΚΠΕ Αλπάι Ντουρντουράν χαρακτήρισε λανθασμένη την απαγόρευση της λειτουργίας του γυμνασίου Καρπασίας, υποδεικνύοντας ότι η συμφωνία τρίτης Βιέννης, διασφαλίζει το δικαίωμα της εκπαίδευσης και το να έχουν σχολείο οι Ελληνοκύπριοι στην Καρπασία. Τα μέλη της επιτροπής, τόνισαν με τη σειρά τους ότι ανέμεναν τη στήριξη της τουρκοκυπριακής πλευράς στην προσπάθειά τους και ότι έγιναν οι αναγκαίες εργασίες για να εκπαιδεύονται στις δικές τους περιοχές τα παιδιά των Ελληνοκυπρίων που ζούνε στην Καρπασία. Στη συνάντηση συμμετείχαν από το Κίνημα Πατριωτικής Ενότητας ο εκπρόσωπος Τύπου Μουράτ Κανατλί, ο οργανωτικός γραμματέας του κόμματος Ρασίχ Κεσκινέρ και ο γραμματέας εξωτερικών σχέσεων Αλπάι Ντουρνουράν. Από ελληνοκυπριακής πλευράς συμμετείχαν οι εκπρόσωποι σχολείων της Καρπασίας Άννα Γιάλλουρου Πάρη και η Γεωργία Μηλιώτη καθώς και ο πρόεδρος των Ελληνοκυπριακών Οργανώσεων Καρπασίας Ιωάννης Παπαστυλιανού.
ΠΟΛΙΤΗΣ:07/08/2003 Σελ.: 5
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Μια Κυριακή με τους "κκιλίντζιρους"
 Την Κυριακή κάναμε το μακρύ ταξίδι στο ακρωτήρι του Πρωτόκλητου. Στο προαύλιο του μοναστηριού του Αποστόλου Ανδρέα το σκηνικό θυμίζει γύφτικο πανηγύρι. Πριν καλά-καλά βγάλεις το πόδι σου από το αυτοκίνητο εμφανίζεται μπροστά σου ένα μελαχρινό πεντάχρονο πιτσιρίκι με ρούχα και χέρια λιγδωμένα και σου προτείνει να αγοράσεις για 50 σεντ πεντέξι μαραμένα γαρύφαλλα. Αν αρνηθείς αρχίζει τις παρακλήσεις... «ένα σελίνι, ένα σελίνι»... Μόλις καταφέρεις και σταθείς στα πόδια σου, κλειδώσεις το αυτοκίνητο και κοιτάξεις γύρω σου, αντιλαμβάνεσαι ότι ένας μικρός στρατός από μελαχρινά πιτσιρίκια πολιορκεί την περιοχή.
Στο εσωτερικό του ναού, οι προσκυνητές, όπως πουθενά αλλού στη σύγχρονη Κύπρο, τηρούν μια σειρά και μια τάξη σχεδόν απίστευτη. Ανάβουν τα κεριά τους, προσκυνούν, αφήνουν τα τάματά τους κι αποχωρούν ευλαβικά. Μετά κατεβαίνουν στο αγίασμα και γεμίζουν μπουκαλάκια και παγούρια. Κάποιοι κοντοστέκονται και κοιτάζουν προς τις Κλείδες, τα νησάκια που πλέουν απέναντι...Εκεί οι σκέψεις παίρνουν χρώμα από το ρουμπίνι του γιαλού. Τόσο που και το πιο περίπλοκο μυθιστόρημα δεν μπορεί να τις χωρέσει. Εικοσιεννέα χρόνια είναι αυτά. Ειδικά για τους «συγγραφείς» που το 1974 είχαν βιώματα... Πηγαίνοντας προς το αυτοκίνητο περνάς μπροστά από το γύφτικο παζάρι. Οι μικροπωλητές, προφανώς γονείς των μικρών μελαχρινών με τα λουλούδια, δεν χρειάζεται να σου δείξουν διαβατήριο για να καταλάβεις ότι η σχέση τους με την Κύπρο δεν μπορεί να τους χωρέσει στο μυθιστόρημα που μόλις πριν λίγες στιγμές είχες γράψει. Πωλούνται ξηροί καρποί, μπανάνες, τσιγάρα, ψάθινα καπέλα, παπούτσια, λίζα. Περίπου όπως τότε που πωλήθηκε πατρίς. Ως μικροεμπόρευμα σε γύφτικο παζάρι.
Βγαίνοντας από το τελευταίο κάγκελο της Μονής δεν είναι δυνατόν να μην χαζέψεις. Απόστολε Ανδρέα μου! Τούτη η ομορφιά σε ποιό παζάρι πουλήθηκε; Ο Παχύαμμος της Καρπασίας. Μια εκπάγλου κάλλους ακρογιαλιά. Το μάτι δεν χορταίνει. Ο ουρανίσκος στεγνώνει. Η ψυχή χάνεται στο απέραντο γαλάζιο της θλίψης μιας θάλασσας πανώριας. Όπως το αυτοκίνητο αρχίζει την αντίστροφη πορεία, η σιωπή υποδεικνύει ότι ο καθείς μαζεύει και ταξινομεί τις σκέψεις του. Η Φύση δεν σ’ αφήνει όμως να ξαποστάσεις. Σε κάθε μικρό κόλπο η μαγεία αποκαλύπτεται. Σε κάθε ακρογιαλιά οι πλεούμενες σκέψεις σαλπάρουν. Σε κάθε στροφή παραμονεύει και μια απορία.
Η θεία από την Ελλάδα ρωτά για τους εκδρομείς που βλέπει να έχουν πρόχειρα καταλύσει κάτω από κάτι χαρουπιές και γευματίζουν. Η συζήτηση αγγίζει τα όρια της προδοσίας... Όμως η προδοσία η δική μου από τη δική σου μπορεί να έχει όση απόσταση ο ουρανός από τη θάλασσα. Χαώδη ή μηδενική. Στην κορυφή του όρους μοιάζει να ’ναι έρεβος. Στη γραμμή του ορίζοντα μοιάζει ν’ αγγίζουν. Στο πλαίσιο αυτής της αντίληψης είπα στη θεία την άποψη μου ότι είναι σεβαστό το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου που θέλει να κάμει το μακρύ ταξίδι στον Απόστολο Ανδρέα, να πάρει μαζί του το φαγητό του και να γευματίσει κάτω από τις χαρουπιές ή σε μια από τις μύριες παραλίες της χερσονήσου. Όπως σεβαστό είναι και το δικαίωμα των άλλων -όπως κι εγώ- που θέλουν να γευματίσουν σε ένα από τα πολλά εστιατόρια που βρίσκει κανείς στην Καρπασία. Παρόλο που η δεύτερη κατηγορία είναι πολύ πιο κοντά στην προδοσία απ’ ότι η πρώτη που αρκείται ίσως μόνο στην επίδειξη των διαβατηρίων της.
Σε λίγο σταματήσαμε σε ένα από τα παραθαλάσσια εστιατόρια της περιοχής. Καινούργιο εστιατόριο που το έκτισε και το διευθύνει Τ/Κ, ο οποίος και μιλά πολύ καλά την ελληνική. Οι θαμώνες, όλοι Ε/Κ. Εκεί έμελλε να ανακαλύψουμε και μια τρίτη κατηγορία Ε/Κ ταξιδιωτών των κατεχομένων. Κατέβηκαν από τα διπλοκάμπινα. Οι άνδρες κουβαλώντας ένα πλαστικό κιβώτιο απ’ εκείνα που χρησιμοποιούν οι φθαρτέμποροι. Μέσα είχε τα καλά του Θεού. Χορταρικά, ντομάτες, αγγούρια, ψωμιά και φρούτα. Οι κυράδες κρατούσαν στα χέρια τα ταψιά με τα ψητά και τα μακαρόνια. Κατέλαβαν ένα τραπέζι των δέκα θέσεων κι έπιασαν δουλειά. Από τον εστιάτορα δεν είχαν πολλές απαιτήσεις προφανώς για να μην τον βάλουν σε κόπο. Μόνο πιάτα, πηρουνομάχαιρα και παγωμένα νερά και μπύρες ζήτησαν!
Έφαγαν, ήπιαν, ρεύτηκαν. Μας «ενημέρωσαν» μεγαλοφώνως για τις δουλειές τους αλλά και το δικαίωμα του κάθε «αδρώπου» να «καυκαλατίζει» άμα λάχει με την «γεναίκαν» του, μάζεψαν τα συμπράγκαλά τους, πλήρωσαν για τις μπύρες και τα νερά κι αφήνοντας στο τραπέζι μισό πεπόνι–
προφανώς μπουρμπουάρ- πήραν το δρόμο της επιστροφής. Ευτυχείς -σαν κανονικοί «κκιλίντζιροι»- που την έβγαλαν «μούχτιν». Η θεία από την Ελλάδα είχε καραφλιάσει. (Εμάς έτσι κι αλλιώς από τις 23 τ’ Απρίλη μας έχουν καταχωρήσει στη χορεία των καραφλών). Όταν σε λίγο εμφανίστηκε από τα βάθη της κουζίνας ο Τ/Κ εστιάτορας και τον ρώτησα σχετικά μου απάντησε: «Δεν πειράζει. Το κάθε πλάσμα σήμερα στην Κύπρο, σκέφτεται με το νουν που έχει ή με το νουν που του δανείζουν...». Πριν φύγουμε μου εξήγησε ότι κατά την άποψη του, σήμερα στην Κύπρο νουν δανείζουν μόνον οι πολιτικοί. Και στις δύο πλευρές... Το ζήτημα πλέον είναι αν έχουμε ανάγκη τα δάνεια...
ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΡΑΣΧΟΥ
ΠΟΛΙΤΗΣ:19/08/2003 Σελ.2

Σημείωση της Ιστοσελίδας. Το κέντρο που γράφετε ότι καθίσατε κύριε Παράσχο, δεν το έκτισε ο Τουρκοκύπριος. Απλώς το επέκτεινε. Είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε.
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Κυνικό "όχι" Ντενκτάς για Ριζοκάρπασο
Φθίνει τώρα και το Δημοτικό Σχολείο
Ούτε και η προσωπική παρέμβαση του αμερικανού πρέσβη έπεισε τον τουρκοκύπριο ηγέτη, ούτε και οι υποδείξεις δικών του.
Με παραστάσεις προς τα Ηνωμένα Έθνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες, απαντά η κυπριακή κυβέρνηση στην κυνική απόρριψη του αιτήματός της για επαναλειτουργία του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου από τον Ραούφ Ντενκτάς. Ο Προεδρικός Επίτροπος κ. Πολάκης Σαρρής επικοινώνησε ήδη με τον αμερικανό πρέσβη Μάικολ Κλόσον ο οποίος είχε ενδιαφερθεί για το θέμα αυτό, και εξέφρασε την απογοήτευση της Κυπριακής κυβέρνησης. Τη λύπη του για τη στάση Ντενκτάς εξέφρασε και ο κ. Κλόσον. Παράλληλα η κυβέρνηση καταγγέλλει το κατοχικό καθεστώς στα Ηνωμένα Έθνη και την Ε.Ε. υποδεικνύοντας ότι με τη χθεσινή του απάντηση παραβιάζει για ακόμα μια φορά συμφωνίες που είχε υπογράψει, όπως είναι η Συμφωνία της Τρίτης Βιέννης. "Δυστυχώς για ακόμα μια φορά ο κ. Ντενκτάς απέδειξε την αδιαλλαξία του και τον μη σεβασμό προς τις αποφάσεις της Τρίτης Βιέννης" δήλωσε ο κ. Σαρρής ο οποίος σημείωσε ότι ο τουρκοκύπριος ηγέτης δεν έδωσε κανένα δικαιολογητικό για την άρνησή του αυτή. Κύκλοι της κυπριακής κυβέρνησης σημείωναν πάντως ότι η στάση αυτή του τουρκοκύπριου ηγέτη δεν πρέπει να περάσει -για ακόμα μια φορά- απαρατήρητη από τα Ηνωμένα Έθνη, ούτε και η αποστολή τους εξαντλείται στη μεταφορά απλώς της αρνητικής του απάντησης.

Ένα απλό "όχι"
Με ένα κυνικό "όχι" έκλεισε το κεφάλαιο της επαναλειτουργίας του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου ο Ραούφ Ντενκτάς, απορρίπτοντας και αυτές ακόμα τις απόψεις που ακούστηκαν σε κύκλους της ψευδοκυβέρνησης για υποβολή αντιπρότασης του κατοχικού καθεστώτος προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Μέσω των Ηνωμένων Εθνών ο τουρκοκύπριος ηγέτης απέρριψε το αίτημα της κυβέρνησης για επαναλειτουργία του Γυμνασίου χωρίς καν να εξηγήσει γιατί και παρακάμπτοντας όλες τις υποδείξεις που του είχαν γίνει από ξένους πρέσβεις στη Λευκωσία. Ο τουρκοκύπριος ηγέτης τερμάτισε με τον τρόπο αυτό και τις σκέψεις που ακούστηκαν στα κατεχόμενα για υποβολή εκ μέρους του αιτήματος για λειτουργία τουρκοκυπριακού σχολείου στη Λεμεσό ως αντάλλαγμα.

Τραγική η κατάσταση
Η εξέλιξη αυτή ενισχύει τις δύσκολες συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν εδώ και χρόνια οι εγκλωβισμένοι. Δέκα περίπου παιδιά έχουν αποφοιτήσει φέτος από το Δημοτικό Σχολείο και η απόφαση του Ντενκτάς να μην επιτρέψει την επαναλειτουργία του Γυμνασίου υποχρεώνει αυτά και τις οικογένειές τους να φύγουν από το Ριζοκάρπασο και να έρθουν στις ελεύθερες περιοχές. Την ίδια στιγμή τον κίνδυνο τερματισμού της λειτουργίας του αντιμετωπίζει και το Δημοτικό αφού στη νέα χρονιά μόνο τέσσερις με έξι μαθητές θα φοιτήσουν σε αυτό και συνεπώς στα αμέσως επόμενα χρόνια δεν θα απομείνουν πια μαθητές.

Καταγγελία στο
Ευρωκοινοβούλιο

Οι Ενωμένοι Δημοκράτες (ΕΔΗ) θα καταγγείλουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κόμμα των Φιλελευθέρων Δημοκρατών την άρνηση του καθεστώτος Ντενκτάς να μην επιτρέψει την επαναλειτουργία του γυμνασίου Ριζοκαρπάσου.
Σύμφωνα με ανακοίνωση των ΕΔΗ, με την ενέργειά του αυτή, το κατοχικό καθεστώς αποκάλυψε το απάνθρωπο του πρόσωπο.
''Τα εγκλωβισμένα παιδιά και οι οικογένειές τους αντιμετωπίζουν και πάλι τη βία του κατοχικού καθεστώτος και εξαναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα χωριά τους'', αναφέρουν οι ΕΔΗ. Τη στάση του Ντενκτάς καταδίκασε και το ΔΗΚΟ.

ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΣΚΑΝΗΣ
ΠΟΛΙΤΗΣ:27/08/2003 Σελ.: 5
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΤΑΙ ΔΙΕΘΝΩΣ Ο ΝΤΕΝΚΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΡΙΖΟΚΑΡΠΑΣΟ
Τον στήνουν στον τοίχο του γυμνασίου
Απαράδεκτη απόφαση λένε Ταλάτ - Ακκιντζί

"Ιδιωτικό" σχολείο θα λειτουργήσει στο κατεχόμενο Ριζοκάρπασο για να αντιμετωπιστεί η άρνηση του Τουρκοκύπριου ηγέτη.

Καταδικαστέα χαρακτηρίζουν την απόφαση του Ραούφ Ντενκτάς να απορρίψει το αίτημα για λειτουργία Γυμνασίου στο Ριζοκάρπασο, οι ηγέτες της τουρκοκυπριακής "αντιπολίτευσης" Μεχμέτ Αλί Ταλάτ και Μουσταφά Ακκιντζί. Με δηλώσεις τους στο "Π" εκφράζουν και οι δύο υποστήριξη στο αίτημα των κατοίκων του Ριζοκαρπάσου τα παιδιά τους να έχουν τη δυνατότητα γυμνασιακής εκπαίδευσης.
Ο πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος κ. Ταλάτ σημείωσε ότι η απόφαση αυτή του Τουρκοκύπριου ηγέτη είναι αντανάκλαση της πολιτικής που γενικότερα εκφράζει. "Αυτό είναι ένα ανθρωπιστικό ζήτημα και εγώ και το κόμμα μου στηρίζουμε σθεναρά την ιδέα λειτουργίας γυμνασίου, ούτως ώστε οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι του Ριζοκαρπάσου να έχουν αυτή τη δυνατότητα", δήλωσε ο κ. Ταλάτ και πρόσθεσε: "Η ενέργεια του κ. Ντενκτάς είναι εναντίον κάθε ανθρώπινης λογικής". Από την πλευρά του ο πρόεδρος του Κόμματος για την Ειρήνη και τη Δημοκρατία Μουσταφά Ακκιντζί υπενθύμισε ότι ο ίδιος είχε στηρίξει την άποψη για λειτουργία του γυμνασίου και είχε για το σκοπό αυτό συνάντηση με αντιπροσωπεία των κατοίκων Ριζοκαρπάσου. "Εξακολουθώ να υποστηρίζω ότι δεν είναι δυνατόν να χωρίζονται οι οικογένειες από τα παιδιά τους, πρόκειται για ένα καθαρά ανθρωπιστικό θέμα και εάν όντως ο Ντενκτάς απέρριψε το αίτημα, είναι απαράδεκτο", πρόσθεσε ο κ. Ακκιντζί.

