Αξιούμε(ν)*!!!

Οι "Δικοί" μας Άγιοι
●Χερσόνησος Αγίων
●Απόστολος Ανδρέας (1)
●Απόστολος Ανδρέας (2)
●Άγιος Φίλωνας (1)
●Άγιος Φίλων (2)
●Άγιος Συνέσιος (1)
●Αγ. Συνέσιος (2)
●Αγία Φωτεινή
●Μονή και Θαύματα του Απ. Ανδρέα
●H Eπισκοπή Καρπασίας

Εγκλωβισμένοι
●Το δράμα των εγκλωβισμένων
●Οι εγκλωβισμένοι μας
●Δολοφονίες, Ξυλοδαρμοί, Κλοπές
●ΚΑΡΠΑΣΙΑ: Οι τελευταίοι των Ευρωπαίων εγκλωβισμένων
●Μηνύματα Εγκλωβισμένων
●Στο ευρωπαϊκό δικαστήριο οδήγησαν οι Ριζοκαρπασίτες τους Τούρκους

Τα δικά μας
●Ριζοκαρπασίτικες Συνταγές
●Συντυχάννετε (ομιλείτε) ριζοκαρπασίτικα;
●Το χωρκόν μου
●Ο καιρός στο Ριζοκάρπασον

Το Ριζοκάρπασον στη μνήμη μας
●Σωματεία
●Ιστορία
●Γεωγραφία
●Τοπωνυμία
●Παραλίες
●Μνήμες

Πρόσωπα
●Οι Ριζοκαρπασίτες γράφουν
●Χερσόνησος Ηρώων
●Αγνοούμενοι
●Γιάννης Μανιταράς
●Το Μαρίν
●Νάσα Παταπίου
●Πάρις Αθανασιάδης
●Γιάννης/Μαρία


Φωτογραφίες
●Φωτογραφίες του χθες  (1)
●Νέες ανέκδοτες μαθητικές φωτογραφίες  (2)
●Νέες Ανέκδοτες φωτογραφίες  (3)
●Ανέκδοτες φωτογραφίες  (4)
●Νέες Φωτογραφίες  (5)
●Νέες μαθητικές φωτογραφίες  (6)
●Φωτογραφίες σήμερα (7)
●Φωτογραφίες σήμερα (8)
●Μαθητικές (9)

●Αρχείο

Κινηματογράφος "ΛΟΥΪΖΙΑΝΑ"

Ο κινηματογράφος του Ριζοκαρπάσου λειτούργησε για πρώτη φορά στις 12 Απριλίου 1947, ημέρα Άγιο Σάββατο και από τότε λειτουργούσε χωρίς καμιά διακοπή μέχρι και τη δεύτερη τούρκικη εισβολή, τον Αύγουστο του 1974.

Την αρχική ιδέα για κτίσιμο ενός κινηματογράφου στο Ριζοκάρπασο, την είχε εκφράσει ο Νίκος Βανέζης από το Ριζοκάρπασο. Ο Ζαχαρίας Πολυβίου και αυτός από το Ριζοκάρπασο, που βρήκε την ιδέα πολύ καλή, προχώρησε στην υλοποίησή της, ζητώντας τη βοήθεια των αδερφιών του που βρίσκονταν στις Ηνωμένες  Πολιτείες. Αυτοί έδωσαν όλα τα απαραίτητα στοιχεία σε εμπειρογνώμονες, για να τους συμβουλεύσουν, κατά πόσο τέτοια επιχείρηση θα ήταν βιώσιμη. Οι εμπειρογνώμονες, αφού έλαβαν υπόψη τον αριθμό των κατοίκων του χωριού που θα λειτουργούσε ο κινηματογράφος, και που τότε ήταν γύρω στις 4 χιλιάδες, σε τι κοινό θα απευθυνόταν - ήταν κυρίως αγροτικό - αλλά και τα έξοδα εγκατάστασης και λειτoυργίας ενός κινηματογράφου, αποφάνθηκαν πως η ίδρυσή του θα ήταν βιώσιμη. Υπολόγισαν πως ο μέσος όρος της πελατείας του θα ήταν γύρω στο 14% του πληθυσμού. Έτσι όταν τα αδέρφια του Ζαχαρία Πολυβίου πήραν θετική απάντηση έστειλαν στο Ριζοκάρπασο, όλα τα απαραίτητα εξαρτήματα, δηλαδή κινηματογραφικές μηχανές προβολής και ηλεκτρική γεννήτρια, γιατί τότε δεν υπήρχε ακόμα ηλεκτρικό ρεύμα στο Ριζοκάρπασο! Την εγκατάσταση των μηχανημάτων την ανέλαβαν Κύπριοι τεχνικοί που ήρθαν από τη Λευκωσία. Μ' αυτό τον τρόπο τον Απρίλιο του 1947, το Ριζοκάρπασο απόκτησε κινηματογράφο, που ο ιδιοκτήτης του Ζαχαρίας Πολυβίου, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για την οικονομική βοήθεια που του πρόσφεραν τα αδέρφια του, που κατοικούσαν στη Πολιτεία Λουϊζιάνα των Η.Π.Α., έδωσε στον κινηματογράφο του το όνομα «Λουϊζιάνα».

