Theodosia Konstantinou Kontzoglou

26 Φεβρουαρίου στις 7:04 μ.μ.

Αγαπητέ μου συμπατριώτη, Προσπαθώ να πάρω μερικές παραγράφους από την ιστοσελίδα σου "Ριζοκάρπασον" και έχεις βάλει τόσα φίλτρα που είναι αδύνατον να ξεσηκώσω έστω και μία λέξη. Αναγκάστηκα να αντιγράψω μερικά πράγματα για να μπορέσω να προβάλω τη σελίδα σου στη στήλη που έχω στο os3 http://www.os3.gr/ (Όταν η ωστρική σκόνη πέφτει στα blogs). Τέλος πάντων. Η παρουσίαση θα γίνει στις αρχές του μήνα. Θα σε ενημερώσω. Μα έχεις τόσο ωραίο υλικό. Είναι κρίμα να το εγκλωβίζεις... ! Άνοιξέ το στους ανθρώπους. Καλό μας κάνει να μπορούν οι άλλοι να ανεβάζουν κείμενα Κυπρίων. Φιλικά στα λέω φυσικά. Και τέλος να σου πω ότι κάνεις πάρα πολύ καλή δουλειά. Κάθε φορά που σε διαβάζω, δεν μπορώ να σταματήσω τα δάκρυά μου. Όμως μου κάνει καλό. Χαίρομαι που υπάρχουν ακόμα ευαίσθητοι Κύπριοι, γιατί κακά τα ψέματα. Οι περισσότεροι έχουν περιπέσει σε έναν περίεργο λήθαργο. Λήθαργο από κούραση; Λήθαργο από καλοπέραση; Από αγανάκτηση; Προσωπικά δεν μπορών να δικαιολογήσω κανέναν που δεν αγωνίζεται. Να είσαι καλά. Καλή συνέχεια. Θεοδοσία (δράστης του blog: nextok.blogspot.com)

http://www.os3.gr/gr_issue_cont_ostriki_skoni.htm

Αυτά τα λόγια που γράφουν για την Ιστοσελίδα μας, είναι το μεγαλύτερο ευχαριστώ -έστω και από μη Ριζοκαρπασίτες.

Γράφει λοιπόν για μας στην Ιστοσελίδα της η Κερυνιώτισα Θεοδοσία Κόντζογλου, που ζει και εργάζεται στην Ελλάδα:

http://www.rizokarpason.com/topogoogle.htm: Αδύνατον να ξεριζωθεί από το Ριζοκάρπασον (Κύπρου) ο δημιουργός της ομώνυμης σελίδας.

Στη στήλη: Οδοιπορώντας 2 διαβάζουμε:

Αμα διψάσεις γυρεύκεις νερόν να πιεις.  Τζ' άμα διψάς πολλά, νερό θέλεις, τζαι ότι νερό τζ' άς είναι.  Μπορεί να πίννεις πο μες τη λάνταν (μικρή λιμνούλα) που σχηματίζεται μετά τη βοσιή (βροχή), ή πο μες τη γούρναν των κουέλλων (των προβάτων) τζαι να μεν σε κόφτει.  Κάπως έτσου είναι τζαι η δίψα που με πιάνει κάθε κάμποσον τζαιρόν τζαι θέλω να πάω να δω το χωρκό μου το Καρπάσιν (Ριζοκάρπασον).

Ταξιδεύοντας στις σελίδες του Ριζοκαρπασίτη, είναι  ολοφάνερη η συγκίνηση αλλά και ο βαθύς πατριωτισμός που διαπνέει τον συγγραφέα των κειμένων ο οποίος υπογράφει πάντα «Αιωνίως Ριζοκαρπασίτης».
Μεταξύ άλλων διαβάζουμε για τον εντοπισμό των λειψάνων έναν προς ένα των αγνοουμένων της κωμόπολης.  Περιγράφονται τα συναισθήματα των γονιών, των αδελφών, των φίλων, των συμμαθητών μετά την διαπίστωση της ταυτότητας των ηρώων με τη μέθοδο DNA. 

Περιγράφονται λεπτομερώς οι ζωές των ηρώων με μαρτυρίες από κάθε χωριανό που τους γνώριζε.  Ενώ συγκλονιστικές είναι όλες οι καταγραφές των εξόδιων   ακολουθιών  των αμούστακων παιδιών που χάθηκαν το 1974, όταν ενταφιάζονται μέσα σε έντονη συγκίνηση το 2010.  Χαρακτηριστικές είναι οι αναφορές στον  Γιάννη Γιαννίκου, 19 ετών, http://www.rizokarpason.com/yiannikkos.htm  τον προτελευταίο αγνοούμενο όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα.

Εδώ υπάρχουν και δημογραφικά στοιχεία για τους εναπομείναντες 591 εγκλωβισμένους Ριζοκαρπασίτες που καταγράφησαν το 2008, στη πλειοψηφία τους άνω των 70 ετών.  Αρκετές αναφορές υπάρχουν για το δράμα των εγκλωβισμένων, τις δολοφονίες, τους ξυλοδαρμούς τους από εποίκους, τις κλοπές αλλά και πολλές άλλες ταλαιπωρίες όπως είναι οι δυσκολίες στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. 

Δεν λείπει όμως και η αισιόδοξη πλευρά της ζωής, με αναφορές στην ιστορία και τη γεωγραφία της περιοχής, (με την ελπίδα ότι οι Ριζοκαρπασίτες θα επιστρέψουν στη γη τους) περιγραφές για τα αξιοθέατα, τις εκκλησίες, τα τοπωνύμια αλλά και μια σειρά από Ριζοκαρπασίτικες συνταγές όπως: Γεννόπιττες, Γρούτα, Κουρτουλόπορτος, Λαψάνες γιαχνί, Λουλλούδκια, ξυνιατοπιττες, οφτόν της τερατσιάς, ρίφιν καουρτιστόν, τουμάτσια κλπ.