Καταγγελία
O Πρόεδρος της Βουλής Δημήτρης Χριστόφιας, με χθεσινή επιστολή του προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Κόφι Ανάν, τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Πατ Κοξ και τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης Πίτερ Σίντερ, τους καλεί να προβούν ''σε όλες τις δέουσες ενέργειες ούτως ώστε να επαναλειτουργήσει το Γυμνάσιο του Ριζοκαρπάσου''.
Επίσης, ζητά ''να διαφυλαχθούν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, ειδικότερα το δικαίωμα της ελευθερίας πρόσβασης στην εκπαίδευση των λιγοστών Ε/Κ που εξακολουθούν να ζουν στις πατρογονικές τους εστίες στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου''. Με αφορμή την απόρριψη από τον Τ/Κ ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς του αιτήματος για επαναλειτουργία του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου, ο κ. Χριστόφιας αναφέρει ότι ''είναι με βαθιά απογοήτευση'' που τους απευθύνει την επιστολή, ''αντιμετωπίζοντας ακόμα ένα δείγμα κυνισμού του Τ/Κ ηγέτη κ. Ντενκτάς''.
Ο κ. Χριστόφιας αναφέρει ότι, ''σε μια περίοδο που η επιθυμία μας και η επιθυμία της διεθνούς κοινότητας για σύντομη και δίκαιη λύση του χρονίζοντος κυπριακού προβλήματος επαναλαμβάνεται με κάθε ευκαιρία και εμψυχώνεται από το αυθόρμητο και θερμό συναπάντημα Ε/Κ και Τ/Κ, ο κ. Ντενκτάς αποδεικνύει για ακόμα μια φορά ότι μοναδικός του σκοπός είναι η μονιμοποίηση της διαίρεσης της Κύπρου''.

Η απόφαση Ντενκτάς καταδικάστηκε από όλα τα κόμματα τα οποία ανέλαβαν να φέρουν το θέμα στις ομάδες στις οποίες ανήκουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Απάντηση με "ιδιωτικό" σχολείο
Με τη λειτουργία "ιδιωτικού" Γυμνασίου απαντά στην άρνηση του Ντενκτάς το σωματείο "Το Ριζοκάρπασο". Το σωματείο θα εξασφαλίσει τη συνεργασία εθελοντών έμπειρων καθηγητών που δεν θα έχουν άλλες υποχρεώσεις και οι οποίοι θα πηγαίνουν στο Ριζοκάρπασο μία ή δύο φορές την εβδομάδα και θα επιστρέφουν στις ελεύθερες περιοχές αυθημερόν. Όπως αναφέρει ανακοίνωση του σωματείου, αποκλειστικός σκοπός της ενέργειας αυτής είναι η παροχή υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης στα εγκλωβισμένα παιδιά. Η απόφαση -τονίζεται- λήφθηκε λόγω της ανθρωπιστικής φύσεως του θέματος για την εκπαίδευση των παιδιών με παραμονή κοντά στους γονείς τους. Σημειώνουμε ότι φέτος αποφοίτησαν δέκα περίπου παιδιά από το Δημοτικό και εάν δεν επιλυθεί αμέσως το θέμα του Γυμνασίου, θα αναγκαστούν να μετακινηθούν - ενδεχομένως και οι γονείς τους- στις ελεύθερες περιοχές. Την ίδια στιγμή κίνδυνο για τη βιωσιμότητά του αντιμετωπίζει και το Δημοτικό, αφού στη νέα χρονιά θα φοιτήσουν μόνο 4 με 6 παιδιά.

ΠΟΛΙΤΗΣ:28/08/2003 Σελ.: 5
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

ΕΚΔΙΩΞΑΝ ΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΠΑΣΙΑ
Πιστοί στην αδιαλλαξία τους
Φόβοι για εκδίωξη και όσων Ελληνοκυπρίων έχουν παιδιά υποψήφια για το Γυμνάσιο

Φόβους για νέο κύκλο τρομοκρατίας εις βάρος των εγκλωβισμένων, εκφράζει η Συντονιστική Επιτροπή Καρπασίας, με αφορμή την εκδίωξη από το κατοχικό καθεστώς των δασκάλων Αλεξίας και Γρηγόρη Κουκότσικα.

Το ζεύγος και τα παιδιά τους εκδιώχθηκαν, το βράδυ του περασμένου Σαββάτου, από το σπίτι τους στο Ριζοκάρπασο, αφού προηγουμένως ανακρίθηκαν στο λεγόμενο "αστυνομικό σταθμό". Μάλιστα τους συνόδευσαν μέχρι το Πέργαμος άνδρες των Μυστικών Υπηρεσιών της Τουρκίας. Το ζεύγος των διδασκάλων είχε μεταβεί στο Ριζοκάρπασο για να παραδώσει μετά από έξι χρόνια υπηρεσίας, το κτίριο και τα χρειώδη του Δημοτικού Σχολείου στους τρεις νέους δασκάλους που διορίσθηκαν εκεί, ώστε να επαναρχίσει η λειτουργία του την ερχόμενη εβδομάδα με έξι μαθητές και μαθήτριες.

Η Συντονιστική Επιτροπή Καρπασίας μεταφέρει τους φόβους για εκδίωξη όσων Ελληνοκυπρίων απέμειναν στην Καρπασία, αρχίζοντας από τις οικογένειες που έχουν παιδιά υποψήφια για το Γυμνάσιο. Η Επιτροπή τονίζει ότι με "πρόφαση την προσπάθεια του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Λυών Γαλλίας Νίκου Λυγερού, και του Προέδρου του Σωματείου "Το Ριζοκάρπασον", Ιωάννη Παπαστυλιανού, να λειτουργήσουν ιδιωτικό Γυμνάσιο στο Ριζοκάρπασο, οι Τούρκοι κατακτητές απειλούν να κλείσουν και το Δημοτικό Σχολείο της κωμόπολης, το οποίο είναι και το μοναδικό σε λειτουργία ελληνικό σχολείο στα κατεχόμενα". Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται η Συντονιστική Επιτροπή, "ο Σεντάρ Ντενκτάς ηγείται προσωπικά της προσπάθειας να μην επιτραπεί η λειτουργία Γυμνασίου στο Ριζοκάρπασο υπό οποιανδήποτε μορφή, ενώ συντονίζει και τις πολύμορφες πιέσεις σε βάρος των εγκλωβισμένων".

Στο μεταξύ, το Κεντρικό Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΕΛΜΕΚ δηλώνει την ετοιμότητα της οργάνωσης, να στηρίξει κάθε προσπάθεια, πολιτικά, ηθικά και οικονομικά για την άμεση επαναλειτουργία του Γυμνασίου.

Απειλούν και τους νέους
Οι κατοχικές δυνάμεις φαίνεται να έχουν εγκρίνει δύο από τους νέους δασκάλους και εκφράστηκαν απειλητικά για έναν από αυτούς, τον Χριστάκη Παρπόττα, τον οποίον ανέκριναν.
Πάντως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Κύπρος Χρυσοστομίδης, ο οποίος καταδίκασε την εκδίωξη από το κατεχόμενο Ριζοκάρπασο των διδασκάλων Γρηγόρη και Αλεξίας Κουκότσικα, ανέφερε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ραούφ Ντενκτάς που χρησιμοποιεί τέτοιες μεθόδους. Για το γεγονός ότι δεν έχει δοθεί ακόμη έγκριση για τον διορισμό των νέων διδασκάλων, ο κ. Χρυσοστομίδης υπενθύμισε ότι με βάση τις πρόνοιες της Διακρατικής προσφυγής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το κατοχικό καθεστώς, είναι υποχρεωμένο να επιτρέψει αμέσως την απασχόληση των τριών νέων διδασκάλων.
Εξάλλου, σύμφωνα με την Συντονιστική Επιτροπή Καρπασίας, οι Τούρκοι εκδίωξαν και διέλυσαν την επιτροπή καταγραφής των ζημιών στις οικίες των εγκλωβισμένων που χρειάζονται επιδιόρθωση. Η Επιτροπή καταγγέλλει επίσης ότι οι κατοχικές δυνάμεις προσάγουν και ανακρίνουν εγκλωβισμένους στον "αστυνομικό σταθμό".

ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
"Μην ενισχύετε το καθεστώς"

Οι Βουλευτές Αμμοχώστου, Σωτηρούλλα Χαραλάμπους, Αντώνης Καράς, Ζαχαρίας Κουλίας και Γεώργιος Βαρνάβας, καταδίκασαν την εκδίωξη του ζεύγους των διδασκάλων από την πατρογονική τους κατοικία στο κατεχόμενο Ριζοκάρπασο. Καταδίκασαν επίσης την εκδίωξη μελών του ΕΤΕΚ που πήγαν στη Καρπασία για να καταγράψουν τις Ελληνοκυπριακές εκείνες κατοικίες των εγκλωβισμένων, οι οποίες χρήζουν άμεσης επιδιόρθωσης. Οι Βουλευτές Αμμοχώστου κάλεσαν τους Ελληνοκυπρίους να σταματήσουν να μεταβαίνουν στα κατεχόμενα, για να ενισχύουν έτσι το κατοχικό καθεστώς σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα πλήγματά του κατά της σχολικής εκπαίδευσης των εγκλωβισμένων παιδιών και της άρνησης του καθεστώτος να επιτρέψει την λειτουργία του κατεχόμενου και κλειστού Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου.

ΠΟΛΙΤΗΣ:01/09/2003 Σελ.: 5
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Tρομοκρατία εις βάρος εγκλωβισμένων
O Nτενκτάς έδιωξε τους Ε/κ δασκάλους του Δημοτικού Ριζοκαρπασου
Λευκωσία: Η Συντονιστική Επιτροπή Καρπασίας καταγγέλλει ''νέο κύκλο τρομοκρατίας του κατοχικού καθεστώτος σε βάρος των εγκλωβισμένων'' και σημειώνει πως εκφράζονται φόβοι για εκδίωξη όσων Ελληνοκυπρίων απέμειναν στην Καρπασία, αρχίζοντας από τις οικογένειες που έχουν παιδιά υποψήφια για το Γυμνάσιο. Ανακοίνωση της Επιτροπής αναφέρει πως σύμφωνα με πληροφορίες από το Ριζοκάρπασο οι Τούρκοι εκδίωξαν χθες βράδυ από το σπίτι τους στο Ριζοκάρπασο τους δασκάλους Αλεξία και Γρηγόρη Κουκότσικα και τα παιδιά τους, αφού προηγουμένως τους ανέκριναν στο λεγόμενο ''αστυνομικό σταθμό'' και φωτοτύπησαν τα διαβατήρια και τις ''θεωρήσεις εισόδου'' στο ψευδοκράτος.

''Μάλιστα τους συνόδευσαν μέχρι το Πέργαμος άνδρες των Μυστικών Υπηρεσιών της Τουρκίας'', αναφέρεται στην ανακοίνωσή της Επιτροπής.

Εξάλλου οι κατοχικές δυνάμεις, αναφέρει η ανακοίνωση της Επιτροπής, ''δήλωσαν ότι δεν έχουν εγκρίνει τους δύο νέους δασκάλους'' και εκφράστηκαν απειλητικά για έναν από αυτούς, τον Χριστάκη Παρπόττα ''τον οποίον ανέκριναν''.

Η Επιτροπή σημειώνει ότι με ''πρόσχημα και πρόφαση την προσπάθεια του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Λυών Γαλλίας Νίκου Λυγερού, και του Προέδρου του Σωματείου «Το Ριζοκάρπασον», Ιωάννη Παπαστυλιανού, να λειτουργήσουν 'ιδιωτικό', όπως το χαρακτήρισαν, Γυμνάσιο στο Ριζοκάρπασον, οι Τούρκοι κατακτητές απειλούν να κλείσουν και το Δημοτικό Σχολείο της κωμόπολης, το οποίον είναι και το μοναδικό σε λειτουργία ελληνικό σχολείο στα κατεχόμενα''.

Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται η Συντονιστική Επιτροπή Καρπασίας ''ο Σεντάρ Ντενκτάς ηγείται προσωπικά της προσπάθειας να μην επιτραπεί η λειτουργία Γυμνασίου στο Ριζοκάρπασο υπό οποιανδήποτε μορφή, ενώ συντονίζει και τις πολύμορφες πιέσεις σε βάρος των εγκλωβισμένων''.

Κυβέρνηση: Ο Ντενκτάς έδειξε το πραγματικό πρόσωπό του
Η εκδίωξη των Ε/κ δασκάλων του Δημοτικού Ριζοκαρπάσου αποτελεί ένα δείγμα της στυγνής πολιτικής της κατοχής, δήλωσε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Κύπρος Χρυσοστομίδης, σημειώνοντας πως η κυβέρνηση, μέσω των ΗΕ, θα κάνει ό,τι είναι δυνατό για αποστολή δασκάλων στην Καρπασία.

Αναφερόμενος στην άρνηση του Τ/κ ηγέτη να επιτρέψει τη λειτουργία του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου, ο κ. Χρυσοστομίδης υπενθύμισε πως δεν είναι η πρώτη φορά που ο κατοχικός ηγέτης παραβιάζει διεθνείς συμβάσεις και συμφωνίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Αναφερόμενος στην πιθανότητα ανοίγματος της Αμμοχώστου για εγκατάσταση Ε/Κ υπό τ/κ διοίκηση, είπε πως αυτό εντάσσεται στα πλαίσια των προσπαθειών του Τ/Κ ηγέτη Ραούφ Ντεντκάς ο οποίος θέλει να δείξει ότι δήθεν κάνει χειρονομίες. Πρόσθεσε πως εάν γίνουν τέτοιες ενέργειες από πλευράς του κ. Ντενκτάς, αυτές θα βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Ερωτηθείς εάν πιστεύει ότι όλα αυτά εντάσσονται στα πλαίσια ''προεκλογικών'' σκοπιμοτήτων, ενόψει των ''εκλογών'' του Δεκεμβρίου στα κατεχόμενα, ο κ. Χρυσοστομίδης είπε ότι ο κ. Ντενκτάς "ανησυχεί ιδιαίτερα για τις επόμενες 'εκλογές' γι' αυτό και είναι πιθανό αυτό να το χρησιμοποιεί για σκοπούς 'ψηφοθηρίας', όπως κάνει μόνιμα πλέον και τον καταγγέλλουν όχι μόνο οι 'αντιπολιτευόμενοι' αλλά γενικά και ο διεθνής Τύπος και οι διπλωματικοί αντιπρόσωποι ξένων χωρών".

Καταδικάζουν οι βουλευτές Αμμοχώστου
Οι τέσσερις βουλευτές Αμμοχώστου Σωτηρούλα Χαραλάμπους του ΑΚΕΛ, Αντώνης Καράς του ΔΗΣΥ, Ζαχαρίας Κουλίας του ΔΗΚΟ και Γιώργος Βαρνάβα του ΚΣ ΕΔΕΚ καταδίκασαν την προκλητική ενέργεια του κατοχικού καθεστώτος να εκδιώξει ζεύγος Ε/Κ δασκάλων του Δημοτικού Σχολείου Ριζοκαρπάσου, μαζί με τα παιδιά του, από το σπίτι των εγκλωβισμένων γονιών τους.

Οι τέσσερις βουλευτές κάλεσαν όλους τους Ε/Κ να τερματίσουν τις επισκέψεις τους στις κατεχόμενες περιοχές μέχρις ότου αναγνωριστεί το ιερό δικαίωμα της εκπαίδευσης των 23 εγκλωβισμένων Ελληνόπουλων της Καρπασίας από το παράνομο καθεστώς.

Ο βουλευτής του ΔΗΚΟ είπε πως οι δύο δάσκαλοι διετέλεσαν έξι χρόνια εκπαιδευτικοί στο Ριζοκάρπασο, με ένα τρίτο δάσκαλο και πήγαν εκεί για να προετοιμάσουν την παράδοση του σχολείου, αφού το σχολείο πρέπει να ξεκινήσει τη Δευτέρα. Eίπε επίσης πως αναλήφθηκε προσπάθεια μέσω του ΕΤΕΚ να γίνει καταγραφή της κατάστασης των κατοικιών των εγκλωβισμένων στην Καρπασία, κάποιες από τις οποίες είναι έτοιμες να καταρρεύσουν και χρειάζονται βοήθεια για να τις επιδιορθώσουν και ενώ μηχανικοί μετέβησαν εθελοντικά στα κατεχόμενα για να καταγράψουν την κατάσταση, εκδιώχθηκαν και αυτοί από το κατοχικό καθεστώς.

Ο βουλευτής Αμμοχώστου του ΔΗΣΥ Αντώνης Καράς είπε ότι "μέχρι το κατοχικό φασιστικό καθεστώς το οποίο λειτουργεί στις κατεχόμενες περιοχές της πατρίδας μας αναγνωρίσει το ιερό δικαίωμα της εκπαίδευσης", οι ίδιοι θα αναλάβουν "εκστρατεία", προκειμένου να πείσουν τους Ε/Κ "να μην επισκέπτονται τις κατεχόμενες περιοχές".

Η βουλευτής Αμμοχώστου του ΑΚΕΛ Σωτηρούλα Χαραλάμπους είπε πως "το θέμα της παροχής του δικαιώματος της εκπαίδευσης στα παιδιά της Καρπασίας είναι ένα θέμα στο οποίο η κυβέρνηση πρέπει να δει πως ενεργεί και μέσω του ΟΗΕ, αλλά και μέσω της ΕΕ".

Ο βουλευτής Αμμοχώστου του ΚΣ ΕΔΕΚ Γιώργος Βαρνάβα τόνισε πως "η εκδίωξη αυτών των δύο δασκάλων δεν γίνεται για πρώτη φορά αφού το ίδιο ζήτημα είχε γίνει και πέρυσι, όταν με διαβήματα και μέσω των ΗΕ είχαν γίνει αποδεκτοί για να συνεχίσουν το έργο τους''.

Φιλελεύθερος 1/9/2003
Πηγή: ΚΥΠΕ
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Εγείρει το θέμα στην Άγκυρα
Το Ευρωκοινοβούλιο αναλαμβάνει δράση για το Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου
Το θέμα έφερε ενώπιον του Ευρωκοινοβουλίου η Βρετανίδα Ευρωβουλευτής Τερέζα Βίλιερς.

Λευκωσία: Το θέμα της άρνησης του Τ/κ ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς να επιτρέψει τη λειτουργία του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου, εγείρει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενώπιον των αρμόδιων αρχών στην Άγκυρα και στις "αρχές" του ψευδοκράτους. Το θέμα έφερε ενώπιον του Ευρωκοινοβουλίου η Βρετανίδα Συντηρητική Ευρωβουλευτής Τερέζα Βίλιερς η οποία έκανε έκκληση τον Ραούφ Ντενκτάς να αλλάξει την απόφασή του.

Η κ. Βίλιερς σημείωσε πως για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα οι οικογένειες των εγκλωβισμένων έχουν στερηθεί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του δικαιώματος της εκπαίδευσης, για να προσθέσει ότι "τώρα που υπάρχουν σημάδια συμφιλίωσης μεταξύ των δυο κοινοτήτων και παραμονές της ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ προσφέρεται μια πολύ καλή στιγμή να υπάρξουν αποδείξεις αυτής της συμφιλίωσης".