Η ΠΡΩΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ

Ήταν μια κλειστή αίθουσα μήκους 70 ποδών και πλάτους 30, το δάπεδο της οποίας, από τη μια άκρη ως την άλλη, είχε κλίση 2 ποδών προς την οθόνη. Αρχικά για οθόνη χρησιμοποιείτο ένα άσπρο, ορθογώνιο πανί. Αργότερα η οθόνη έγινε κτιστή και είχε ελαφρώς κυρτή επιφάνεια ώστε η παρακολούθηση των ταινιών που θα προβάλλονταν να είναι πιο άνετη και απ' όσους θα καθόντουσαν πολύ κοντά σ' αυτή ή στα πλάγια της αίθουσας. Το 1957 ο κινηματογράφος επεκτάθηκε κατά 25 πόδια και πάνω στη στέγη του κτίστηκε και καλοκαιρινός κινηματογράφος.

 ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ

Το «Λουϊζιάνα» είχε στην αρχή χωρητικότητα 350 καθισμάτων. Τα καθίσματά του ήταν από xειρoπoίητες ψάθινες καρέκλες, που τις είχε κατασκευάσει ο Ριζοκαρπασίτης καρεκλάς Σάββας Καρεκλάς. Ήταν στερεωμένες μαζί, με δυο ξύλινους δοκούς κατά τετράδες ή οκτάδες , ένας ήταν καρφωμένος στο πίσω μέρος των καρεκλών στο ύψος των καθισμάτων και ο άλλος ήταν στερεωμένος στα πισινά πόδια των καρεκλών. Τα καθίσματα είχαν την εξής διάταξη: στο κέντρο της αίθουσας ήταν τοποθετημένες μια σειρά με οκτάδες και στα δυο πλάγια της αίθουσας δεξιά και αριστερά ήταν τοποθετημένες κατά τετράδες. Όλες οι θέσεις ήταν αριθμημένες. Ανάλoγα με το είδος της παράστασης που δινόταν στην αίθουσα γίνονταν και προκρατήσεις. Αν δηλαδή ήταν μια "επίσημη" κινηματογραφική παράσταση, που προβλεπόταν ότι θα τραβούσε πολύ κόσμο, γίνονταν προκρατήσεις για τα πίσω καθίσματα. Αν όμως θα δινόταν μια θεατρική παράσταση, γίνονταν προκρατήσεις για τις μπροστινές θέσεις. Μάλιστα για το σκοπό αυτό υπήρχε και ταξιθέτης.