Η Βρετανίδα Ευρωβουλευτής σημείωσε επίσης πως για σχεδόν 30 χρόνια τα παιδιά των Ε/κ εγκλωβισμένων αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις οικογένειές του για να παρακολουθήσουν μαθήματα στη Μέση Εκπαίδευση σε σχολεία στις ελεύθερες περιοχές, κάτι που δημιουργεί προβλήματα.

"Αυτό στοχεύει ξεκάθαρα στο να οδηγήσει μακριά από τα σπίτια τους τούς λίγους εναπομείναντες Ε/κ στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, που ελέγχεται αυτή τη στιγμή από τις τουρκικές αρχές", πρόσθεσε η κ. Βίλιερς.
Φιλελεύθερος 2/9/2003
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Η ΟΥΝΦΙΚΥΠ μελετά το θέμα με το σχολείο Ριζοκαρπάσου
Λευκωσία: Διαβεβαιώσεις ότι η ΟΥΝΦΙΚΥΠ καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να επιτευχθεί ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα στο θέμα του σχολείου Ριζοκαρπάσου, έδωσε τη Δευτέρα ο Αναπληρωτής Ειδικός Αντιπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην Κύπρο Ζπίγκνιεφ Βλόσοβιτς στον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών Σώτο Ζακχαίο.
Με προβλήματα αρχίζει η νέα σχολική χρονιά στο γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου.
Σε συνάντηση που είχαν τη Δευτέρα οι δύο άνδρες ο κ. Ζακχαίος επεσήμανε στο συνομιλητή του την αναγκαιότητα της απρόσκοπτης λειτουργίας του σχολείου Ριζοκαρπάσου. Για το ίδιο θέμα ενημέρωσε και την ιταλική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Διευθύντρια Κυπριακού στο Υπουργείο Εξωτερικών κ. Ερατώ Κοζάκου.

Από την πλευρά του ο κ. Βλόσοβιτς δήλωσε ότι η ΟΥΝΦΙΚΥΠ είναι σε συνεχή επαφή με τις λεγόμενες αρχές στο βορρά, ενώ τόνισε ότι καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια για να διευθετηθεί το ζήτημα που έχει προκύψει.

Μελετώνται οι προθέσεις του ΕΒΚΑΦ
Αναφορικά με τις προθέσεις του ΕΒΚΑΦ να επιδιορθώσει και να λειτουργήσει ξενοδοχεία στην Αμμόχωστο, ο κ. Βλόσοβιτς είπε ότι το γραφείο του δεν έχει λάβει ακόμη αυτή την πληροφόρηση, ενώ διαβεβαίωσε ότι τέτοιο ενδεχόμενο θα μελετηθεί πολύ προσεκτικά.

Ο κ. Ζακχαίος κάλεσε εξάλλου τον κ. Βλόσοβιτς στο Υπουργείο Εξωτερικών μετά από οδηγίες του Προέδρου της Δημοκρατίας προκειμένου να συζητήσουν τις εξαγγελίες του Σερντάρ Ντενκτάς για τα Βαρώσια αλλά και το θέμα των δύο δασκάλων του Ριζοκαρπάσου.

Εξάλλου ο κ. Ζακχαίος δήλωσε ότι η κυβέρνηση θεωρεί την Τουρκία υπεύθυνη για το θέμα των Βαρωσίων και επεσήμανε ότι η Λευκωσία προβαίνει σε όλα τα αναγκαία διαβήματα προς την τουρκική μόνιμη αντιπροσωπεία στη Νέα Υόρκη.
Φιλελεύθερος 2/9/2003
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Ημέρα αποφάσεων για τον Απ. Ανδρέα
Τα επόμενα βήματά της καθορίζει σήμερα η διαχειριστική επιτροπή της Ιεράς Μονής Αποστόλου Ανδρέα, μετά την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου να ανάψει το πράσινο φως για την έναρξη της διαδικασίας αναστήλωσης της Μονής, έργο που ανέλαβε η UNOPS. Όπως ο «Π» πληροφορείται, η διαχειριστική επιτροπή θα συνέλθει σήμερα σε συνεδρίαση προκειμένου να καθορίσει τι θα τεθεί ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου (σ.σ. από τον οποίο θα ζητηθεί συνάντηση), με στόχο την ανάκληση της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου. Να σημειωθεί ότι μετά το βουλευτή του ΔΗΚΟ Ζαχαρία Κουλία και το Κίνημα Οικολόγων εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκειά του για την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου. Και οι Οικολόγοι χαρακτήρισαν με την σειρά τους απαράδεκτο και ατυχή τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε το Υπουργικό Συμβούλιο, επειδή δεν έλαβε υπόψη τις αντιδράσεις των Καρπασιτών, της Εκκλησίας, των βουλευτών. «Ενήργησε με αφ’ υψηλού διάθεση και με εμφανή πρόθεση να ικανοποιήσει πολιτικές ή ιδιοτελείς σκοπιμότητες. Δεν μπορεί επιτέλους ο όποιος ξένος οργανισμός ή παράγοντας (στην προκειμένη περίπτωση η UNOPS) να επιβάλλει δια εκβιασμού τις αποφάσεις των Κυπρίων για θέματα που αφορούν κυρίως τους ίδιους», υπέδειξαν οι Οικολόγοι. Μάλιστα το Κίνημα δεν δίστασε να παρομοιάσει την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για τον Απόστολο Ανδρέα, με την παλαιότερη απόφαση του σώματος για παραχώρηση διευκολύνσεων στις ΗΠΑ στη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ.
Κυβερνητικές εξηγήσεις
Στο θέμα των αντιδράσεων που προκλήθηκαν μετά την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για την Μονή του Αποστόλου Ανδρέα, επανήλθε χθες η κυβέρνηση διά του αναπληρωτή Κυβερνητικού Εκπροσώπου Μάριου Καρογιάν. Απαντώντας στις αιχμές του βουλευτή του ΔΗΚΟ Ζαχαρία Κουλία, υπέδειξε ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας γνωρίζει καλά το συγκεκριμένο θέμα, ενώ υπενθύμισε ότι ο αρμόδιος υπουργός Εξωτερικών, τους τελευταίους τρεις μήνες υπέβαλε συγκεκριμένες προτάσεις και είχε επαφές με όλους τους εμπλεκόμενους, «κάτι που γνώριζε ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος». Επί τη ευκαιρία, ο Μάριος Καρογιάν επανέλαβε ότι η ημερήσια διάταξη του Υπουργικού Συμβουλίου καθορίζεται εκ των προτέρων και κατόπιν συνεννόησης του Γραμματέα του σώματος με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ερωτηθείς για το γεγονός ότι ο Πρόεδρος της Βουλής αναλαμβάνει να προεδρεύει του Υπουργικού Συμβουλίου όταν απουσιάζει ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος στο εξωτερικό, παρατήρησε ότι «επειδή απουσιάζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν σημαίνει ότι το κράτος δεν λειτουργεί».
361- ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΖΟΡΜΠΑ

ΠΟΛΙΤΗΣ:21/10/2003 Σελ.: 3
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

ΚΑΘΕΤΗ ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠ. ΑΝΔΡΕΑ
Οι εγκλωβισμένοι μπροστά στις μπουλντόζες
"Η απόφαση δεν θα είχε ληφθεί παρόντων του Προέδρου και του υπουργού Εξωτερικών"

Η διαχειριστική επιτροπή της Μονής Απ. Ανδρέα θα μεταβεί σήμερα στο προεδρικό για να διαβιβάσει επιστολή διαμαρτυρίας στον Πρόεδρο Παπαδόπουλο.

Αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν στις μπουλντόζες να ρίξουν έστω και μία πέτρα από την Ιερά Μονή του Αποστόλου Ανδρέα δηλώνουν οι εγκλωβισμένοι του Ριζοκαρπάσου, αλλά και η διαχειριστική επιτροπή του Μοναστηριού. Η διαχειριστική επιτροπή στη διάρκεια χθεσινής συνεδρίασης επαναβεβαίωσε τη θέση της ότι η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για έναρξη των διαδικασιών αναστήλωσης της Μονής από την UNOPS «είναι λανθασμένη και κακώς ελήφθη απόντων του Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου και του αρμόδιου υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Ιακώβου».

Μιλώντας στον «Π» το μέλος της διαχειριστικής επιτροπής της Ιεράς Μονής του Αποστόλου Ανδρέα Ιωάννης Μανώλη δήλωσε ότι ενδεχομένως το Υπουργικό Συμβούλιο να μην κατέληγε σε αυτήν την απόφαση, εάν προήδρευε του σώματος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ήταν παρών ενώπιον του Υπουργικού ο Γιώργος Ιακώβου. Σε επισήμανση ότι με αυτήν την τοποθέτηση αφήνονται αιχμές σε βάρος του Προέδρου της Βουλής Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος προήδρευσε του Υπουργικού Συμβουλίου ως Προεδρεύων της Δημοκρατίας, τόνισε ότι η διαχειριστική επιτροπή δεν αμφισβητεί τα συνταγματικά δικαιώματα του κ. Χριστόφια. Πλην όμως, όπως επεσήμανε, θα έπρεπε να μετατεθεί για αργότερα η λήψη μίας τόσο σημαντικής απόφασης την στιγμή που απουσίαζε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στο εξωτερικό. Σημείωσε δε ότι κακώς η κυβέρνηση παραγνώρισε την διαχειριστική επιτροπή και τις θέσεις της, προτού αποφασίσει την ανάθεση του έργου στην UNOPS.

Σήμερα αναμένεται ότι ο πρόεδρος της διαχειριστικής επιτροπής, συνοδευόμενος από το βουλευτή Αμμοχώστου του ΔΗΚΟ Ζαχαρία Κουλία, θα μεταβούν στο Προεδρικό Μέγαρο προκειμένου να διαβιβάσουν εγγράφως στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τις θέσεις της διαχειριστικής επιτροπής, ενώ θα καταβληθεί προσπάθεια για να διεξαχθεί ή να καθοριστεί σε μεταγενέστερο στάδιο και συνάντηση με τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Σύμφωνα με τον κ. Μανώλη, η διαχειριστική επιτροπή θα ζητήσει από τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο την ανάκληση της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, και την αξιοποίηση των κονδυλίων που επρόκειτο να διατεθούν για σκοπούς συντήρησης της Μονής.

Σε αντίθετη περίπτωση, τόσο οι εγκλωβισμένοι, όσο και η διαχειριστική επιτροπή θα αντιδράσουν δυναμικά με στόχο να αποτρέψουν την έναρξη των εργασιών στην Μονή. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ. Μανώλη, τόσο ο Ιερέας και οι εγκλωβισμένοι του Ριζοκαρπάσου, όσο και η διαχειριστική επιτροπή είναι αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν στις μπουλντόζες «να ρίξουν έστω και μία πέτρα από το Μοναστήρι».

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΖΟΡΜΠΑ
ΠΟΛΙΤΗΣ:22/10/2003 Σελ.: 4
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ
Του Γιάννη Τουμαζή
Tώρα το τι συμβαίνει μ' αυτή την ιστορία πιστέψτε με δεν το πολυκαταλαβαίνω. Eγώ από μικρός θυμόμουνα που μπαίναμε στο αυτοκίνητο και μέχρι να φτάσουμε στο μοναστήρι, μεγάλη η χάρη του, μας έβγαινε η πίστη ανάποδα. Eίναι βέβαια απ' τα πιο σπουδαία σημεία της περιφρονημένης Κύπρου κι η ομορφιά του μπορεί να σε δολοφονήσει αυτοστιγμεί. Aπ' ό,τι λένε οι κακές οι γλώσσες (είδος που ως γνωστόν ευδοκιμεί στο εύφορο κυπριακό χώμα) κάτι λεφτά έχουν οι αμερικάνοι και ετοιμάζονται να τα πάρουν πίσω γιατί οι καρπασίτες δεν συμφωνούν με την κατεδάφιση των πρόσθετων κελιών που βρίσκονται πάνω από τη μονή.
Για να είμαι και πάλι ειλικρινής (τώρα που διανύω την τέταρτη δεκαετία της ζωής μου) εγώ έτσι το θυμόμουνα πάντοτε το μοναστήρι. Kαι μπορώ να πω ότι με γοήτευε απέραντα το ότι μπορούσες στην ουσία να περπατάς σχεδόν πάνω από τη στέγη της εκκλησίας. Eκείνα που δεν κατενόησα όταν πήγα τις πρώτες μέρες μες στο γενικό χαμό είναι κάτι τετράγωνα κτίσματα που περικυκλώνουν το λιτό χώρο σαν μπάνγκαλοους φτηνού ξενοδοχειακού θερέτρου. Kαι κάτι παρτέρια τάχα μου περιποιημένα με φυτάκια και τριανταφυλλιές και άλλα ζαρζαβατικά. Και αναρωτιέμαι ποιο άραγε χαλάει περισσότερο την ταυτότητα του ιερού χώρου: η σκεπή της εκκλησιάς ή όλες αυτές οι απρόσωπες προσθήκες; Kαι στο κάτω-κάτω όλοι αυτοί οι καρπασίτες που διαφωνούν δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης; Tι σημαίνει θα μας πάρουν πίσω τα λεφτά οι αρμόδιοι υπεύθυνοι εκ δυσμών ορμώμενοι; Ήμασταν δηλαδή τα κακά παιδιά που δεν ακούμε τι μας λένε και μας τραβάνε το αυτάκι; Ή μήπως όλοι οι στατικοί μηχανικοί του κόσμου και όλοι οι συντηρητές αρχαιοτήτων σήκωσαν τα χέρια ψηλά και δεν μπορούν να βρουν μιαν εναλλακτική λύση που να συνάδει και με το τοπικό αίσθημα; Kαι έχει καταντήσει το πράμα να τσακωνόμαστε μεταξύ μας "όπως πάντοτε" και οι άλλοι να μας βλέπουν κρυμμένοι στη γωνία και να γελάνε. Eγώ πάντως έχω πάει στην Αγία Αικατερίνη του Σινά και έχω δει με τι θαυμαστό τρόπο διατηρήθηκαν όλες οι προσθήκες επί του αρχικού πρωτοβυζαντινού ναού. Διατηρώντας την ιστορία αλλά και τη γοητεία του χώρου. Tώρα να βλέπω τις γυμνές καμάρες κάπως περίπου σαν το παλιό υδραγωγείο, εμένα δεν μου πολυγεμίζει το μάτι. Kι' αν ήταν για οποιονδήποτε δημόσιο χώρο θα 'λεγα πως δεν μας πέφτει και πολύς λόγος. Aλλά να μιλάμε για το πιο ιερό προσκύνημα ελλήνων αλλά και τούρκων της Κύπρου και να αφήνεται ως καρότο που μας το ρίχνουν οι έχοντες τα γεμάτα βαλάντια, ε, εγώ αυτό δεν το χωνεύω. Πόσο μάλιστα που το ιερό αυτό βρίσκεται στο πλέον ανατολικό άκρο της κατεχόμενης πλευράς (δε νορθ, γιου νόου). Mιας πλευράς που παρ' όλα τα υπέροχα βήματα επαναπροσέγγισης εξακολουθεί να κατοικείται από εποίκους (στα σπίτια μας) από λιγοστούς εγκλωβισμένους που έχουν αποψιλωθεί της περιουσίας τους και από παιδάκια που τους απαγορεύεται το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα της ελεύθερης παιδείας. Όλα αυτά συμβαίνουν εκεί όπου εμείς τώρα πάμε για προσκύνημα και αγοράζουμε παγωτό από τον τούρκο παγωτάρη. Kαι τα βρίσκουμε όλα υπέροχα και γοητευτικά και κάνουμε και καμιά βουτιά άμα λάχει. Kαι σήμερα είναι ο Απόστολος Ανδρέας, αύριο θα 'ναι η Σαλαμίνα, μεθαύριο το Βουνί και πάει λέγοντας. Aς αποφασίσουμε λοιπόν τι θέλουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι απ' το μοναστήρι, ας ακούσουμε τι λέει κι ο κόσμος της περιοχής που στο κάτω-κάτω ζει εκεί για τριάντα χρόνια χωρίς στον ήλιο μοίρα (ούτε καν στις εκλογές δεν τους θυμάται κανείς) κι ας δείξουμε το πρωτοποριακό μας πρόσωπο σε άλλα πιο ανώδυνα σχέδια. Γιατί δηλαδή πρέπει σώνει και καλά να πάρουμε τα λεφτά των ξένων για το ιερότερό μας μοναστήρι; Eμείς δεν μπορούμε να τα διαθέσουμε απ' το «υστέρημά» μας; Διερωτώμαι...
Φιλελεύθερος 20/10/03

(Πίσω στην κύρια σελίδα)

EUROPA NOSTRA
Επιστολή για τον Απ. Ανδρέα
Σε μια κρίσιμη στιγμή για τη Μονή του Αποστόλου Ανδρέα φτάνει με τον πιο επίσημο τρόπο μια ευρωπαϊκή απόφαση αποδοκιμασίας προς την Κυπριακή Κυβέρνηση που ήδη έθεσε την υπογραφή της για κατεδάφιση τμημάτων του μοναστηριού.
Η EUROPA NOSTRA, εκπροσωπώντας 200 και πλέον οργανισμούς χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απέστειλε στον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας την ομόφωνη αντίθεσή της στην αλλοίωση της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κύπρου.
«Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία/αιτιολογία για τις προτεινόμενες δραστικές αλλοιώσεις στο ναό του 19ου αιώνα (δηλ. κατεδάφιση της στοάς) της οποίας η κατάσταση διατήρησης δεν απαιτεί καμία εκτεταμένη αναστηλωτική εργασία», αναφέρει η εν λόγω επιστολή στηριγμένη στις εκθέσεις Ελλήνων επιστημόνων. «Η EUROPA NOSTRA συστήνει έντονα την ακύρωση κάθε εργασίας η οποία έχει προγραμματιστεί στα πλαίσια του υπό συζήτηση/ διαφιλονικούμενου προγράμματος της UNOPS όπως αυτό έχει σχεδιαστεί από τον καθηγητή Croci.
Ο Ευρωπαϊκός οργανισμός καλεί τον πρόεδρο Παπαδόπουλο να επέμβει και ν’ αφουγκραστεί τη λαϊκή αντίθεση προς την πρόταση Croci, της οποίας το κύρος και η βαρύτητα συνεχίζει να ξεφτίζει.
«Ανησυχούμε», τονίζει ο ευρωπαϊκός οργανισμός, «από το γεγονός ότι όσον αφορά το Μοναστήρι του Αποστόλου Ανδρέα, η ακεραιότητα της πρόθεσης δεν εγγυάται απαραίτητα και την ποιότητα της πρότασης που υποβλήθηκε από την UNOPS ή την ποιότητα της εκτέλεσής της από την οπτική του τομέα συντήρησης».
Ελένη Γαβριήλ
ΠΟΛΙΤΗΣ:04/11/2003 Σελ.: 37
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Ποιος θα απαντήσει στον πατέρα Ζαχαρία;
Γιατί θυσιαστήκαμε για τρεις δεκαετίες, γιατί αγωνιστήκαμε, γιατί στερηθήκαμε τα πάντα, γιατί δεν αφήσαμε τον Απόστολο στους αλλόθρησκους, γιατί δεν μας ρώτησαν, γιατί δεν έρχονται να μας δουν, γιατί αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς, γιατί θα χαλάσουν αυτά που εμείς προστατεύσαμε με τη ζωή μας; Ποιος άραγε θα απαντήσει στον Οικονόμο Ζαχαρία, ο οποίος για 40 και πλέον χρόνια υπηρετεί τον Απόστολο Αντρέα και στη Δέσποινα που θυσιάστηκε για τον Άγιο άλλα τόσα χρόνια;
? Φυσικά ο πατήρ Ζαχαρίας δεν ζητά απαντήσεις από τους ανθρώπους, αλλά παρακαλεί με το δικό του τρόπο τον θαυματουργό άγιο, να φωτίσει τους ανθρώπους, να τους δείξει το δρόμο, να προστατεύσει το μοναστήρι του. Με τη βεβαιότητα που του δίνει η εμπειρία του θαύματος, δεν ανησυχεί αλλά υποδεικνύει στους εκκλησιαστικούς και πολιτικούς ταγούς ότι ο άγιος δεν αστειεύεται, αλλά ούτε και ανέχεται τους μικρούς.
Η ιστορία της αναστήλωσης της Μονής του Αποστόλου Αντρέα, έχει τη δική της ιστορία, με πολλές σκοπιμότητες, με πολλά συμφέροντα και πολλά σκοτεινά σημεία, να υπάρχουν πίσω από τις αποφάσεις. Από τη μια, η κυβέρνηση με πολλές παλινδρομήσεις και με μια αμφισβητούμενη απόφαση έδωσε το πράσινο φως στους αμερικανούς και τα Ηνωμένα Έθνη να προχωρήσουν με τα έργα. Από την άλλη, η διαχειριστική επιτροπή, με βουλευτές και διάφορους επιστήμονες φωνάζει και διαμαρτύρεται προειδοποιώντας για τη μεγάλη καταστροφή. Οι άνθρωποι των Ηνωμένων Εθνών απειλούν ότι θα χαθούν τα χρήματα, ενώ ο Επίσκοπος Κύκκου Νικηφόρος προτείνοντας μια μέση λύση, υπόσχεται να πληρώσει αυτός την αναστήλωση της Μονής.
? Η Ιερά Σύνοδος σφυρίζει μάλλον αδιάφορα για τα τεκταινόμενα, αφού με εξαίρεση τον Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτο, οι υπόλοιποι δεν πήραν ξεκάθαρη θέση επί του θέματος. Το θέμα πέρασε μεν από την Ιερά Σύνοδο, αλλά κανένας δεν εξήγησε το σκεπτικό της απόφασης. Οι πρωταγωνιστές συνεχίζουν τις προσπάθειες, εκτιμώντας ότι τίποτα δεν χάθηκε ακόμη. * Η Βουλή θα συνέλθει και βουλευτές ανεξαρτήτως κομμάτων ετοιμάζουν νομοθετικές εκπλήξεις, ενώ έντονο ενδιαφέρον φαίνεται ότι εκδήλωσε και ο πρόεδρος Παπαδόπουλος ο οποίος σκέφτεται ξανά το ζήτημα. Ποτέ δεν είναι αργά όταν διακυβεύονται σπουδαία και λεπτά πράγματα.

Οικονόμος Ζαχαρίας
 «Μεταφέρουμε τα δάκρυα και την οδύνη 27 χρόνων εγκλωβισμού, αυτών που ζουν και αυτών που πέθαναν. Κάποτε ήμασταν πολλοί, τώρα μείναμε ελάχιστοι, θάβουμε και ξεθάβουμε κόκαλα για να γινόμαστε πιο πολλοί. Διερωτηθήκατε ποτέ Άγιοι Αρχιερείς, άμα και εμείς πεθάνουμε πού θα αφήσουμε και ποιος θα παραλάβει το κλειδί της πόρτας του Αποστόλου Αντρέα;
Η ελπίδα μας είναι ο Απόστολος Αντρέας. Και επειδή τώρα δικοί μας και ξένοι θέλουν να τον ανακαινίσουν για να μην πέσει δήθεν, αλλά μαζί θέλουν να ρίξουν και τους παλιούς τοίχους του αρχαίου παρεκκλησιού και τους τοίχους της νέας εκκλησίας και τα κελιά πάνω από την εκκλησία με τις καμάρες και τις κολώνες τους και μαζί τη μνήμη των ζωντανών και των πεθαμένων, παρακαλούμε την Αγιοσύνη σας να μην το επιτρέψετε.
Επιστολή του Οικονόμου του Αποστόλου Αντρέα, Ζαχαρία Γεωργίου προς την Ιερά Σύνοδο στις 21/9/2002.

Τι λένε οι κύπριοι Αρχιτέκτονες

Ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Κύπρου θεωρεί ότι η Μονή ως σύνολο αποτελεί ένα «αληθινό» αδιαίρετο εξελικτικό σύμπλεγμα κτισμάτων και λειτουργιών το οποίο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, διακρίνεται από αξίες ιστορικές - συμβολικές αρχιτεκτονικές, αρχαιολογικές, τυπολογικές, αισθητικές και περιβαλλοντικές και ως τέτοιο πρέπει να διατηρηθεί. Η ανατολική και νότια στοά και τα κελιά πάνω από τη νότια στοά του κυρίως ναού αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του αρχιτεκτονικού συνόλου και εργασίες αποκατάστασης - συντήρησης πρέπει να εκτελεστούν χωρίς αλλοίωση της σημερινής μορφής του συνόλου, παρά μόνο σε περιορισμένης έκτασης σημασία.

Οι προτάσεις των Ελλήνων Αρχιτεκτόνων

Το κτιριακό συγκρότημα της Μονής του Αποστόλου Ανδρέα διαθέτει ως σύνολο σημαντική ιστορική, καλλιτεχνική περιβαλλοντική, αλλά και συμβολική αξία, πέρα από την τεράστια λατρευτική του αξία, ως ένα από τα μεγαλύτερα ιερά προσκυνήματα της Κύπρου. Οπωσδήποτε όμως η επί τρεις δεκαετίες απομόνωση του στο υπό κατοχή βόρειο τμήμα της Κύπρου, οδήγησαν στην περαιτέρω αναβάθμιση της αξίας του ως συμβόλου μνήμης της προ του 1974 κατάστασης.
Εξ αρχής σημειώνεται ότι, καθώς η παρούσα Έκθεση δεν προσπαθεί να επιλύσει τα ζητήματα, τα οποία αποτελούν αντικείμενο μιας πλήρους και συστηματικής μελέτης, οι παρακάτω προτάσεις αποτελούν γενικές κατευθύνσεις και υποδείξεις. Για την επίτευξη των σκοπών της επεμβάσεως, με βάση τις σχετικές αρχές, όπως αυτές τέθηκαν στα προηγούμενα, προτείνονται τα εξής:

α. Η συντήρηση και διατήρηση της γενικής μορφής των επί μέρους κτιρίων του οικοδομικού συγκροτήματος της Μονής, όπως αυτά έφθασαν ως τις μέρες μας με εξαίρεση την προσθήκη προς ανατολάς του ναού που προτείνεται να αποκατασταθεί στην προ των νεοτερικών επεμβάσεων με σκυρόδεμα μορφή της και, ενδεχομένως, τη βόρεια στοά, της οποίας μπορεί να συζητηθεί η κατασκευή εκ βάθρων, όπως αυτή προβλεπόταν από το αρχικό οικοδομικό πρόγραμμα.

β. Η συντήρηση και αποκατάσταση ή, κατ’ εξαίρεση, η ανακατασκευή των ευπαθέστερων αρχιτεκτονικών στοιχείων των κτιρίων που έχουν αλλοιωθεί ή που έχουν καταστραφεί από φυσικά αίτια ή από νεοτερικές επεμβάσεις.

γ. Τοπικές επεμβάσεις στη διαρρύθμιση του εσωτερικού των κτιρίων για την αντιμετώπιση κυρίως λειτουργικών αναγκών αλλά και για λόγους αποκαταστάσεως της αρχικής τυπολογίας, όπως στην περίπτωση του κτιρίου του Συνοδικού.

δ. Αποκατάσταση των βλαβών που έχουν προκληθεί από άστοχες επεμβάσεις και η βελτίωση της παραμένουσας αντοχής των φερόντων στοιχείων στην αρχική τους κατάσταση, και όχι βέβαια σύμφωνα με τους ισχύοντες σήμερα κανονισμούς και κώδικες.

Οι προτάσεις
Σκοπός της επεμβάσεως, όπως αναφέρεται στον τίτλο της Μελέτης του καθηγητή κ. Giorgio Croce, είναι η συντήρηση της Μονής του Αποστόλου Ανδρέα. Οι προτάσεις, όμως, ξεκινούν με γνώμονα τις κατεδαφίσεις και κατά συνέπεια προκαλούν αλυσιδωτά τις βαριές στερεωτικές επεμβάσεις, τις ανακατασκευές και αναπλάσεις. Η αρχιτεκτονική - αναστηλωτική του λύση δεν συνάδει με την διεθνώς αποδεκτή έννοια της συντήρησης. Δε φαίνεται πάντως τυχαίο το ότι οι μελετητές δεν ονομάζουν το συνθετικό μέρος της μελέτης τους «Πρόταση», αλλά «Υπόθεση» διατηρώντας και οι ίδιοι μιαν επιφύλαξη για την ολοκλήρωση της μελέτης και τη διεξαγωγή συμπληρωματικών ερευνών, που πιθανόν να ανατρέψουν ή να τροποποιήσουν ορισμένα πράγματα.
Το οικοδομικό συγκρότημα της Μονής του Αποστόλου Ανδρέα, πέρα από την ιστορική, καλλιτεχνική, λειτουργική και περιβαλλοντική του αξία, αποτελεί σύμβολο συλλογικής μνήμης που εκφράζεται αρχιτεκτονικά μέσα από τη μορφή που γνώρισαν πολλές γενιές Κυπρίων για έναν περίπου αιώνα και η οποία απέκτησε νέο νόημα μέσα από τη συνεχή λειτουργία του προσκυνήματος από τους εγκλωβισμένους Ελληνοκυπρίους τα τελευταία 29 χρόνια. Η μορφή αυτή είναι διατηρητέα και η επιλεκτική
κατεδάφιση και αναμόρφωση του μνημειακού συνόλου, πέρα από τα σοβαρά μορφολογικά και οικοδομικά, αλλά και στατικά προβλήματα που τελικά θα δημιουργήσει, αντιτίθεται στις βασικές διεθνείς αρχές συντηρήσεως και αποκαταστάσεως μνημείων. Προτείνεται, έτσι, η εκτέλεση από την UNOPS μόνον των στερεωτικών και αναστηλωτικών επεμβάσεων τόσο στα πλέον αξιόλογα τμήματα του συγκροτήματος, όπως ο παλαιός και ο νεότερος ναός, το κωδωνοστάσιο και το κτίριο Φωτιάδη, όσο και στα λιγότερο σημαντικά αλλά οργανικά συνδεδεμένα με αυτά κτίρια, όπως οι στοές και τα κτίρια του Συνοδικού και των κελιών. Προτείνεται επίσης να εξετασθεί η πιθανότητα κατασκευής και της βόρειας στοάς του ναού, η οποία θα εξυπηρετήσει λειτουργικά το προσκύνημα και θα συμβάλει στην προστασία του νεότερου ναού, ιδιαίτερα από την υγρασία, αλλά και θα συμβάλει στη βελτίωση της δυναμικής του συμπεριφοράς.
Τέλος, επειδή, όπως είναι γνωστό σε όσους ασχολούνται με την προστασία της πολιτιστικής γενικά και ειδικότερα της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, η αποκατάσταση είναι μια σύνθετη διαδικασία, αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας, που απαιτεί τη συμβολή πολλών ειδικοτήτων, με προεξάρχοντες ειδικευμένους αρχιτέκτονες, οι οποίοι οφείλουν να έχουν τη γενική εποπτεία της ιστορικής τεκμηριώσεως, της αξιολογήσεως και του καθορισμού της βασικής ιδέας και των αρχών της επεμβάσεως, προτείνεται, προκειμένου να ληφθούν οι τελικές αποφάσεις, και να καθορισθούν με ακρίβεια οι επεμβάσεις, η διεύρυνση της ομάδος μελέτης με αρχιτέκτονες - αναστηλωτές μεταξύ των οποίων θα μετέχουν απαραιτήτως, ως γνώστες των τοπικών συνθηκών και των ιδιαιτεροτήτων της τοπικής αρχιτεκτονικής, και Κύπριοι ειδικοί.
Πέτρος Κουφόπουλος: Επίκουρος καθηγητής Αναστηλώσεων Πανεπιστημίου Πατρών
Σταύρος Μαμαλούκος: Αρχιτέκτων - Ανστηλωτής Βυζαντινολόγος
Χρήστος Φουρνιώτης - Παυλάτος: Πολιτικός Μηχανικός Βοηθός Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθήνα.
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
ΠΟΛΙΤΗΣ:02/11/2003 Σελ.: Μαρτυρίες 3
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Επιφυλάσσεται η Ε.Ε. για το γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συντηρεί ανοιχτό το θέμα της επαναλειτουργίας του γυμνασίου στο κατεχόμενο Ριζοκάρπασο. Δηλώνει ότι ερευνά το θέμα λαμβάνοντας υπόψη τα μέτρα της κυπριακής Κυβέρνησης για τους Τουρκοκύπριους και επιφυλάσσεται να το επανεξετάσει δεόντως αργότερα. Η απάντηση αυτή δόθηκε από την Επιτροπή σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του Συνασπισμού Αλέκου Αλαβάνου, που ζητούσε παρέμβαση της ΕΕ στο θέμα της λειτουργίας του γυμνασίου του κατεχόμενου Ριζοκαρπάσου. Η ΕΕ παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την κατάσταση στην περιοχή της Καρπασίας, ιδίως όσον αφορά το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των εγκλωβισμένων Ε/κ και Μαρωνιτών, αναφέρει στην απάντησή του ο Γενικός Διευθυντής της Νομικής Υπηρεσίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης, Jean Claude Piris.
Φιλελεύθερος 6/11/03
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

ΣΙΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΑ
Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος

Ο Μόρφου Νεόφυτος είπε ότι είχε επισκεφθεί τη Μονή και αναγνωρίζει την αναγκαιότητα έργων αναστήλωσης και συντήρησης των κτιριακών εγκαταστάσεων του συγκροτήματος και του ναού, με ιδιαίτερη φροντίδα όμως ώστε να διαφυλαχθεί ο ιστορικός του χαρακτήρας και η μορφή με την οποία το γνωρίζει ο λαός όλης της Κύπρου.

Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος είναι ίσως ο μόνος που πείθει για τις θέσεις του, για τον τρόπο αναστήλωσης της Μονής του Αποστόλου Αντρέα. Ο άνθρωπος πήγε και είδε πολλές φορές το χώρο - ο μόνος Επίσκοπος που μεταβαίνει στα κατεχόμενα μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων - άκουσε τις απόψεις και τις θέσεις των ανθρώπων που ζουν εδώ και δεκαετίες σκλαβωμένοι. Τα υπόλοιπα μέλη της Ιεράς Συνόδου - πλην του Λεμεσού Αθανασίου - υποστήριξαν τις θέσεις της κυβέρνησης και των Ηνωμένων Εθνών, βλέποντας μόνο σχέδια στα χαρτιά. Η δύναμη της εμπειρίας, σίγουρα δίνει στο Μητροπολίτη Μόρφου, τη δύναμη να ορθώνει τις θέσεις και τις διαφωνίες του. Είναι πάντως κρίμα που μια τέτοια απόφαση για τη συντήρηση και αναστήλωση της Μονής, λαμβάνεται χωρίς διάλογο και χωρίς συζήτηση όλων των πτυχών του έργου. Τι θα γίνει άραγε αν αύριο αποδειχθεί ότι η κατεδάφιση των κελιών ήταν μοιραία για τη Μονή; Τι θα γίνει άραγε αν ύστερα από μερικά χρόνια, φανεί ότι η απόφαση ήταν λανθασμένη; Αυτή η βιασύνη να ληφθούν αποφάσεις - για να μην χαθούν κάποια χρήματα - είναι πολύ επικίνδυνη και καθόλου σύμφωνη με την παράδοση του τόπου.