ΕΝΑ ΣΕΛΙΝΙ ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ

Η αρχική τιμή των εισιτηρίων ήταν 1 σελίνι η γενική είσοδος και 12 γρόσια για τις αριθμημένες θέσεις. Τα πρώτα 2-3 χρόνια ο κινηματογράφος «Λουϊζιάνα» λειτουργούσε 3 μέρες τη βδομάδα" Σάββατο, Κυριακή και Τετάρτη. Κάθε μέρα προβαλλόταν και διαφορετική ταινία, γιατί ένας κινηματογράφος σε χωριό με περιορισμένο κοινό, ήταν αναγκασμένος ν' αλλάζει τακτικά το «ρεπερτόριο» του, για να προσελκύει συνεχώς το κοινό. Τετάρτη και Σάββατο γίνονταν 2 νυκτερινές παραστάσεις, από τις 06.00-08.00 μ.μ. και από τις 08.30 μ.μ. και την Κυριακή 4 παραστάσεις. Δυο απογευματινές από τις 01.00-03.00 μ.μ. και δυο νυκτερινές από τις 6.00-8.00 μ.μ. και από τις 8.30-10.30μ.μ., στις οποίες προβάλλονταν 2 διαφορετικές ταινίες. Μερικά χρόνια αργότερα άρχισε να λειτουργεί καθημερινά, εκτός Τρίτη και Παρασκευή. Κάθε παράσταση διακοπτόταν με ένα ενδιάμεσο διάλειμμα 10-15 λεπτών περίπου. Μισή ώρα πριν αρχίσει η προβολή της ταινίας, κατά τη διάρκεια του διαλείμματος και λίγα λεπτά μετά το τέλος της παράστασης, ακουγόταν μουσική από γραμμόφωνο με ελληνικά, λαϊκά κυρίως τραγούδια από γνωστούς τραγουδιστές και τραγουδίστριες της εποχής, όπως Σοφία Βέμπο, Μαριάννα Χατζοπούλου, Στέλιος Καζαντζίδης, Βίκυ Μοσχολιού, Καίτη Χωματά, Γιάννης Πουλόπουλος, Τόλης Βοσκόπουλος και πολλοί άλλοι. Προτού μπεις μέσα στην κινηματογραφική αίθουσα περνούσες από μια άλλη μεγάλη αίθουσα, μέσα στην οποία βρίσκονταν το γραφείο και το ταμείο του σινεμά, ένα μπουφέ και αρκετός χώρος με τραπεζάκια και καρέκλες, μέσα στο οποίο μετά ή πριν τη παράσταση και κατά το διάλειμμα σερβίρονταν ποτά και καφέδες. Ο χώρος αυτός χρησίμευε επίσης και για καπνιστήριο, γιατί μέσα στο σινεμά δεν επιτρεπόταν το κάπνισμα. Υπήρχε επίσης μια άλλη μικρή αίθουσα που χρησίμευε για ταινιοθήκη. Την ώρα του διαλείμματος ένα γκαρσόνι περιφερόταν μέσα στην κινηματογραφική αίθουσα και πωλούσε ποτά ή έπαιρνε παραγγελίες.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η διαφήμιση των ταινιών που θα προβάλλονταν, αλλά και άλλων δραστηριoτήτων που γινόντουσαν μέσα σ'αυτό το χώρο, γινόταν είτε με την προβολή διαφανειών πάνω στις οποίες ήταν γραμμένες οι διάφορες ανακοινώσεις, είτε με την κυκλοφορία φυλλαδίων που έβγαιναν πάνω σε πολυγράφο και διανέμονταν μέσα στα καφενεία και άλλους δημόσιους χώρους του χωριού, είτε πολλές φορές με τη βοήθεια των «παγωτάρηδων» ή άλλων πλανόδιων πωλητών -όπως ασφαλώς όλοι οι Ριζοκαρπασίτες θα θυμούνται ακόμα τον συμπαθή «μπαγκλαβατζή» - που γύριζαν τις γειτονιές και ντελάλιζαν τα «νέα» του χωριού. Φυλλάδια προς διαφήμιση στέλλονταν επίσης και στα γειτονικά χωριά, Αγία Τριάδα και Γιαλούσα. Οι ταινίες που προβάλλονταν ήταν αμερικάνικες, κυρίως καουμπόικα, κωμωδίες αλλά και έργα με ιστορικό περιεχόμενο, όλες οι κωμωδίες του Τσάρλι Τσάπλιν, αγγλικές ταινίες, κωμωδίες κυρίως, ινδιάνικα έργα και κάποτε τούρκικα έργα. Και φυσικά πολλές ελληνικές ταινίες. Ήταν όλες του ομιλούντος κινηματογράφου, με ελληνικούς υποτίτλους, εκτός φυσικά από τις ταινίες του Τσάρλι Τσάπλιν, πού ήταν του βωβού κινηματογράφου. Η πρώτη ταινία που προβλήθηκε ήταν μια αμερικανική πολεμική ταινία του 1 ου Παγκοσμίου Πολέμου, με πολλές αερομαχίες και είχε τεράστια επιτυχία.

ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΑΠΗΧΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Ο κόσμος του Ριζοκαρπάσου αρχικά αντιμετώπισε την ύπαρξη κινηματογράφου στο χωριό του, με αρκετή δυσπιστία και φόβο, ίσως γιατί τον θεωρούσε σαν κάτι το επικίνδυνα μοντέρνο και πρωτοποριακό. Στην αρχή οι περισσότεροι πήγαιναν στον κινηματογράφο ωθούμενοι μάλλον από περιέργεια, παρά από την ανάγκη να ψυχαγωγηθούν βλέποντας μια κινηματογραφική ταινία. Αυτό το είδος ψυχαγωγίας ήταν γι' αυτούς κάτι εντελώς νέο. Ειδικά οι μεγαλύτεροι ήταν πολύ διστακτικοί και καχύποπτοι. Δεν επέτρεπαν στα παιδιά τους να πηγαίνουν στο κινηματογράφο. Πολύ σύντομα όμως, αυτές οι προκαταλήψεις, καχυποψίες και δισταγμοί διαλύθηκαν. Ο κινηματογράφος έγινε πολύ αγαπητός και οικείος στον καθένα και ιδιαίτερα στους νέους και στα παιδιά συμβάλλοντας σημαντικά στην πολιτιστική και κοινωνική άνοδο του χωριού. Αυτό ήταν πολύ φυσικό, γιατί ο κινηματογράφος έχει την ιδιότητα να ασκεί μια ελκτική μαγεία σε όσους τον παρακολουθούν και παράλληλα, προσφέρει ένα παράθυρο στον έξω κόσμο και στη φαντασία του θεατή, διευρύνοντας τις γνώσεις και αντιλήψεις του για τον ίδιο του τον εαυτό και το κόσμο γύρω του.

ΠΟΛΥΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

Αλλά η προσφορά και χρησιμότητα αυτού του κινηματογράφου, δεν προερχόταν μόνο από τη χρησιμοποίησή του για προβολή ταινιών, αλλά και από τη χρησιμοποίηση του χώρου του για πολλές άλλες δραστηριότητες, όπως θα δούμε παρακάτω. Μέσα στην αίθουσα του δίνονταν παραστάσεις από διάφορα κυπριακά θέατρα, ντόπια και ξένα χορευτικά συγκροτήματα, επιδείξεις από διάσημους ταχυδακτυλουργούς και επιδείξεις πάλης από Κύπριους και Ελλαδίτες παλαιστές. Πέρα απ' όλες αυτές τις ξένες εκδηλώσεις, μέσα σ' αυτό το χώρο γίνονταν και πολλές τοπικές εκδηλώσεις από συλλόγους και σωματεία του χωριού όπως του «Συλλόγου Νέων Ριζοκαρπάσου» και των «Εθνικοφρόνων Σωματείων » που ιδρύθηκαν κατά την περίοδο του Κυπριακού Απελευθερωτικού Αγώνα του 1955-59, και που περιλάμβαναν θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις. Οι εισπράξεις από αυτές τις εκδηλώσεις προσφέρονταν για τ ην οικονομική ενίσχυση του Απελευθερωτικού Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. ) χώρος αυτός, επειδή ήταν ιδανικός, θα λέγαμε, για τέτοιου είδους εκδηλώσεις, χρησιμοποιείτο επίσης και για τις εκδηλώσεις που έκαναν κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους, τα Δημοτικά Σχολεία και το Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου.
Ο κινηματογράφος του Ριζοκαρπάσου δεν κατέστη πόλος έλξεως μόνο για τους Ριζοκαρπασίτες, αλλά και για τους κατοίκους των γειτονικών χωριών, οι οποίοι ερχόντουσαν για να παρακολουθήσουν κάποια ταινία κατά τα Σαββατοκύριακα. Κατέφθαναν ομαδικά, συνήθως, με ναυλωμένα από τη διεύθυνση του σινεμά λεωφορεία. Πιο μαζική ήταν η προσέλευση από τα κοντινά χωριά , Γιαλούσα και Αγία Τριάδα, αλλά και από τα τουρκοκυπριακά χωριά Γαληνόπορνη, Κορόβεια και Άγιος Συμεών.

Του Α. Στεφανή

Από το περιοδικό "ΚΑΡΠΑΣΙΑ"

 

Για χρήση οποιουδήποτε περιεχόμενου επικοινωνήστε μαζί μας. © 2010 Copyright Εκδόσεις: "Ριζοκάρπασον^*"
Επικοινωνία - Email
Επισκέψεις από: 11/10/1999