Επίσκοπος Κύκκου Νικηφόρος


«Είναι μέγιστης ιστορικής σημασίας η διατήρηση και προστασία της Μονής του Αποστόλου Ανδρέα, δήλωσε ο Κύκκου Νικηφόρος. Υποστήριξε ότι δεν θα πρέπει τα
κελιά που βρίσκονται γύρω από την εκκλησία να κατεδαφιστούν, αλλά να ανακαινισθούν και να διαμορφωθούν σε μουσείο ή για άλλη χρήση, όχι όμως για διαμονή περιηγητών για να μη μετατραπεί σε ξενοδοχείο το μοναστήρι».
Δεν κατάφερε ούτε ο ισχυρός Επίσκοπος Κύκκου Νικηφόρος να πείσει την κυβέρνηση, τους αμερικανούς και τα Ηνωμένα Εθνη, να κάνουν ένα βήμα πίσω και να υιοθετήσουν τις δικές του απόψεις. Η εισήγηση του για να μετατραπούν τα
κελιά σε μουσείο είναι μια καλή λύση, η οποία θα συνέβαλλε στη σωτηρία της Μονής. Η ευχή όλων είναι να λυθεί σύντομα το κυπριακό και η συντήρηση σίγουρα θα γίνει με τον καλύτερο τρόπο, χωρίς την ανάγκη των χρημάτων και της μεσολάβησης των ξένων. Όλοι είναι έτοιμοι να προσφέρουν είτε από το περίσσευμα ή το υστέρημα τους, για την αναστήλωση της Μονής. Ο Απόστολος Αντρέας έχει τόση μεγάλη χάρη που όλοι τον επικαλούνται στις δύσκολες στιγμές. Πάντως μέσα στη δίνη των αντεγκλήσεων, ένα θαύμα από τον άγιο θα ήταν η καλύτερη λύση. Ο Άγιος όμως ξέρει να λειτουργεί με τον δικό του τρόπο, αποκαλύπτοντας την αλήθεια με τρόπο που να συμβάλλει στη σωτηρία όλων.

ΠΚ
ΠΟΛΙΤΗΣ:09/11/2003 Σελ.: 1
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ: ΘΕΜΑ ΥΨΙΣΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ
Μπαίνουν μπουλντόζες στον Απόστολο Ανδρέα;
Πλήθος έγκριτων επιστημόνων διαφόρων ειδικοτήτων θέτουν επιτακτικά το θέμα της αναθεώρησης της έκθεσης Croci για τον Απόστολο Ανδρέα, καλώντας «να μην μπουν μπουλντόζες» στο χώρο της Μονής και να μην προχωρήσει καμία εργασία εάν δεν γίνει μια ολοκληρωμένη επιστημονική μελέτη. Όλα όσα σχεδιάζονται να διενεργηθούν στο χώρο του Μοναστηριού, έρχονται σε αντίθεση με τη φιλοσοφία του ίδιου του ΟΗΕ, αλλά και με τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Παρόλο που η Κυπριακή Κυβέρνηση προσυπέγραψε την κατεδάφιση μεγάλου μέρους του Αποστόλου Ανδρέα, οι διεθνείς νομοθεσίες απαγορεύουν την προσβολή μνημείων ή δυνάμει μνημείων (που επίκειται η κήρυξή τους).
Οι τελευταίες παγκόσμιες συζητήσεις για το θέμα της πολιτιστικής κληρονομιάς και της διάσωσης των μνημείων, έχουν εισαγάγει ακόμα έναν ακόμα παράγοντα που προσδίδει αξία σε ένα μνημείο, αυτόν της μνήμης. Η συναισθηματική αξία, η χρηστικότητα, η λατρευτική αξία (με ισχύ στο παρόν, στην περίπτωση του Απ. Ανδρέα) αποτελούν αρκετούς λόγους για να τεθεί υπό προστασία ένα μνημείο.

Το 14ο Συνέδριο της UNESCO ασχολήθηκε με αυτό το θέμα και τα συμπεράσματά του σίγουρα αφορούν τη δημόσια συζήτηση για τη Μονή. Οι Σύνεδροι υποστήριξαν πως τα συναισθήματα του κάθε λαού για ένα μνημείο και οι ιδιαίτερες συνθήκες κάθε φορά, έστω κι αν αυτό δεν έχει αρχιτεκτονική ή άλλη αξία, θέτουν την προστασία του και τη μη αλλοίωσή του, ως επιτακτικό αίτημα.
Σεισμολόγοι, καθηγητές αναστήλωσης, πολιτικοί μηχανικοί, αρχιτέκτονες, γεωλόγοι, αρχαιολόγοι, εναντιώνονται στην ελλιπή έκθεση ενός ατόμου, μα οι φωνές τους δεν φτάνουν στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Μοναστήρι εγκλωβισμένων
Για όσα μνημεία βρίσκονται στα κατεχόμενα, ως άλλοθι για την αδυναμία συντήρησής τους, προβάλλεται από τους αρμόδιους, η εισβολή κι η κατοχή. Κι όμως, όταν δοθεί η αφορμή για διάσωση κάποιου μνημείου, πρώτο θέμα στην ημερήσια διάταξη αυτών που λαμβάνουν αποφάσεις, τίθεται το ύψος της επιχορήγησης σε εκατομμύρια, που δεν πρέπει να χαθούν.
Σήμερα, οι μπουλντόζες προχωρούν για να κατεδαφίσουν τη Μονή που ένωσε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, τον κυπριακό λαό που τη στήριξε όσο μπορούσε 30 χρόνια τώρα.
Επαναλαμβάνεται συνεχώς ο όρος «αναστήλωση» του Αποστόλου Ανδρέα, κι ας πρόκειται για κατεδάφιση μεγάλου μέρους του, ενώ απλά χρειαζόταν συντήρηση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, το κλίμα ανάμεσα στους εγκλωβισμένους να είναι πολύ τεταμένο. Δηλώνουν έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να φυλάνε με βάρδιες το Μοναστήρι για να εμποδίσουν κάθε προσπάθεια κατεδάφισής του.
Οι τελευταίες αποφάσεις σε διεθνές επίπεδο, θίγουν ακριβώς αυτό το δικαίωμα των εγκλωβισμένων, να υποστηρίξουν ένα μνημείο που έχει μεγάλη συναισθηματική αξία για όλους τους Κύπριους. Τα συναισθήματα των προσφύγων, τα χιλιάδες τάματα, τα 30 χρόνια απαγόρευσης να το επισκεφτούν οι πιστοί, οι παραδόσεις για την ανέγερσή του, ακόμα και η τοποθεσία όπου είναι κτισμένο, το έχουν αναγάγει σε σύμβολο, στη μορφή που είχε, όπως το αφήσαμε φεύγοντας με την εισβολή. Η αλλοίωση του περισσότερο από κάθε άλλο μνημείο της Κύπρου, θα «στοιχίσει» στους Κύπριους πιο πολύ κι από τη κατάρρευση του που θα επερχόταν λόγω της φθοράς του χρόνου.

Οι πιο πάνω λεπτομέρειες είναι αυτές που καθιστούν τον Ιταλό επιστήμονα αναρμόδιο να αξιοποιήσει το μνημείο, αλλά και κάθε ξένο επιστήμονα που δεν έχει σφυγμομετρήσει το λαϊκό αίσθημα. Γι’ αυτόν, όπως είχε δηλώσει σε συνέντευξή του παλιότερα, πρόκειται για μια εκκλησία που πρωτοαντικρίζοντάς την ψάχνεις το καμπαναριό και δεν το βρίσκεις, για κάποια σκουριασμένα
κελιά που δεν αξίζει αφού τα γκρεμίσεις να τα χτίσεις ξανά.

Ελεύθεροι οι εγκλωβισμένοι
Πέραν των εγκλωβισμένων, οι υπόλοιποι Κύπριοι δεν αντιδρούν ακόμα και δεν έχουν συνειδητοποιήσει τι πρόκειται να γίνει στον Απόστολο Ανδρέα. Σίγουρα όλοι θέλουν να τον θυμούνται όπως τον άφησαν ή όπως τον γνώρισαν από φωτογραφίες στα εξώφυλλα των παλιών προσφυγικών τετραδίων του Δημοτικού.
Ίσως τελικά, οι εγκλωβισμένοι να είναι οι πιο ελεύθεροι Κύπριοι, αφού βιώνουν σ’ όλο της το εύρος την κατοχή και το κυπριακό πρόβλημα, όσον αφορά την καθημερινότητά τους. Όσο για τους υπόλοιπους... η κατοχή έχει μετατραπεί σε γραφικές περιγραφές, έχει ταυτιστεί με την εισβολή, είναι επέτειος και όχι βίωμα.
Λένε πως όσα κάνουμε για τον τόπο μας δεν μας ανήκουν, είναι ένα δάνειο που κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας για να κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας. Η ιστορία δίνει στην εκάστοτε γενιά που κυβερνά, το ρόλο του θησαυροφύλακα που με δέος οφείλει να σταθεί απέναντι σ’ ό,τι αφορά τη διατήρηση και ανάπτυξη της ιδιαιτερότητας του λαού μας.

Η μικρή και πολυβασανισμένη Κύπρος αγωνίστηκε μετά το 1974 για την αναγέννηση μέσα από τις στάχτες της καταρρακωμένης οικονομίας της, θέτοντας σε δεύτερη μοίρα τη διατήρηση της πολιτιστικής της κληρονομιάς. Το αποτέλεσμα είναι τα εκποιημένα κειμήλια και τα παραμελημένα μνημεία να μαρτυρούν με τη σιωπή και την απουσία τους το γεγονός αυτό.

Η Ευρώπη τοποθετήθηκε
Η επιστημονική τεκμηρίωση της έκθεσης Groci, αμφισβητείται επίσημα, ομόφωνα, από τη Europa Nostra, σε ομόφωνη απόφασή της στις 16 Οκτωβρίου 2003, οργανισμό στον οποίο συμμετέχουν περισσότερες από 200 οργανώσεις κρατών της Ε.Ε.
Η Ευρώπη, με σχετική επιστολή, ημερομηνίας 24/10/03, καλεί άμεσα τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας να ανακαλέσει την απόφασή του για τον Απόστολο Ανδρέα και να προστατεύσει την πολιτιστική μας κληρονομιά. Κι ενώ σε λίγους μήνες η Κυπριακή Δημοκρατία αισιοδοξεί πως θα αποτελεί ομότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αδιαφορεί για θέματα πολιτιστικής κληρονομιάς στα οποία η Ευρώπη δίνει μεγάλη σημασία.

Παλιά αμερικανικά σχέδια
Ιστορικοί υπενθυμίζουν, πως υπήρξαν στο παρελθόν αμερικανικά σχέδια για Στρατιωτική Βάση στη θέση της Μονής, που έμειναν όμως ανυλοποίητα γιατί προσέκρουσαν στην αποφασιστικότητα του τότε προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Κανείς δε μπορεί να γνωρίζει πόσο μακροπρόθεσμοι μπορεί να είναι οι αμερικανικοί σχεδιασμοί, ούτε ποια μπορεί να είναι η πιθανή εμπλοκή τους στο θέμα του Αποστόλου Ανδρέα.
Ίσως το όλο θέμα να είναι ένας κακός χειρισμός μιας μελέτης που κόστισε στη UNOPS και χωρίς καμία σκοπιμότητα, από πλευράς του Οργανισμού, πήρε τη σημερινή τροπή.
Στον πολιτικό και διπλωματικό στίβο, πάντως, οφείλουν να είναι καχύποπτοι όσοι αγωνίζονται. Ο Απόστολος Ανδρέας έχει και πολιτική αξία.
Της Ελένης Γαβριήλ
ΠΟΛΙΤΗΣ:09/11/2003 Σελ.: 34
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

H διαφορά του Aποστόλου Aνδρέα με τη Λαϊκή Γειτονιά
Yπογράφω ανεπιφύλακτα να μείνει το μοναστήρι του Aποστόλου Aνδρέα αυτό που είναι και να συντηρηθεί σωστά. Σήμερα έχουμε τη δυνατότητα να συντηρούμε χωρίς να κατεδαφίζουμε. Tα άλλα όλα είναι παραμύθια και πολιτικά παιγνίδια. Yπάρχουν στη σύγχρονη αρχαιολογία και τεχνολογία μέθοδοι αφάνταστες, που με υπομονή και επιμονή μπορούν να εφαρμοστούν και στη δική μας περίπτωση. H κατεδάφιση των κελιών της μονής του Aποστόλου Aνδρέα είναι μια λανθασμένη απόφαση πέρα για πέρα για οποιοδήποτε επιστήμονα αρχαιολόγο- ιστορικό που διαβάζει σωστά τη λέξη μνημείο. Ένα μνημείο δεν είναι μόνο πέτρες ατάκτως ερριμμένες, ούτε ντουβάρια, όπως θα έλεγε ο φίλος μου ο Kωστής Zουράρις. Ένα μνημείο είναι ένα σύνολο, το αρχιτεκτονικό μέρος που εντάσσεται σε ένα περιβάλλον, ο ανθρώπινος παράγοντας που το έφτιαξε, το φρόντισε και πίστεψε σ’ αυτό. Όλα αυτά αποτελούν το μνημείο και δεν μπορούμε επιλεκτικά να κατεδαφίσουμε όλα όσα βρίσκονται γύρω και να αφήνουμε ένα μνημείο γυμνό από το περιβάλλον του. Για μένα μέγιστο λάθος είναι η θεωρία ότι τα κελιά μπορούν να ξανακτιστούν. Tα καινούργια θα είναι ψεύτικα, θα αποτελούν ένα σκηνικό που δε θα συνάδει με το περιβάλλον του, έχουμε κραυγαλέα παραδείγματα ψεύτικων κτισμάτων, με κορυφή τη Λαϊκή μας Γειτονιά. Δε θέλουμε σκηνικά στον Aπόστολο Aνδρέα. Φτάνει η τοπιοτέχνιση που μας θυμίζει κυκλικό κόμβο με κοκκινόχωμα και τριανταφυλλιές αντί την άγρια βλάστηση που ξέραμε.
O Aπόστολος Aνδρέας είναι για όλους τους Kύπριους, αλλά ιδιαίτερα για τους Kαρπασίτες ένας χώρος αγαπημένος. O λαός μας έχει σχέση αγάπης με αυτόν τον χώρο. Eίναι ανθρώπινο το να αγαπάς και να πιστεύεις σε κάτι. Πόσοι από μας δεν έταξαν την κόρη τους ή κάτι άλλο πολύτιμο στο όνομά του όταν σφύριζαν από πάνω τα τούρκικα αεροπλάνα το 74; Πού πήγαν οι περισσότεροι Kύπριοι όταν άνοιξε τα οδοφράγματα ο Nτενκτάς; Nομίζετε είναι τυχαίο; Η εκδρομή στον Aπόστολο Aνδρέα όχι μόνο για τον Bαρωσιώτη αλλά και για τον Παφίτη είναι τάμα ζωής. Aπόδειξη αυτής της σχέσης αγάπης είναι οι χιλιάδες Άντριες, Aντρέηδες, Aντρούλλες..

O λαός μας είναι συναισθηματικός και φύσει συντηρητικός. Δεν του αρέσουν οι νεωτερισμοί. Aρκεί να διαβάσετε τις εντυπώσεις μιας μορφωμένης Γερμανίδας, της Μάγδα Όνεφαλς Pίχτερ, που έζησε στο νησί το 1878. Αυτή λέει ότι το κέντρο της Kύπρου είναι ο Aπόστολος Aνδρέας και δεν καταλαβαίνει γιατί ο κόσμος μας ήταν τόσο συνδεδεμένος με αυτό το μοναστήρι που φιλοξενούσε τόσο τους Pωμιούς όσο και τους Tούρκους!

O κόσμος που έμεινε στην Kαρπασία, ενώ εμείς παίζαμε στο Xρηματιστήριο και στα μασατζίδικα, έχει απαιτήσεις από μας. Kαι εμείς έχουμε υποχρεώσεις έναντι σ’αυτούς τους ανθρώπους που στερήθηκαν τα πάντα για να μείνουν κοντά στη γη τους, στην εκκλησιά τους, στους τόπους τους. Eίναι άδικη μια τέτοια συμπεριφορά, είναι αψυχολόγητη, ανεπίτρεπτη αλλά και ανήθικη για τα δεδομένα της Kύπρου, για μένα να με συγχωρέσετε αλλά αγγίζει τα όρια του φασισμού. Έχει επιβληθεί εκ των άνω, από ανθρώπους που ίσως να μη ξέρουν και να μη καταλαβαίνουν τι πάει να πει πίστη, ορθοδοξία και ανθρωπιά. Bλέπουν το μνημείο και τη συντήρησή του ως μια χειρουργική επέμβαση, κρύα και αποτελεσματική. Tα
κελιά δημιουργούν πρόβλημα, να φύγουν τα κελιά. Λυπάμαι, αλλά αυτή η αντιμετώπιση ανήκει σε άλλες, άτυχες και παρωχημένες εποχές.
Γράφει η Άννα Mαραγκού
ΠΟΛΙΤΗΣ:26/10/2003 Σελ.: 2
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΑΝΔΡΕΑ
«Προσευχόμαστε για αδιαλλαξία Ντενκτάς»
Απογοητευμένη αποχώρησε ψες από το προεδρικό, αντιπροσωπία που επισκέφτηκε τον πρόεδρο Παπαδόπουλο για το θέμα της κατεδάφισης της Μονής του Αποστόλου Ανδρέα.
Ανένδοτος ήταν ο πρόεδρος σε κάθε επιχείρημα και πρόταση των μελών της Διαχειριστικής Επιτροπής της Μονής, των επιστημονικών συμβούλων και Καρπασιτών που τον συνάντησαν. «Πρόεδρε, εμείς οι Καρπασίτες δεν θ’ αφήσουμε κανένα να πειράξει το Μοναστήρι μας», λέει ο Παπαζαχαρίας δηλώνοντας την αντίθεση των
εγκλωβισμένων στην απόφαση της κυβέρνησης. Και η απάντηση του προέδρου έρχεται σαν καταπέλτης: «Και ποιος σας ακούει εσάς;»
Σ’ αυτό το κλίμα διεξήχθηκε ο διάλογος της κυβέρνησης και των εμπλεκόμενων φορέων που τον επισκέφτηκαν. Η επιστολή της Europa Nostra, του ευρωπαϊκού οργανισμού που ασχολείται με την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, δεν κλόνισε την απόφαση του προέδρου για την κατεδάφιση τμημάτων της κατεχόμενης Μονής. Ο λόγος, όπως εξήγησε στην αντιπροσωπία δεν είναι τα χρήματα, όπως έγραψε ο τύπος, αλλά το ότι η απόφαση πάρθηκε και δεν γίνεται ν’ αλλάξει με καμία δύναμη. Οι εγκλωβισμένοι δηλώνουν πρόθυμοι να προσέχουν με βάρδιες το Μοναστήρι για να αποτρέψουν την αλλοίωσή του, ενώ εναποθέτουν τις τελευταίες τους ελπίδες σε δύο παράγοντες που μπορούν να «παραταχθούν» στις μπουλντόζες: την αδιαλλαξία του Ντενκτάς και μια δυναμική παρέμβαση του Κόφι Ανάν.
Όσον αφορά τον πρώτο παράγοντα, «δόξα τω Θεώ στη συγκεκριμένη περίπτωση», λένε οι εγκλωβισμένοι Καρπασίτες, είναι διάσημος για την αδιαλλαξία του και για την τάση του να λέει «όχι». Η καταφατική απάντηση της Κυπριακής Κυβέρνησης στη UNOPS, έγινε εκπρόθεσμα κι αυτό δίνει τη δυνατότητα στον Ντενκτάς να μπλοκάρει την αίτηση μας για παράταση.
Ο δεύτερος παράγοντας που μπορεί να εμποδίσει τα σχέδια Groci είναι ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ. Έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν πως η UNESCO, σε πρόσφατο συνέδριό της έχει συζητήσει το θέμα του Αποστόλου Ανδρέα και είναι πρόθυμη να ασκήσει τις κατάλληλες πιέσεις για να εμποδίσει την αλλοίωσή του που θα σήμαινε καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κύπρου.

Αλλαγή στάσης Τμήματος Αρχαιοτήτων

Ενώ η ηγεσία του Τμήματος Αρχαιοτήτων δεν είχε προχωρήσει στην κήρυξη του Απόστολου Ανδρέα σε αρχαίο μνημείο, προφασιζόμενη ότι χρειαζόταν γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα για να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια, αλλάζει στάση. Η διαδικασία για να τεθεί η Μονή υπό την προστασία του Τμήματος Αρχαιοτήτων θα αρχίσει μετά και από έντονες διαμαρτυρίες των Λειτουργών του για σχεδιαζόμενες εγκληματικές παρεμβάσεις. Ο πρόεδρος ενημερώθηκε σχετικά με το θέμα, μα ούτε κι αυτό το γεγονός στάθηκε αρκετό για να τον μεταπείσει. Ενόψει της ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε., σίγουρα η αλλοίωση ενός αρχαίου μνημείου, θα δυσαρεστούσε τους ευρωπαίους εταίρους, αν ληφθεί υπόψη πόσο ευαίσθητη είναι η Ε.Ε. σε θέματα πολιτιστικής κληρονομιάς.
Το τραγικό σημείο του θέματος, είναι πως ο καθηγητής αναστήλωσης G. Croci, στην αυθεντία του οποίου στηρίχτηκε κάθε επιχείρημα υπέρ των σχεδίων κατεδάφισης μεγάλου μέρους του Μοναστηριού, δήλωσε την επιθυμία να αποποιηθεί της κηδεμονίας της έκθεσής του. Σε μια τέτοια περίπτωση μένει μετέωρο το όλο έργο αφού δεν θα υποστηρίζεται πια επιστημονικά από κανένα ειδικό επιστήμονα.
Ελένη Γαβριήλ
ΠΟΛΙΤΗΣ:06/11/2003 Σελ.: 20
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Το μοναστήρι είναι ιερός χώρος και για μας τους Τουρκοκυπρίους
Πρώτα θα ήθελα να αναφέρω ότι πριν ακόμη από αυτήν την πρόταση αναστήλωσης, ο Nτενκτάς και οι εθνικιστές υπέρ της διχοτόμησης οπαδοί του, αρνούνταν την αναστήλωση του μοναστηριού για την οποία υπήρχε πρόνοια στα δικοινοτικά σχέδια. Kάθε φορά επαναλάμβαναν στην UNOPS και
στις άλλες ξένες αποστολές: «αν αναγνωρίσετε το κράτος και μας δώσετε χρηματική βοήθεια, τότε θα συντηρήσουμε τα μνημεία με δικούς μας εμπειρογνώμονες». Eίναι γι' αυτό το λόγο που η
αναστήλωση, τόσο του Aποστόλου Aνδρέα, όσο και αυτή του Xάλα Σουλτάν Tεκκέ είναι πολύ σημαντική για τους οπαδούς της ειρήνης, αλλά όχι για τον Nτενκτάς και τους εθνικιστές και οπαδούς της διχοτόμησης. Αυτό πρέπει να γίνει αντιληπτό πριν απ' όλα, και στη συνέχεια όλοι θα πρέπει να επιμείνουμε πάντα στη στήριξη τέτοιων δικοινοτικών έργων αλλά και ιδιαίτερα στην αναστήλωση.
Στο τέλος θα φανεί ότι εμείς οι οπαδοί της ειρήνης θα κερδίσουμε αυτό το στοίχημα, και οι εθνικιστές, και στις δυο πλευρές, που έκλεψαν 40-50 από τη ζωή μας, θα χάσουν!

Ο Απ. Ανδρέας
Tώρα ας μιλήσουμε για τα κτίρια του Aποστόλου Aνδρέα. Το 1991 δημοσίευσα σε έξι συνέχειες στην εφημερίδα Avrupa (Africa) ένα άρθρο για την ιστορία του Mοναστηριού του Aποστόλου Aνδρέα. Tο ίδιο έκανα στη συνέχεια και για το τέμενος του Xάλα Σουλτάν Tεκκέ. Σκοπός μου ήταν να κτίσω
γέφυρες ειρήνης ανάμεσα στους Eλληνοκύπριους και τους Tουρκοκύπριους.
Όπως γνωρίζετε, στο πρόσφατό μας παρελθόν (και σήμερα ακόμη) ο Aπόστολος Aνδρέας είναι ένας ιερός χώρος και για τους Tουρκοκύπριους. Aυτό είναι πολύ σημαντικό για μένα, και για μας!

Γνωρίζουμε ότι το μοναστήρι πήρε τη μορφή που γνωρίζουμε με προσθήκες από τον 15ο αιώνα μέχρι σήμερα. Tονίζω μέχρι σήμερα, γιατί βλέπω ένα εστιατόριο στην αυλή Π στο βόρειο τμήμα - του μοναστηριού που πρόσφατα έχει κτιστεί. Πρέπει να τονίσω ότι δε συμφωνώ με την ανέγερση μοντέρνων και νέων κτιρίων γύρω από αρχαία μνημεία.
Στην αρχή ένα μικρό παρεκκλήσι κτίστηκε τον 15ο αιώνα στο σημείο αυτό. Aυτό το παρεκκλήσι είναι πολύ σημαντικό για μας γιατί είναι η απαρχή (ο πυρήνας) των μοναστικών κτιρίων. Για το λόγο αυτό όταν βρισκόμουν στην υπηρεσία ως Aναπληρωτής Διευθυντής Aρχαιοτήτων και Mουσείων, παρατηρήσαμε ότι ο ανατολικός τοίχος είχε μετακινηθεί προς τη θάλασσα, και για να σταματήσουμε αυτή την κίνηση, γεμίσαμε τη θάλασσα με μεγάλες πέτρες. H δεύτερή μας προσπάθεια προγραμματίστηκε για την
αναστήλωση της εκκλησίας και του ορόφου που είχε προστεθεί. Aλλά δεν μπορέσαμε να προχωρήσουμε γιατί δεν είχαμε τον προϋπολογισμό που χρειάζεται μια τέτοια μεγάλη αναστήλωση.

Tο μεσαιωνικό παρεκκλήσι είναι η πρώτη φάση του μοναστηριού. H δεύτερη φάση είναι αυτή που έκτισε το 1867 ο Παπά Iωάννης Oικονόμου, ο παπάς του Pιζοκαρπάσου με τη βοήθεια των πιστών. Mέχρι το 1912 την εκκλησία αυτή γνώριζαν μόνο οι ντόπιοι κάτοικοι. Mετά το 1912, έγινε πασίγνωστη, και είναι τότε που προστέθηκε μπροστά από την εκκλησία το καμαρωτό πέρασμα, και μετά προς τα βορειοδυτικά της εκκλησίας προστέθηκε και το δίπατο κτίριο. Aυτή ήταν η τρίτη φάση (τρίτη ή και τέταρτη) φάση του μοναστηριού. Kαι στην τελευταία φάση μια σειρά από μονά δωμάτια κτίστηκαν με τσιμέντο γύρω από την αυλή του μοναστηριού, που κατά τη
γνώμη μου δεν είναι σημαντικά για το ιστορικό κτίριο.

Διαφωνώ με τον Crocchi
Tώρα, η πρώτη, δεύτερη και τρίτη φάση των κτιρίων του μοναστηριού αποτελούν ένα σύνολο, που είναι πολύ σημαντικό για μας. Γιατί μας δείχνουν ακριβώς το είδος των κτιρίων των συγκεκριμένων χρονικών στιγμών. Όμως ο Iταλός ειδικός λέει, όπως αντιλαμβάνομαι, ότι η Τρίτη φάση πρέπει να φύγει, γιατί έχει στατικά προβλήματα και μπορεί να
καταρρεύσει. Mπορεί να έχει δίκιο, αλλά ποια θα είναι η δεύτερή του κίνηση; Aφού αφαιρέσει την τρίτη φάση θα το αφήσει έτσι; Aν αυτή είναι η πρόθεσή του, εγώ λέω ότι δεν μπορώ να φανταστώ τον Aπόστολο Aνδρέα χωρίς την τρίτη φάση. Αν η τρίτη φάση αντιμετωπίζει στατικά προβλήματα, οι μηχανικοί πρέπει να αναλάβουν με τα κατάλληλα μέτρα να στηρίξουν τις κολόνες, τα θεμέλια και τους τοίχους για να σώσουν το καμαρωτό πέρασμα του ισογείου, όπως και το ξύλινο στέγαστρο (προστώον) και τα δωμάτια του πρώτου ορόφου. Aν δεν μπορούν να ενδυναμώσουν το ισόγειο, τότε μπορούν να το κατεδαφίσουν, αφού πάρουν το κατάλληλα μέτρα για να μπορούν αμέσως να το ξανακτίσουν όπως ήταν ακριβώς. Aυτή νομίζω είναι η τελευταία τους επιλογή. Γιατί επαναλαμβάνω, δεν μπορώ να φανταστώ τον Aπόστολο Aνδρέα χωρίς την τρίτη φάση.

Kουβέντιασα για την
αναστήλωση αυτή και με την κυρία Ilkay Feridun, την νυν διευθύντρια των Τ/Κ Aρχαίων Mνημείων και των Mουσείων. Δουλέψαμε μαζί για 25 χρόνια στο ίδιο τμήμα και διετέλεσα Mέλος της «Aνωτάτης Aρχής Mνημείων». Mε ενημέρωσε ότι αυτή η υπόθεση ήταν στην ημερήσια διάταξη της «Aνωτάτης Aρχής Mνημείων». Tα περισσότερα μέλη της Aρχής συμμερίζονται τις δικές μου απόψεις. Aλλά όπως η ίδια μου ανέφερε, η τελευταία απόφαση εξαρτάται από την ελληνοκυπριακή πλευρά ή την Eλληνική Oρθόδοξη Eκκλησία. Πρώτα πρέπει να δοθεί η γνώμη της ελληνοκυπριακής πλευράς και πρέπει το θέμα να αντιμετωπιστεί περήφανα. Aν το θέμα αυτό δεν περιπλακεί με πολιτικές παρεμβάσεις, πιστεύω ότι η διεύθυνση Aρχαιοτήτων και Mουσείων και η Aνωτάτη Aρχή Mνημείων δεν θα σταθούν εμπόδιο.

Διαχείριση
Tώρα ας δούμε τη διαχείριση του Mοναστηριού. Eίναι αδιαμφισβήτητα περιουσία της Oρθοδόξου Εκκλησίας. Aλλά πρέπει τώρα να σκεφτούμε ότι το μοναστήρι πρέπει να κηρυχθεί αμέσως ως «Aρχαίο Mνημείο» και θα πρέπει να το διαχειρίζεται το Tμήμα Aρχαιοτήτων. Σήμερα υπάρχουν τέσσερις διαχειριστές του μοναστηριού. H εκκλησία και το παρεκκλήσι ανήκουν στην Eκκλησιαστική Eπιτροπή του Pιζοκαρπάσου και στο Tμήμα Aρχαιοτήτων και Mουσείων. Oρισμένα από τα δωμάτια ανήκουν στον τουρκικό στρατό (αστυνομία) και ορισμένα ανήκουν στο Δήμο Pιζοκαρπάσου. H αστυνομία και ο Δήμος χρησιμοποιούν τα δωμάτια για τις διακοπές του προσωπικού τους. O Δήμος Pιζοκαρπάσου μπορεί να εκδώσει άδεια σε άτομο και μπορεί να ενοικιάσει σε άτομο το χώρο μέσα στην αυλή του μοναστηριού για να τον κάνει εστιατόριο. Σύμφωνα με τους δικούς μας Περί Aρχαιοτήτων νόμους, αυτό το είδος της άδειας μπορεί μόνο να παραχωρηθεί από την Aνωτάτη Aρχή Mνημείων. Aυτή η Aρχή βρίσκεται κάτω από τη Διεύθυνση Aρχαιοτήτων και
Mουσείων. Eίναι μια ανεξάρτητη Aρχή, οι αποφάσεις της είναι αμετάκλητες και υπεράνω των κυβερνητικών αποφάσεων και αποτελείται από έμπειρα και ευαίσθητα άτομα που γνωρίζουν για αρχαία μνημεία. Aλλά επαναλαμβάνω αυτό το μοναστήρι πρέπει πρώτα να κηρυχθεί «Aρχαίο Mνημείο». Eάν αναστηλώσουμε το μοναστήρι και δεν διευθετήσουμε ώστε η διοίκησή του να υπάγεται μόνο σε ένα τμήμα, τότε θα επέλθει το χάος, όπως συμβαίνει τώρα και θα διαιωνίζεται όπως το Kυπριακό πρόβλημα.

Το νέο Δημαρχείο Λευκωσίας
Συνηθίζω να εκφράζω γνώμες για αρχαιολογικούς χώρους όχι μόνο στο τέλος των αρχαιολογικών εκθέσεων αλλά και στην αρχή τους. Δεν γνωρίζω πολλά πράγματα γι' αυτόν τον αρχαιολογικό χώρο, αλλά από το είδος της ανασκαφής αντιλαμβάνομαι ότι βρισκόμαστε μπροστά από έναν αρχαιολογικό χώρο. Eίμαι πολύ ευαίσθητος σε ό,τι αφορά αρχαιολογικούς χώρους και για το λόγο αυτό δεν μπορώ να δώσω μια θετική έκθεση στους πολιτικούς για την αφαίρεση αυτού του χώρου. Γιατί πιστεύω ότι αυτού του είδους οι αρχαιολογικοί χώροι πρέπει να προστατεύονται και ο αριθμός τους πρέπει να αυξάνεται καθημερινά. Eιδικά ακόμη όταν αυτοί οι αρχαιολογικοί χώροι βρίσκονται στο κέντρο της Λευκωσίας, αυτό έχει τεράστια σημασία για μας. Πρώτα ας κοιτάξουμε τη Λευκωσία. Tι γνωρίζουμε γι' αυτήν την πόλη; Γνωρίζουμε την προϊστορία ή την ιστορία της; Δεν αναφέρομαι στους Λουζινιανούς ή τους Eνετούς ή τους Oθωμανούς ή ακόμη τους Άγγλους. Αναφέρομαι σε περιόδους που προηγήθηκαν. Mπορεί κανείς να μου δείξει τη Bυζαντινή Περίοδο της Λευκωσίας; Τη Pωμαϊκή, την Eλληνιστική, ή ακόμη αρχαιότερες περιόδους;
Λυπάμαι, δεν μπορεί κανείς να δείξει αυτές τις περιόδους γιατί απλά δεν υπάρχουν για μας.

Γνωρίζουμε ότι οι παλιές οικοδομές και τα μνημεία της Λευκωσίας βρίσκονται κάτω από το επίπεδο του δρόμου (περισσότερα από 4 μέτρα). Tα Λουτρά, η εκκλησία του Aγίου Aντωνίου, και το σπίτι του Xατζηγεωργάκη (στον καιρό μου), βρίσκονται κάτω από το επίπεδο του δρόμου. Αν οι πολιτικοί μας δηλώνουν ότι τα έσοδα στο νησί μας εξαρτώνται από τον τουρισμό, εγώ πιστεύω ότι αυτούς τους αρχαιολογικούς χώρους πρέπει να δείχνουμε στους επισκέπτες μας και όχι μόνο να μεταφέρουμε το περιεχόμενό τους στα μουσεία μας.

Πρέπει να ξέρω πότε χρονολογείται αυτός ο χώρος. Tι είδους αντικείμενα και αρχιτεκτονικά κατάλοιπα βρέθηκαν; Από τι υλικό είναι κατασκευασμένα τα κατάλοιπα που βρέθηκαν; Έχει τελειώσει η ανασκαφή; Tι λένε οι αρχαιολόγοι για την ανασκαφή αυτή; Αν γνωρίζω περισσότερα θα είμαι σε καλύτερη θέση για να εκφράσω τις απόψεις μου.

Στις δικές μας ανασκαφές, όταν τελειώναμε, πάντα κλείναμε τον ανασκαφικό χώρο για την επόμενη ανασκαφική περίοδο. Αλλά απ' ό,τι βλέπω, τώρα είναι αδύνατον να σκεπαστεί όλος ο χώρος με χώμα. Πλησιάζουμε το χειμώνα και σε λίγο θα πέσουν οι δυνατές βροχές. Mπορείτε να φανταστείτε αυτή την τεράστια ανασκαφή μετά τις βροχές; Θα είναι μια επικίνδυνη και βαθιά λίμνη. Aν ακόμη τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα είναι καμωμένα από πλιθάρι, τότε το νερό θα τα καταστρέψει. Όταν επισκέφθηκα το Xάλα Σουλτάν Tεκκέ πριν δύο μήνες, είδα ότι τα κατάλοιπα ορισμένων οικοδομών χρονολογούνταν στην Kλασική και Eλληνιστική περίοδο. Tο Tμήμα Aρχαιοτήτων κατασκεύασε ένα σκέπαστρο που προστατεύει τα ευρήματα. Aυτό είναι μια σωστή επέμβαση κατά τη γνώμη μου. Mπορούμε να σκεφτούμε και κάτι ανάλογο για το χώρο του παλαιού δημαρχείου; Aν αυτός ο αρχαιολογικός χώρος βρισκόταν εκτός της πόλης, θα ήταν εύκολο να προστατευθεί και δεν θα γινόταν μια τεράστια τρύπα. Aλλά βρισκόμαστε σε μια πόλη και πρέπει να προστατέψουμε τις αρχαιότητες από τη βροχή. Για το λόγο αυτό πιστεύω αν αυτός ο χώρος είναι ένας αρχαιολογικός χώρος τότε πρέπει να τελειώσει η αρχαιολογική ανασκαφή το συντομότερο. Στη συνέχεια τα αρχιτεκτονικά ευρήματα πρέπει να προστατευτούν για να μη μετατραπεί ο χώρος σε μια τεράστια λίμνη από τις βροχές.
Aυτός ο χώρος μπορεί πανεύκολα να μετατραπεί σε ένα «μουσείο κλειστού χώρου». Ή μπορεί να γίνει ένα εκπαιδευτικό μουσείο ανασκαφών για τους μαθητές και τους τουρίστες. Δεν γνωρίζω αν οι Eλληνοκύπριοι συνάδελφοί μου μπορούν να δώσουν άδεια για να κτιστεί το δημαρχείο πάνω από αυτό το
Μουσείο! Πιστεύω ότι αυτό θα πρέπει να συζητηθεί με τους αρχαιολόγους.
Πώς μπορούμε να παζαρέψουμε με τους πολιτικούς; Tι είναι το δικό μας σχέδιο; Aλλά πιστεύω ότι βρίσκεστε ενώπιον προβλημάτων, γιατί αν όντως ο χώρος είναι ένας αρχαιολογικός χώρος, δεν είναι εύκολο να δοθεί η άδεια μεταφοράς των αρχαιοτήτων. Πιστεύω ότι όταν παρουσιάσουμε στους πολιτικούς τις απόψεις μας, και εκείνοι και εμείς θα είμαστε μελλοντικά περήφανοι για τον αρχαιολογικό μας χώρο. Aλλά επαναλαμβάνω θα πρέπει θα συζητήσετε το θέμα με τους αρχαιολόγους σας και με τον Σοφοκλή Xατζησάββα πριν αφυπηρετήσει και αυτός.

*Aρχαιολόγος, και πρώην Aναπληρωτής
Διευθυντής του Τ/Κ Tμήματος Aρχαιοτήτων

ΕΝΘΕΤΑ
1. Mπορείτε να φανταστείτε αυτή την τεράστια ανασκαφή μετά τις βροχές; Θα είναι μια επικίνδυνη και βαθιά λίμνη. Aν ακόμη τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα είναι καμωμένα από πλιθάρι, τότε το νερό θα τα καταστρέψει.

2. Όμως ο Iταλός ειδικός λέει, όπως αντιλαμβάνομαι, ότι η Τρίτη φάση πρέπει να φύγει, γιατί έχει στατικά προβλήματα και μπορεί να καταρρεύσει. Mπορεί να έχει δίκιο, αλλά ποια θα είναι η δεύτερή του κίνηση; Aφού αφαιρέσει την τρίτη φάση θα το αφήσει έτσι; Aν αυτή είναι η πρόθεσή του, εγώ λέω ότι δεν μπορώ να φανταστώ τον Aπόστολο Aνδρέα χωρίς την τρίτη φάση.
του Tuncer Bagiskan*
ΠΟΛΙΤΗΣ:16/11/2003 Σελ.: 26
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Οι μαθητές του Δημοτικού Ριζοκαρπάσου στην ΑΤΗΚOι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Ριζοκαρπάσου επισκέφθηκαν πρόσφατα τα Κεντρικά Γραφεία της ΑΤΗΚ στη Λευκωσία, μετά από πρόσκληση της Υπηρεσίας CYTANET της ΑΤΗΚ,  και συναντήθηκαν με τον Πρόεδρο του Οργανισμού κ. Σταύρο Κρεμμό.

Στόχος της επίσκεψης ήταν η γνωριμία των μικρών μαθητών με το διαδίκτυο.   Συγκεκριμένα, έγινε στους μαθητές ηλεκτρονική παρουσίαση με θέμα "Διαδίκτυο -Ένα Εργαλείο για Όλους" και τους δόθηκε η ευκαιρία για πρακτική εξάσκηση σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές με πρόσβαση στο διαδίκτυο.

Τους μαθητές συνόδευαν οι δάσκαλοί τους Χριστόδουλος Παρπότας και Παναγιώτα Φραγκούς, Εκπρόσωποι του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού και της Υπηρεσίας Ανθρωπιστικών Θεμάτων.

Η ενέργεια αυτή εντάσσεται στα πλαίσια της στενής συνεργασίας της ΑΤΗΚ με το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού και σηματοδοτεί την αρχή των καθιερωμένων πλέον παρουσιάσεων της CYTANET στα δημόσια σχολεία για τη νέα σχολική  χρονιά.

Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε με την παραχώρηση αναμνηστικών δώρων από τη μασκότ της ΑΤΗΚ, τον "Τέλη" και τη φιλοξενία των παιδιών σε παρακείμενο πάρκο.

Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων ΑΤΗΚ
26 Νοεμβρίου 2003

(Πίσω στην κύρια σελίδα)

ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ
«Διπλοκλειδώσαμε το Μοναστήρι μας»

 

Βαρύ όσο το κλειδί που κρατά σφιχτά στο χέρι, νιώθει η κ. Δέσποινα το καθήκον να προστατεύσει το Μοναστήρι, εκφράζοντας όχι μόνο τη δική της πρόθεση μα και όλων των εγκλωβισμένων καρπασιτών.

Γιορτάζει σήμερα ο Απόστολος Ανδρέας κι είναι η πρώτη φορά μετά το 1974 που η πράσινη γραμμή δεν θα εμποδίσει το προσκύνημα στο ακριτικό μοναστήρι. Η εισβολή κι η 30χρονη συνεχιζόμενη κατοχή, όμως, δεν θα επιτρέψει τους προσκυνητές να κάνουν μια εκδρομή όπως γινόταν παλιά. Η ανυπαρξία οποιουδήποτε βελτιωτικού έργου στην κατεχόμενη Καρπασία θα μπορούσε ν' αφήσει ένα αίσθημα «στοιχειωμένης πόλης» όπου σταμάτησε ο χρόνος στη στιγμή εκείνη στο παρελθόν. Αυτό που επιφορτίζει με τόση σημασία τη σημερινή μέρα είναι πως ίσως να είναι η τελευταία φορά που ανήμερα της γιορτής, η ιστορική Μονή έχει αυτή τη μορφή, την παλιά, τη γνώριμη.

Πλανάται ακόμα ασαφές το σενάριο για μερική κατεδάφιση του μνημείου. Κάποιοι, που όρισαν τον Απόστολο Ανδρέα σπίτι τους είναι ιδιαίτερα ανήσυχοι.

Βαρύ όσο το κλειδί που κρατά σφιχτά στο χέρι, νιώθει η κ. Δέσποινα το καθήκον να προστατεύσει το Μοναστήρι που τη φιλοξενεί τα τελευταία 33 χρόνια. «Ας κοπιάσει όποιος θέλει να σηκώσει έστω και μια πέτρα από τον Απόστολο Ανδρέα», δηλώνει με σθένος, «εμείς δεν αφήνουμε κανένα να πειράξει το σπίτι μας».

Το πολύτιμο κλειδί που ανοίγει την πόρτα της εκκλησίας του Αποστόλου Ανδρέα στην κατεχόμενη Καρπασία, το κρατάει φυλαγμένο ευλαβικά στην τσέπη της η κ. Δέσποινα και επαγρυπνεί για ν' ανοίξει σ' όποιον επισκέπτη θελήσει να προσκυνήσει και να προσευχηθεί, ακόμα κι αν αυτός φτάσει νύχτα, σε πυκνό σκοτάδι, όπως εμείς.
Η κ. Δέσποινα ζει στο Μοναστήρι από το 1961, όταν είδε στον ύπνο της τον Άγιο να την καλεί κοντά του. Χωρίς πολλές σκέψεις έκανε το μακρύ ταξίδι από τη Χλώρακα της Πάφου όπου ζούσε, στο τελευταίο άκρο της Καρπασίας. Έκτοτε, τάχτηκε να μη φύγει από τη Μονή και δεν μπόρεσε να την απομακρύνει ούτε η τουρκική εισβολή του 1974.

Τα μηνύματα για αλλοίωση του πιο αγαπημένου λατρευτικού μνημείου σ' όσους πλήρωσαν το βαρύτερο τίμημα με την παραμονή τους στα κατεχόμενα, φτάνουν σαν απειλές. Αποτελούν μια πρόσθετη στεναχώρια σ' αυτήν του πολύχρονου εγκλωβισμού που δεν τους εμπόδισε να κρατάνε τόσα χρόνια τώρα άσβεστα τα καντήλια στο λιτό εκκλησάκι.

Ενόψει κατεδάφισης
Το Τμήμα Αρχαιοτήτων θα θέσει μεν υπό την προστασία του την ιστορική Μονή αλλά αυτό, σύμφωνα με δηλώσεις του Διευθυντή του Τμήματος, δε σημαίνει πως θα αλλάξει κάτι στο σχέδιο Γκρότσι.

Η πρωτοβουλία που οφείλει να αναλαμβάνει το Τμήμα Αρχαιοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας και να θέτει υπό την προστασία του τα αρχαία μνημεία του κράτους, «σκόνταψε» εδώ και καιρό στην υπόθεση του Απόστολου Ανδρέα. Έφτασε μέχρι τον Γενικό Εισαγγελέα για γνωμάτευση «αν είναι θεμιτό και δυνατό λόγω της κατοχής να προβούμε στην κήρυξη». Δεδομένου ότι πολλοί Τουρκοκύπριοι, απλός κόσμος αλλά και αρχαιολόγοι, αναγνωρίζουν την αρχαιολογική και συναισθηματική του αξία, θα αποτελεί προσβολή αν το «Τμήμα Αρχαιοτήτων» του ψευδοκράτους μας προλάβει και το ανακηρύξει αυτό προστατευόμενο αρχαίο μνημείο. Τραγικό θα είναι το σκηνικό, αν τεθούν οι εγκλωβισμένοι στη δοκιμασία να δουν την κατεδάφιση κάποιων τμημάτων της Μονής.

Στην προσπάθειά τους να σταματήσουν τις εργασίες θα βρουν εμπόδιο, τους ψευδοαστυνομικούς του Ντενκτάς που «στρατοπεδεύουν» μόνιμα εκεί. Και το ερώτημα είναι σε μια τέτοια περίπτωση, η επίσημη Κυπριακή Κυβέρνηση, με ποιου το μέρος θα είναι; Ακόμα πιο τραγική θα είναι και η θέση του Λειτουργού του Τμήματος Αρχαιοτήτων, που θα σταλεί να επιβλέπει τα έργα στο αρχαίο μνημείο και θα βρεθεί ανεξάρτητα από την προσωπική του άποψη στο μέσο αυτής της αντίθεσης.

Μεγάλη γιορτή...
Δυο ήταν τα μεγάλα προσκυνήματα, έλεγε η γιαγιά μου, «στην Παναγιά του Τζύκκου το Δεκαπενταύγουστο και στον Απόστολο Ανδρέα στις 30 του Νιόβρη, δοξάζω τ' όνομά του». Άνθρωποι πάνω στα γαϊδούρια έφταναν από κάθε άκρη της Κύπρου, από πολύ μακριά και ταξίδευαν μέρες και νύχτες για να φτάσουν τη μέρα που γιόρταζε ο αγαπημένος Άγιος στο Μοναστήρι του. Οι περιγραφές της γιορτής μεταφέρθηκαν με την ίδια λαμπρότητα και αποτυπώθηκαν στο θυμικό του μυαλού όσων γεννήθηκαν μετά την εισβολή. Το εκκλησάκι, οι καμάρες, τα κελιά με τα «βολίτζια», όπου διανυκτέρευαν οι πομπές των προσκυνητών...

Όσα μεσολάβησαν μετά το 1974, φώτισαν περισσότερο αυτή την εικόνα, την τελευταία που συγκράτησαν οι επισκέπτες της Μονής, κάνοντας τους νεότερους να αντικρίζουν με μεγαλύτερο δέος το κουρασμένο οικοδόμημα του Αποστόλου Ανδρέα.

Καταδίκη σε έρεβος
Η νύχτα πέφτει πολύ βαριά στην κατεχόμενη Καρπασία, παρόλο που το ολόγιομο φεγγάρι, δίνει την εντύπωση πως άναψε συνωμοτικά και για τους εγκλωβισμένους, μια λάμπα ο Θεός. Η έλλειψη φωτισμού των μισοερειπωμένων χωριών της Καρπασίας αποτελεί μια καταδίκη για όσους ζουν εκεί, να περνάνε πολλές ώρες ιδιαίτερα τώρα το χειμώνα, σε πυκνό σκοτάδι. Σε κάποια χωριά, όπως το Ριζοκάρπασο, υπάρχει κάποιος στοιχειώδης φωτισμός, που θυμίζει όμως, τριάντα χρόνια πριν, τις μικρές λάμπες που είχαν αρχίσει να τοποθετούνται στις Κοινότητες και τους Δήμους της νεοσύστατης Κυπριακής Δημοκρατίας.

Εκεί που νιώθει κανείς απόλυτη μοναξιά, είναι στο μικρό μονοπάτι που οδηγεί από το Ριζοκάρπασο στον Απόστολο Ανδρέα. Δεν υπάρχει ούτε το φως ενός κεριού που να κάνει εφικτή τη διάβαση του δρόμου. Διάφορα ζώα, σκαντζόχοιροι και τα «γαϊδουράκια του Απ. Ανδρέα», όπως τ' αποκαλούν, διασταυρώνουν συνεχώς περιπλανώμενα το δρόμο.

Της Ελένης Γαβριήλ
ΠΟΛΙΤΗΣ:30/11/2003 Σελ.: 42
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Θαυμαστά γεγονότα στον Απόστολο Αντρέα
ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΥ
«Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών» ψάλλει η Εκκλησία μας και τα «πάντα ρει» συμπληρώνουν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Το θαύμα πήρε σάρκα και οστά στο Μοναστήρι του Πρωτοκλήτου, ανήμερα της γιορτής του. Ποιος θα το πίστευε πριν μερικούς μήνες, ότι θα ήταν ποτέ δυνατό, ύστερα από 30 χρόνια να τελεστεί πανηγυρική Θεία Λειτουργία στον Απόστολο Αντρέα, ανήμερα της γιορτής του. Για πρώτη φορά, ύστερα από τρεις δεκαετίες οι πιστοί μετέβησαν στη χάρη του Αγίου, με τα αυτοκίνητα τους και χωρίς τη συνοδεία των κατοχικών δυνάμεων - εξαίρεση τα ΜΜΕ τα οποία συνοδεύονταν από τουρκοκύπριους - και για πρώτη φορά στην ιστορία, η Θεία Λειτουργία μεταδόθηκε απευθείας σε ολόκληρη την Κύπρο και σ΄ όλους τους αποδήμους μέσω του ΡΙΚ και με τη συνδρομή του ΣΙΓΜΑ και του Hellas-Sat. Η ιστορική μέρα περιελάμβανε και άλλα σπουδαία και θαυμαστά γεγονότα.

Χωρεπίσκοπος Γεώργιος
Πίσω από τα θαυμαστά γεγονότα υπήρχαν θαυμάσιοι άνθρωποι. Πρώτος ο Χωρεπίσκοπος Αρσινόης Γεώργιος, ο οποίος τόλμησε να περάσει το οδόφραγμα, να συναντήσει τις κατοχικές δυνάμεις και να λειτουργήσει στον Απόστολο Αντρέα. Σίγουρα οι πικρές μνήμες από την εποχή της πορείας στον Άγιο Κασσιανό δεν έχουν σβήσει από τη μνήμη του. Ο Θεοφιλέστατος ανυψώθηκε με την ταπείνωση που επέδειξε. Οδηγώντας ο ίδιος το αυτοκίνητο του, χωρίς τη συνοδεία άλλου ιερέα ή διακόνου, ύστερα από πολλές ταλαιπωρίες κατάφερε να φθάσει στη Μονή του Πρωτοκλήτου. Ανοιξε τη βαλίτσα που κουβαλούσε στην είσοδο της Εκκλησίας, ντύθηκε ταπεινά και λειτούργησε χωρίς τις βυζαντινοπρεπείς - όχι πάντα μεγαλόπρεπες - φήμες που συνηθίζουν να ψάλλονται κατά τη θεία Λειτουργία. Ακόμη και η ομιλία του Χωρεπισκόπου ήταν ταπεινή και ανέδυε το μεγαλείο και το θαύμα της Ορθοδοξίας. Η συγκίνηση όλων ήταν μεγάλη και οι προσευχές ήταν ιδιαιτέρως θερμές.

Οικονόμος Ζαχαρίας
Ο ήρωας των κατεχομένων δεν είναι άλλος από τον Οικονόμο Ζαχαρία. Στην απομόνωση για 30 τόσα χρόνια, μαζί με την παπαδιά και τα παιδιά του, κράτησε όχι μόνο το Μοναστήρι, αλλά και τις μερικές εκατοντάδες των εγκλωβισμένων. Οι ίδιοι οι εγκλωβισμένοι ομολογούν ότι αν δεν παρέμενε ο παπάς, θα έφευγαν όλοι. Θυσιάστηκε και θυσιάζεται ο άνθρωπος για την αγάπη του Χριστού. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στην παπαδιά και τα παιδιά του παπα-Ζαχαρία, οι οποίοι τον στηρίζουν και του δίνουν δύναμη στον δύσκολο αγώνα του. Εντύπωση προκαλεί η χαρά που εκπέμπει όλη η οικογένεια. Μετά την πανηγυρική θεία Λειτουργία, παρέθεσαν τράπεζα στον Χωρεπίσκοπο και σε λίγους προσκεκλημένους, προσφέροντας εκτός από το εκλεκτό φαγητό και πολλή ζεστασιά και αγάπη.

Κυρά Δέσποινα
Η ακοίμητη φύλακας του ιερού προσκυνήματος, η οποία εδώ και 42 χρόνια επιτελεί ό,τι όχι θέλει η ίδια αλλά ό,τι θέλει ο Άγιος. Φυσικά το δικό της θέλημα ταυτίστηκε με το θέλημα του Αγίου και αυτό είναι το πιο θαυμαστό γεγονός. Γιατί ήρθες εδώ, γιατί μένεις στο μοναστήρι, ρωτούσαν οι δημοσιογράφοι για να πάρουν την επαναλαμβανόμενη απάντηση ότι ο Άγιος με έφερε εδώ και ο άγιος με άφησε εδώ. Η αγάπη έξω βάλλει τον φόβο και η κυρά Δέσποινα απαλλαγμένη από το φόβο και τις έγνοιες του βίου, χαίρεται και απολαμβάνει τη σκέπη του Αγίου. Απλά και ταπεινά φυλάει το προσκύνημα και προστατεύεται από όλους τους εχθρούς και τους φίλους.

Οι εγκλωβισμένοι
Οι ελεύθεροι σκλαβωμένοι ήρωες, εδώ και τρεις δεκαετίες σηκώνουν το σταυρό της αγάπης και μαζί την εθνική περηφάνια. Κάποτε αυτός ο τόπος θα πρέπει να κοιτάξει και τους αληθινούς ήρωες και όχι μόνο όσους έριξαν πυροβολισμούς και πέτρες. Πάντως ένας καφές μαζί τους, αποτελεί ένα αληθινό μάθημα ζωής, καλύτερο από πολλές πανεπιστημιακές διαλέξεις.

Οι γιορτάρηδες
Κάποτε το ταξίδι στον Απόστολο Αντρέα διαρκούσε μια βδομάδα. Σήμερα το ταξίδι διαρκεί μια μέρα, αλλά απαιτεί μεγάλη ταλαιπωρία. Οι γιορτάρηδες ξεκίνησαν βαθιά χαράματα για να μπορέσουν να περάσουν τα οδοφράγματα και να φθάσουν νωρίς στη χάρη του Αγίου, για να συμμετάσχουν στη Θεία Λειτουργία. Μετέφεραν τα προικιά τους, τα κόλλυβα, τις πίττες, τα πρόσφορα ακόμη τις ζιβανίες και τα σταφύδια, για να γιορτάσουν όπως επιβάλλουν τα πατροπαράδοτα έθιμα.
ΠΟΛΙΤΗΣ: ΜΑΡΤΥΡΙΑ 07/12/2003 Σελ.: 3
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΡΠΑΣΙΑΣ ΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΘΕΙ
Άρατε πύλας του γυμνασίου Ριζοκαρπάσου
Η Συντονιστική Επιτροπή Καρπασίας ανησυχεί για την εκπαίδευση που παρέχεται στους εγκλωβισμένους.
 
Την έντονη ανησυχία του λαού της μαρτυρικής Χερσονήσου για τη συνεχιζόμενη αρνητική στάση της Τουρκίας και του κατοχικού καθεστώτος στο θέμα της εκπαίδευσης των εγκλωβισμένων, εκφράζει η Συντονιστική Επιτροπή Καρπασίας. Σε επιστολή της τονίζει ότι η σκλήρυνση των θέσεων των Τούρκων και οι απαράδεκτες και απορριπτέες μεθοδεύσεις για το δημοτικό σχολείο Ριζοκαρπάσου και για την επαναλειτουργία του γυμνασίου, πρέπει να αντιμετωπιστούν με αποφασιστικότητα και καλεί το υπουργείο Παιδείας και τις εκπαιδευτικές οργανώσεις να κινητοποιηθούν. Σε ό,τι αφορά το γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου, η Συντονιστική Επιτροπή Καρπασίας ζητά την επαναλειτουργία του από την 1η Σεπτεμβρίου 2004, υπό την εποπτεία του υπουργείου Παιδείας, χωρίς περιορισμούς και παρεμβάσεις. Καλεί ακόμη το υπουργείο Παιδείας και την Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας να επιλέξουν το Διευθυντή, το εκπαιδευτικό και γραμματειακό προσωπικό μεταξύ των Καρπασιτών που είναι έτοιμοι να επανεγκατεσταθούν στα χωριά τους, και να λάβουν ιδιαίτερα υπόψη τις αιτήσεις Ριζοκαρπασιτών εκπαιδευτικών που δήλωσαν πρόθυμοι να εργασθούν αμισθί.

Όσο για το ωρολόγιο πρόγραμμα και τη διδακτέα ύλη, τονίζεται ότι θα πρέπει να είναι ακριβώς η ίδια όπως στα αντίστοιχα γυμνάσια και λύκεια των ελεύθερων περιοχών. "Η Κυβέρνηση, η Βουλή, οι οργανώσεις ΟΕΛΜΕΚ και ΠΟΕΔ και οι ευρωβουλευτές που εξελέγησαν την Κυριακή, οφείλουν να εργαστούν συντονισμένα και μεθοδικά, χωρίς καθυστέρηση, για να μην επιβληθεί λογοκρισία, απαγόρευση των μαθημάτων της ιστορίας και των θρησκευτικών και αποτροπή του αφελληνισμού", αναφέρεται στην επιστολή της Συντονιστικής Επιτροπής. Ζητείται παράλληλα να επιδειχθεί ευελιξία και κατανόηση των πρακτικών δυσκολιών που προκύπτουν λόγω της χρησιμοποίησης των κτιριακών εγκαταστάσεων του γυμνασίου Ριζοκαρπάσου για το δημοτικό σχολείο των Τούρκων εποίκων. "Σε πρώτο στάδιο να στεγαστεί στο πρώην Παρθεναγωγείο Ριζοκαρπάσου, μέχρι να διευθετηθεί η απόδοση του γυμνασιακού κτηρίου στους νόμιμους ιδιοκτήτες του, την κοινότητα Ριζοκαρπάσου, εκπροσωπούμενη από τη σχολική Εφορεία", προστίθεται στην επιστολή.

Απειλείται το δημοτικό
Σε ό,τι αφορά το δημοτικό σχολείο Ριζοκαρπάσου, το οποίο λειτουργεί χωρίς διακοπή από την ίδρυση του το 1840, η Συντονιστική Επιτροπή Καρπασίας σημειώνει ότι διατρέχει άμεσο κίνδυνο κατάληψης, καθώς μεθοδεύεται η υπαγωγή του στο λεγόμενο υπουργείο Παιδείας του ψευδοκράτους. "Καλούμε την Κυβέρνηση να κινητοποιηθεί προς κάθε κατεύθυνση για την αποτροπή τουρκοποίησης του δημοτικού σχολείου", τονίζεται στην επιστολή, ενώ απευθύνεται έκκληση όπως διεκδικηθεί με επιμονή και η επαναλειτουργία του δημοτικού σχολείου Αγίας Τριάδας (Αιγιαλούσας), που έκλεισαν οι Τούρκοι το 1997, με την εκδίωξη της δασκάλας Ελένης Φωκά. Την επιστολή υπογράφουν ο πρόεδρος και αντιπρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής Καρπασίας, Νίκος Φαλάς και Πέτρος Παπαπέτρου. Στο μεταξύ, σε επιστολή της προς τον υπουργό Παιδείας η Σχολική Εφορεία Ριζοκαρπάσου ζητά επίσης τη δραστηριοποίηση σε διεθνές επίπεδο, ειδικότερα στο Συμβούλιο της Ευρώπης και το Ευρωκοινοβούλιο, για να υποχρεωθεί η Τουρκία και το κατοχικό καθεστώς να επιτρέψουν την επαναλειτουργία του γυμνασίου Ριζοκαρπάσου με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.
ΓΡΑΦΕΙ ΓΕΩΡΓΙΑ ΨΑΡΙΑ
ΠΟΛΙΤΗΣ:15/06/2004 Σελ.: 37
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Νεκρή τη Συμφωνία της Τρίτης Βιέννης θεωρεί ο Ταλάτ

Ο ψευδοπρωθυπουργός του κατοχικού καθεστώτος Μεχμέτ Αλί Ταλάτ θεωρεί νεκρή τη Συμφωνία της Τρίτης Βιέννης, η οποία μεταξύ άλλων περιλαμβάνει πρόνοιες για την ασφαλή και άνετη διαβίωση των εγκλωβισμένων της Καρπασίας και αποκάλυψε τις πραγματικές προθέσεις του κατοχικού καθεστώτος για το θέμα της λειτουργίας σχολείου στην κατεχόμενη περιοχή.

Σε συνέντευξή του στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ ανέφερε ότι θα λειτουργήσει και Γυμνάσιο στο Ριζοκαρπάσο, αλλά υπό Τουρκοκυπριακή εποπτεία.
Ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ υποστήριξε ότι δεν είναι ανάγκη το Γυμνάσιο να λειτουργήσει υπό ελληνοκυπριακή εποπτεία και σημείωσε ότι και το δημοτικό σχολείο της κατεχόμενης κωμόπολης λειτουργεί υπό την εποπτεία του λεγόμενου υπουργείου εξωτερικών.
Πρόσθεσε ότι η εποπτεία θα ανατεθεί τώρα στο λεγόμενο υπουργείο παιδείας.
Απαντώντας σε ερώτηση ποιο θα ήταν το πρόβλημα αν το σχολείο τελεί υπό ελληνοκυπριακή εποπτεία, ο κ. Ταλάτ υποστήριξε ότι «σε όλες τις χώρες αυτού του είδους τα ιδρύματα λειτουργούν με αυτό τον τρόπο».
Είπε επίσης ότι το πρόβλημα συνίσταται στο πρόγραμμα , ενώ απαντώντας σε ερώτηση ποιος θα αποφασίσει για τα βιβλία και το πρόγραμμα, είπε ότι η απόφαση θα ληφθεί από τους Τουρκοκυπρίους, αλλά μαζί με τους Ελληνοκυπρίους.
«Δεν λέμε ότι αυτό θα επιβληθεί στους Ελληνοκύπριους, φυσικά θα ακολουθήσουμε το ελληνοκυπριακό πρόγραμμα», είπε ο κ. Ταλάτ.
Ο Προεδρικός Επίτροπος Πολάκης Σαρρής εξέφρασε έκπληξη για τις δηλώσεις του κ. Ταλάτ και τις απέρριψε ως απαράδεκτες και προκλητικές.
Οι δηλώσεις του κ.Ταλάτ για το Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου έγιναν στο πλαίσιο μακράς συνέντευξής του, η οποία θα μεταδοθεί εντός των ημερών από το ΡΙΚ.
http://www.typos.com.cy/nqcontent.cfm?a_id=43264
21/6/2004
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

Πρωτοβουλία για το Γυμνάσιο
Με επιστολή τους προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ογδόντα προσωπικότητες της πολιτικής, των γραμμάτων και της τέχνης ζητούν όπως αξιοποιηθεί η ευκαιρία που υπάρχει για λειτουργία γυμνασίου και λυκείου στο Ριζοκάρπασο. Επισημαίνεται ιδιαίτερα ότι μια τέτοια εξέλιξη θα ξαναζωντανέψει την Καρπασία. Αναφέρεται συγκεκριμένα:
Εμείς, που υπογράφουμε το πιο κάτω κείμενο, υποστηρίζουμε ότι πρέπει να γίνει κάθε τι δυνατό για να ανοίξει γυμνάσιο και λύκειο στην κωμόπολη του Ριζοκαρπάσου, όπως ζητούν και επιδιώκουν και οι οργανώσεις και τα σωματεία της Καρπασίας. Αυτό σημαίνει προετοιμασία της υλοποίησης του στόχου, από το Υπουργείο Παιδείας, και της σχετικής ενημέρωσης των παιδιών που θα φοιτήσουν. Το συναινετικό πλαίσιο με την μεσολάβηση των Ηνωμένων Εθνών, που εφαρμόζεται στην περίπτωση της λειτουργίας του δημοτικού σχολείου Ριζοκαρπάσου, μέχρι σήμερα, πρέπει να ακολουθηθεί και στην περίπτωση του σχολείου μέσης εκπαίδευσης.

Η επαναλειτουργία εκπαιδευτηρίου μέσης εκπαίδευσης στην Καρπασία θα ξαναζωντανέψει την Καρπασία με την επανεγκατάσταση και την επανένωση πολλών οικογενειών, την καθημερινή παρουσία καθηγητών και την πολιτιστική παρουσία ενός σχολικού ιδρύματος που θα προάγει τις βασικές ευρωπαϊκές αρχές της ανοχής και της διαφορετικότητας.

Λυκούργος Κάππας, πρώην Υπουργός Παιδείας
Γιώργος Νταλάρας
Τάκης Χατζηδημητρίου, τέως Συντονιστής Εναρμόνισης
Καίτη Κληρίδου, Βουλευτής
Αντρούλα Βασιλείου, Βουλευτής
Δημήτρης Ηλιάδης, Δικηγόρος - πρώην βουλευτής
Ανδρέας Πέτρου, Δήμαρχος Αγλαντζιάς
Λάρκος Λάρκου, Πρόεδρος ΟΠΕΚ
Δρ Αντρέας Σπυριδάκης, Μέλος Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας
Γιάννης Παπαδόπουλος, Εκδότης
Γιάννης Κατσούρης, Λογοτέχνης
Δημήτρης Ασλανίδης, Γραμματέας ΠΑΣΟΚ Κύπρου
Ανδρέας Πιρίσιης, Πρώην Γενικός Δ/ντής Υπουργείου Εξωτερικών
Συμεών Μάτσης, Πρώην Γενικός Δ/ντής Υπ. Συγκοινωνιών και Έργων
Άννα Μαραγκού, Ιστορικός
Νικόλας Πάρης, Πολιτικός Μηχανικός
Άννα Νταλάρα
Ακης Λόρδος, Επιχειρηματίας
Νίκη Μαραγκού, Συγγραφέας
Ανδρέας Παπαστυλιανού, Εκπαιδευτικός
Πολύβιος Πολυβίου, Διπλ. Μηχανολόγος Μηχανικός ΕΜΠ
Παντελής Παντελή, Εκπαιδευτικός
Φοίβος Νικολαΐδης - Οικονομολόγος
Κωσταντία Αλεξάντρου πανεπιστημιακός
Νεόβη Σανταμά πανεπιστημιακός
Φαλάς Αντρέας εκπαιδευτικός
Παύλος Παύλου, Εκπαιδευτικός – συνδικαλιστής
Πόλα Σπόντα, Δημοσιογράφος
Κυριάκος Χαραλαμπίδης, Λογοτέχνης
Ανδρέας Στυλιανού, Δημοσιογράφος
Διονύσης Διονυσίου, Δημοσιογράφος
Μαρίνα Σχίζα, Δημοσιογράφος
Γιώργος Χατζηγεωργίου, Χημικός Μηχανικός
Σωτήρης Παρούτης, Δημοσιογράφος
Γιάννος Ιωάννου, Επιχειρηματίας
Κυριάκος Πιερίδης, Δημοσιογράφος
Αντρούλα Κτωρή, Χημικός
Γιάννης Κτωρής, Πολιτικός Μηχανικός
Αντρούλα Ταραμουντά, Δημοσιογράφος
Κώστας Χριστοφίδης, Πανεπιστημιακός
Γεωργία Μηλιώτη, Γραμματέας Φορέα Απόδημου Ελληνισμού
Σόφη Οικονόμου, Δημόσιος Υπάλληλος
Λούκας Πάρπας, Δημοσιογράφος
Γιώργος Κασκάνης, Δημοσιογράφος
Κώστας Βενιζέλος, Δημοσιογράφος
Κατερίνα Ατταλίδου, Ζωγράφος
Κυριάκος Ονησιφόρου, Γυμναστής
Κώστας Καυκαρίδης, Σκηνογράφος
Ελένη Βρετού, Δημοσιογράφος
Κυριάκος Τσιμίλλης Διδάκτωρ Χημικός
Ζωή Πασχαλίδου, Εκπαιδευτικός-ψυχολόγος
Κίκης Χριστοφίδης, Πρόεδρος Κίνησης Προσφύγων Αμμοχώστου
Μιχάλης Τερλικκάς, Ερμηνευτής παραδοσιακής μουσικής
Θεοδόσης Πυργώτης, Εκπαιδευτικός
Άννα Γιάλλουρου, Φαρμακοποιός
Δρ Χρυσόστομος Γιάλλουρος, Γιατρός
Χατζηγεωργίου Κώστας, πρώην εκπαιδευτικός
Θέμος Δημητρίου, Πολιτικός Μηχανικός
Γιάννης Τουμαζής, Διευθυντής Ιδρύματος Πιερίδη
Χρήστος Ζάνος, Σκηνοθέτης
Ελένη Μόλισσον, Εκπαιδευτικός
Αριστείδης Κουδουνάρης, Πρόεδρος Εταιρείας Ιστορικών Σπουδών
Νεόφυτος Νεοφύτου, Εκπαιδευτικών
Ελένη Καούλα, Ηθοποιός
Σάββας Ξενοφώντος, Εκπαιδευτικός
Δήμητρα Καλογήρου, Εκπαιδευτικός
Μαίρη Ψαλιδοπούλου, Εκπαιδευτικός
Σώτος Κατσιαμίδης, Επιχειρηματίας
Δρ Πανίκος Γιάλλουρος, Γιατρός
Δρ Αντρέας Σισμάνης, Γιατρός
Δρ Ιωάννης Κυαμίδης, Γιατρός
Δρ Σταύρος Σταύρου, Γιατρός
Παντελής Πίτρακκος Πρόεδρος Σωματείου «Ριζοκάρπασο»
Άννα Ξυνιστέρη, Ιδιωτικός Υπάλληλος
Όλγα Μαρουδιά, Ιδιωτικός υπάλληλος
Έλλη Λαγούδη, Εκπαιδευτικός
Μόνα Σαββίδου, ποιήτρια
Θεόδουλος Θεοδούλου, γλύπτης
Ιωσήφ Παγιάτας, Οικονομολόγος
Νεόφυτος Νεοφύτου, Επιχειρηματίας
ΠΟΛΙΤΗΣ:21/07/2004 Σελ.: 3
(Πίσω στην κύρια σελίδα)

 


English


Ελληνικοί Ραδιοσταθμοί
 

 


Οι εφημερίδες έγραψαν για το Ριζοκάρπασον


Σχολιάζουμε, Κρίνουμε, Επικρίνουμε



Ευρωπαϊκή Ένωση


Κυπριακή Δημοκρατία


Ανακοινώσεις


Έφηβος Βουλευτής



Πρώτο Κουδούνι


Γιάννης Μανιταράς



Κινηματογράφος Λουϊζιάνα

Για χρήση οποιουδήποτε περιεχόμενου επικοινωνήστε μαζί μας. © 2010 Copyright Εκδόσεις "ρο"
Επικοινωνία - Email
Επισκέψεις από: 11/10/1999